۱ به این سبب ما باید هر چه بیشتر به آنچه شنیده ایم، توجه کنیم تا مبادا لغزش خورده و گمراه شویم. ۲ زیرا کلامی که به وسیلۀ فرشته گان گفته شده بود، قابل اعتبار است و هر گناه و نافرمانی با مجازاتِ لازم روبرو می شد. ۳ پس اگر ما این نجات بزرگ از جانب خدا را نادیده بگیریم، هیچ راه فرار نخواهیم داشت. زیرا این نجات در ابتدا به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح به ما رسانیده شد و سپس کسانی که گفته های او را شنیده بودند، آن را تأیید کردند. ۴ خدا نیز طبق ارادۀ خود، با نشانه ها و کارهای عجیب و معجزه ها و تحفه های روح مقدس، این پیام را تصدیق کرد.
۵ خدا به فرشته گان صلاحیت فرمانروایی بر جهان آینده را نداد، همان جهانی که موضوع سخن ماست، ۶ بلکه در نوشته های پیامبران چنین شهادت داده شده است:
«خدایا! انسان چیست که او را به یاد آوری
یا بنی آدم که به او توجه نمایی؟
۷ او را برای اندک زمانی پایینتر از فرشته گان ساختی
و تاج جلال و عزت را بر سرش گذاشتی،
۸ تو همه چیز را زیر پای او قرار داده ای.»
اگر خدا همه چیز را زیر فرمان بنی آدم قرار داد، پس دیگر چیزی باقی نمانده است که در اختیار او نباشد. اما در حال حاضر ما هنوز نمی بینیم که همه چیز در اختیار بنی آدم باشد. ۹ اما عیسی را می بینیم که برای یک زمان کوتاه پایینتر از فرشته گان قرار گرفت ولی اکنون تاج جلال و افتخار را بر سر دارد. عیسی متحمل مرگ شد تا به وسیلۀ فیض خدا به خاطر هر انسان طعم مرگ را بچشد.
۱۰ برای خدا این درست بود که به عنوان خالقی که همه چیز از او و برای اوست، فرزندان بسیاری را به جلال برساند. پس عیسی را که بنیان گذار نجات آنهاست، از راه تحمل درد و رنج به کمال رسانید. ۱۱ زیرا کسی که گناهان را پاک می گرداند و هم آنهایی که گناهان شان پاک می گردد، همه فرزندان پدر آسمانی اند. از همین خاطر عیسی شرم نکرد که آنها را برادران و خواهران خود بخواند، ۱۲ چنان که او می گوید:
«نام تو را به برادران و خواهران خود اعلام کرده
و در میان جماعت، تو را ستایش می کنم.»
۱۳ و نیز گفته است:
«من به خدا توکل می کنم.»
باز هم می گوید:
«حالا این من هستم با فرزندانی که خدا به من داده است.»
۱۴ چون این فرزندان دارای جسم و خون هستند، پس او نیز جسم و خون به خود گرفت و مانند آنها گردید تا به وسیلۀ مرگ خود، شیطان را که بر مرگ قدرت داشت نابود سازد ۱۵ و کسانی را که به خاطر ترس از مرگ، تمام عمر خود را در برده گی به سر بُرده اند، آزاد سازد. ۱۶ البته او نیامد که فرشته گان را کمک کند بلکه آمد تا به نسل ابراهیم کمک کند. ۱۷ پس برای او از هر لحاظ ضرور بود که مانند برادران خود گردد تا امکان آن را داشته باشد که به عنوان کاهن اعظم آنها، چنان با مهر و وفا در خدمت خدا قرار گیرد که گناهان مردم بخشیده شود. ۱۸ چون خود عیسی مورد وسوسه قرار گرفت و رنج کشید، قادر است آنهایی را که با وسوسه ها روبرو هستند، یاری فرماید.
۱ به این سبب ما باید هر چه بیشتر به آنچه شنیده ایم، توجه کنیم تا مبادا لغزش خورده و گمراه شویم. ۲ زیرا کلامی که به وسیلۀ فرشته گان گفته شده بود، قابل اعتبار است و هر گناه و نافرمانی با مجازاتِ لازم روبرو می شد. ۳ پس اگر ما این نجات بزرگ از جانب خدا را نادیده بگیریم، هیچ راه فرار نخواهیم داشت. زیرا این نجات در ابتدا به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح به ما رسانیده شد و سپس کسانی که گفته های او را شنیده بودند، آن را تأیید کردند. ۴ خدا نیز طبق ارادۀ خود، با نشانه ها و کارهای عجیب و معجزه ها و تحفه های روح مقدس، این پیام را تصدیق کرد.
۵ خدا به فرشته گان صلاحیت فرمانروایی بر جهان آینده را نداد، همان جهانی که موضوع سخن ماست، ۶ بلکه در نوشته های پیامبران چنین شهادت داده شده است:
«خدایا! انسان چیست که او را به یاد آوری
یا بنی آدم که به او توجه نمایی؟
۷ او را برای اندک زمانی پایینتر از فرشته گان ساختی
و تاج جلال و عزت را بر سرش گذاشتی،
۸ تو همه چیز را زیر پای او قرار داده ای.»
اگر خدا همه چیز را زیر فرمان بنی آدم قرار داد، پس دیگر چیزی باقی نمانده است که در اختیار او نباشد. اما در حال حاضر ما هنوز نمی بینیم که همه چیز در اختیار بنی آدم باشد. ۹ اما عیسی را می بینیم که برای یک زمان کوتاه پایینتر از فرشته گان قرار گرفت ولی اکنون تاج جلال و افتخار را بر سر دارد. عیسی متحمل مرگ شد تا به وسیلۀ فیض خدا به خاطر هر انسان طعم مرگ را بچشد.
۱۰ برای خدا این درست بود که به عنوان خالقی که همه چیز از او و برای اوست، فرزندان بسیاری را به جلال برساند. پس عیسی را که بنیان گذار نجات آنهاست، از راه تحمل درد و رنج به کمال رسانید. ۱۱ زیرا کسی که گناهان را پاک می گرداند و هم آنهایی که گناهان شان پاک می گردد، همه فرزندان پدر آسمانی اند. از همین خاطر عیسی شرم نکرد که آنها را برادران و خواهران خود بخواند، ۱۲ چنان که او می گوید:
«نام تو را به برادران و خواهران خود اعلام کرده
و در میان جماعت، تو را ستایش می کنم.»
۱۳ و نیز گفته است:
«من به خدا توکل می کنم.»
باز هم می گوید:
«حالا این من هستم با فرزندانی که خدا به من داده است.»
۱۴ چون این فرزندان دارای جسم و خون هستند، پس او نیز جسم و خون به خود گرفت و مانند آنها گردید تا به وسیلۀ مرگ خود، شیطان را که بر مرگ قدرت داشت نابود سازد ۱۵ و کسانی را که به خاطر ترس از مرگ، تمام عمر خود را در برده گی به سر بُرده اند، آزاد سازد. ۱۶ البته او نیامد که فرشته گان را کمک کند بلکه آمد تا به نسل ابراهیم کمک کند. ۱۷ پس برای او از هر لحاظ ضرور بود که مانند برادران خود گردد تا امکان آن را داشته باشد که به عنوان کاهن اعظم آنها، چنان با مهر و وفا در خدمت خدا قرار گیرد که گناهان مردم بخشیده شود. ۱۸ چون خود عیسی مورد وسوسه قرار گرفت و رنج کشید، قادر است آنهایی را که با وسوسه ها روبرو هستند، یاری فرماید.
۱ پس ای ایمانداران مقدس که در دعوت آسمانی شریک هستید، به عیسای مسیح که اقرار می کنیم رسول و کاهن اعظم ما است، نگاه کنید. ۲ او به خدایی که او را برای انجام این کار برگزیده بود، وفادار ماند، همان گونه که موسی نیز در تمام امور خانۀ خدا وفادار بود. ۳ پس کسی که خانه یی می سازد بیشتر از خود خانه سزاوار احترام است. به همین دلیل عیسی بیشتر از موسی شایستۀ احترام می باشد. ۴ زیرا هر خانه یی به دست کسی ساخته می شود اما سازندۀ همه چیز خداست. ۵ به یقین که موسی در تمام امور خانۀ خدا به عنوان یک خدمتگار وفادار خدمت می کرد. او دربارۀ آن چیزهایی صحبت کرد که خدا می خواست در آینده بگوید. ۶ اما مسیح به عنوان پسر و صاحب اختیار بر خانۀ خدا، وفادار است و ما آن خانه هستیم، به شرطی که با شجاعت و اطمینان در مورد امید خود تا به آخر وفادار بمانیم.
۷ آن چنان که روح مقدس می فرماید:
«امروز، اگر صدای خدا را می شنوید،
۸ سنگدل نباشید، آن گونه که پدران تان وقتی
در بیابان بودند در برابر خدا سرکشی کردند
و خدا را آزمودند.
۹ پدران شما در حالی که کارهای چهل سالۀ مرا دیده بودند،
باز هم مرا امتحان کردند.
۱۰ پس با خشم به آن نسل گفتم:
در دل خود همیشه گمراه می شوید،
هرگز راه های مرا نیاموخته اید
۱۱ و در خشم خود سوگند یاد کردم:
شما در آرامش من ساکن نخواهید شد.»
۱۲ ای ایمانداران توجه کنید! در میان شما هیچ کس نباید چنان قلب شریر و بی ایمان داشته باشد که از خدای زنده روی گردان شود. ۱۳ اما همدیگر را هر روز تشویق کنید و تا زمانی که کلمۀ امروز را به کار می گیریم، نباید هیچ یک از شما فریب گناه را بخورد و سنگدل شود. ۱۴ زیرا اگر ما اعتمادی را که در آغاز داشتیم تا به آخر نگهداریم، در واقعیت همراهان مسیح هستیم.
۱۵ چنان که گفته شده است:
«امروز، اگر صدای خدا را می شنوید،
سنگدل نباشید، آن گونه که پدران تان وقتی
در بیابان بودند در برابر خدا سرکشی کردند.»
۱۶ پس چه کسانی صدای خدا را شنیدند و در برابر او سرکشی کردند؟ آیا آنها همان کسانی نبودند که با موسی از مصر بیرون آمدند؟ ۱۷ خدا نسبت به چه کسانی مدت چهل سال خشمگین بود؟ آیا نسبت به همان کسانی نبود که گناه کردند و در نتیجه جسدهای شان در بیابان افتاد؟ ۱۸ و خدا برای چه کسانی سوگند یاد کرد که به آرامی او نخواهند رسید؟ مگر برای کسانی نبود که نافرمانی کردند؟ ۱۹ پس می بینیم که آنها به خاطر بی ایمانی نتوانستند وارد آرامش خدا شوند.
عبرانیان ۲:۱۰ · عبرانیان ۲:۹ · عبرانیان ۳ · TDV
در تأمل دیروز، دیدیم که او که پسر خداست، انسان شد. دلایل متعددی در عبرانیان ۲ برای اینکه چرا او انسان شد، به ما داده شده است، اما سه بار ذکر شده است که این به خاطر رنج کشیدن او بود.
پیش از این، در آیه ۹ به رنج‌های کفاره‌ای او پرداختیم. در اینجا، در آیه ۱۰، نوع دیگری از رنج پیش روی ما قرار می‌گیرد. از خداوندعیسی به عنوان فرمانده، یا رهبر نجات ما یاد می‌شود. به نظر می‌رسد اشاره‌ای به رهبری موسی و سپس یوشع وجود دارد که بنی‌اسرائیل را از مصر، از طریق بیابان، و به سرزمین موعود آوردند. امروز، ما رهبری داریم که بزرگتر از موسی (عبرانیان ۳) و بزرگتر از یوشع (عبرانیان ۴) است. خداوندعیسی، رهبر بزرگ ما، بسیاری از پسران را به جلال می‌آورد! با این حال، تا آن روز که به جلال برسیم، او ما را از طریق بیابان هدایت می‌کند. آیا سفر بیابان سفری آسان است؟ آیا برای بنی‌اسرائیل سفری آسان بود؟ خیر، برای آنها مشکلات زیادی در طول راه وجود داشت، و برای ما نیز، زندگی ما در این دنیا اغلب با مشکلات و رنج‌های بسیاری همراه است.
چقدر شگفت‌انگیز است که ما رهبری داریم که کاملاً با تمام مشکلات راه آشناست. او از طریق رنج‌ها کامل شد. کلمه کامل در اینجا به معنای واجد شرایط بودن برای تصدی یک مقام یا موقعیت خاص است. خداوندعیسی خود در این دنیا رنج کشید تا رهبری مناسب برای ما در این دنیا باشد. دلگرم باشید! هر رنجی که ممکن است تجربه کنید، ما رهبری داریم که قادر است شما را از طریق آنها و به سوی جلال هدایت کند، زیرا او خود یک بار در اینجا رنج کشیده است.
