۱ ای عزیزان! اکنون این خبر خوش را به یاد تان می آورم که به شما موعظه کرده بودم و شما آن را پذیرفتید و در آن پایدار هستید. ۲ آن همان خبر خوش است که اگر در آن استوار بمانید، به وسیلۀ آن نجات می یابید، در غیر آن ایمان تان بیهوده می باشد.
۳ آنچه را که به من رسیده بود به شما سپردم، یعنی این که عیسای مسیح مطابق با پیشگویی های تورات و نوشته های پیامبران جان خود را در راه گناهان ما فدا کرد ۴ و دفن شد و مطابق همان نوشته ها، در روز سوم زنده گشت. ۵ پس از آن خود را به پِطرُس و سپس به بقیه آن دوازده شاگرد نشان داد. ۶ یک بار هم به بیش از پنجصد نفر از پیروان خود ظاهر شد که بسیاری آنها تا هنوز زنده اند، ولی بعضی از آنها مرده اند. ۷ بعد از آن یعقوب و سپس تمام رسولان او را دیدند.
۸ در آخر، عیسای مسیح خود را به من که به شکل غیر طبیعی تولد یافته بودم، ظاهر ساخت. ۹ از همین خاطر من خوردترین رسولان او هستم و حتی شایسته گی آن را ندارم که رسول خوانده شوم، زیرا بر اعضای کلیسای خدا جفا می رسانیدم. ۱۰ اما آنچه امروز هستم، به فیض خدا هستم. فیضی که او نصیب من گردانید، بی فایده نبود. زیرا من از همۀ ایشان بیشتر زحمت کشیدم. اگر چه این من نبودم که با توانایی خود کار می کردم بلکه فیض خدا بود که به وسیلۀ من کار می کرد. ۱۱ به هر حال، خواه از طریق من خواه از طریق رسولان دیگر، خبر خوش برای تان رسانیده شد و شما به عیسای مسیح ایمان آوردید.
۱۲ حال اگر پیام ما این است که مسیح از مرگ قیام کرد، پس چگونه بعضی از شما می توانید ادعا کنید که رستاخیز مُرده گان وجود ندارد؟ ۱۳ اگر رستاخیز مُرده گان وجود نداشته باشد، پس عیسای مسیح هم زنده نشده است. ۱۴ و اگر مسیح زنده نشده باشد، هم موعظۀ ما بیهوده است و هم ایمان شما. ۱۵ همین گونه اگر زنده شدن مُرده گان درست نباشد، ما شاهدان دروغین دربارۀ خدا محسوب می شویم، زیرا ادعا کردیم که خدا، عیسای مسیح را دوباره زنده کرده است. ۱۶ پس اگر مُرده گان زنده نمی شوند، مسیح هم زنده نشده است. ۱۷ و اگر مسیح زنده نشده است، ایمان شما بیهوده است و شما هنوز زیر بار گناهان خود هستید. ۱۸ از آن گذشته آنهایی هم که با ایمان به مسیح وفات کرده اند، باید هلاک شده باشند! ۱۹ اگر امید ما به مسیح فقط مربوط به زندگی در این دنیا باشد، در آن صورت از تمام مردم بدبخت تر هستیم!
۲۰ اما در حقیقت، عیسای مسیح پس از مرگ زنده شد و اولین کسی است که از میان مُرده گان برخاسته است. ۲۱ همان گونه که مرگ به وسیلۀ یک انسان آمد، رستاخیز از مُرده گان نیز به وسیلۀ یک انسان فرا رسید. ۲۲ همان گونه که در پیوسته گی با آدم همه می میرند، در پیوسته گی با مسیح نیز همه زنده خواهند شد. ۲۳ اما هر یک به نوبت خود، اول عیسای مسیح زنده شد و بعد کسانی که در وقت آمدنش متعلق به او هستند، زنده خواهند شد. ۲۴ پس از آن پایان همه چیز خواهد رسید. عیسای مسیح بر همۀ حاکمان، نیروها و قدرتها غالب خواهد شد و پادشاهی را به خدای پدر خواهد سپرد. ۲۵ زیرا مسیح باید تا آن زمانی به سلطنت خود ادامه دهد که خدا همۀ دشمنانش را زیر پای او قرار دهد. ۲۶ آخرین دشمن که به طور کامل از بین بُرده خواهد شد، مرگ است. ۲۷ در مزامیر آمده است: خدا همه چیز را زیر پای مسیح قرار می دهد. ولی واضح است که عبارت «همه چیز» شامل خدا که همه چیز را زیر فرمان مسیح می گذارد، نمی شود. ۲۸ وقتی که همه چیز زیر فرمان عیسای مسیح قرار داده شد، مسیح خودش را به عنوان پسر در اختیار خدا می گذارد که همه چیز را زیر فرمان او قرار داد تا خدا در تمام کاینات بر همه حاکم مطلق باشد.
۲۹ در غیر آن چرا عده یی به عوض مُرده گان تعمید می گیرند؟ اگر مُرده گان زنده نمی شوند، چرا دیگران برای شان تعمید بگیرند؟ ۳۰ و ما چرا باید هر ساعت با خطر روبرو باشیم؟ ۳۱ ای ایمانداران! به آن افتخاری که در خداوند ما عیسای مسیح به شما دارم، سوگند می خورم که هر روز با مرگ روبرو می شوم. ۳۲ اگر من در شهر اِفِسُس تنها از روی انگیزه های انسانی با اشخاص وحشی جنگیدم، چه به دست آوردم؟ اگر مُرده گان زنده نمی شوند، پس «بخوریم و بنوشیم، زیرا فردا خواهیم مُرد.»
۳۳ فریب نخورید! همنشین بد، اخلاق خوب را فاسد می سازد. ۳۴ هوشیار باشید و دیگر گناه نکنید، زیرا بعضی از شما خدا را نمی شناسید و این را برای شرمساری شما می گویم.
۳۵ اما شاید کسی بپرسد: «مُرده گان چطور زنده می شوند و با چه نوع بدنی ظاهر خواهند شد؟» ۳۶ ای مردم نادان، وقتی دانه ای را در زمین می کارید، آن دانه زنده نخواهد شد، مگر این که اول بمیرد. ۳۷ آنچه می کاری فقط یک دانه است، خواه یک دانۀ گندم باشد یا هر دانۀ دیگر و آن هنوز شکل گیاه را به خود نگرفته است. ۳۸ خدا مطابق ارادۀ خود بدنی به آن می دهد، به هر نوع دانه، بدن مخصوص خودش را می بخشد. ۳۹ جسم همۀ زنده جانها یک شکل نیست، جسم آدمیان یک شکل است، از حیوانات یک شکل دیگر، پرنده گان یک نوع دیگر و ماهیها شکل دیگر. ۴۰ همچنان اجسام آسمانی و اجسام زمینی وجود دارند. شکوه و زیبایی آنها نیز با هم فرق دارد. ۴۱ شکوه آفتاب یک گونه است و شکوه ماه و ستاره گان نحوی دیگر و حتی ستاره گان دارای شکوه و زیبایی های گوناگون هستند.
۴۲ زنده شدن مُرده گان نیز چنین خواهد بود، آنچه دفن می گردد از بین می رود و آنچه بر می خیزد، فنا ناپذیر می باشد. ۴۳ آنچه کاشته می شود، ذلیل و خوار است، آنچه بر می خیزد پُر جلال است. در ضعف کاشته می شود و در قدرت بر می خیزد. ۴۴ بدن جسمانی به خاک سپرده می شود و بدن روحانی با قدرت روح مقدس بر می خیزد. همچنان که بدن به شکل جسمانی وجود دارد، بدن روحانی نیز است. ۴۵ چنان که نوشته شده است: «اولین انسان یعنی آدم، موجود زنده گشت.» اما آدم آخر یعنی مسیح، روح زندگی بخش گردید. ۴۶ بدنی که اول آمد روحانی نبود بلکه جسمانی و بعد از آن بدن روحانی آمد. ۴۷ آدم اول از خاک زمین ساخته شد و آدم دوم یعنی مسیح از عالم بالا آمد. ۴۸ خاکیان به آن کس که از خاک ساخته شد، شبیه اند و آسمانیها هم به آن کس که از آسمان آمد، شباهت دارند. ۴۹ همان گونه که شکل آدم خاکی را به خود گرفتیم، شکل آدم آسمانی را نیز خواهیم گرفت. ۵۰ ای ایمانداران! مقصودم این است که آنچه از گوشت و خون ساخته شده است، نمی تواند در پادشاهی خدا سهم داشته باشد و آنچه فانی است، نمی تواند فنا ناپذیر شود.
51-52 گوش دهید تا رازی را برای شما بیان کنم. همۀ ما نخواهیم مُرد، بلکه وقتی صدای شیپور آخر شنیده شود، ما در یک لحظه و با یک چشم به هم زدن تغییر خواهیم یافت. زیرا شیپور به صدا در می آید و مُرده گان برای زندگی ای که دیگر از بین نمی رود، زنده می شوند و ما نیز تغییر خواهیم یافت. 53 زیرا این بدنی که از بین رفتنی است باید به بدنی تبدیل شود که هرگز از بین نمی رود و مرگ به حیات جاویدان تبدیل گردد. 54 زمانی که آنچه از بین رفتنی است به آنچه که از بین نمی رود تبدیل گردد و مرگ با زندگی، آنگاه آنچه نوشته شده است، به حقیقت خواهد پیوست:
«مرگ شکست خورده و پیروزی کامل گردیده است!»
55 «ای قبر، پیروزی تو کجاست؟
ای مرگ، نیش تو کجاست؟»
56 نیش زهرآگین مرگ، گناه است و گناه از شریعت قدرت می گیرد. 57 اما خدا را شکر که او به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح، به ما پیروزی بخشیده است.
58 پس ای عزیزان! استوار و ثابت قدم بمانید. همیشه در کار خداوند مشغول باشید، زیرا می دانید که زحمتهای شما برای خدمت به خداوند بی نتیجه نخواهد بود.
۱ در سحرگاه روز اول هفته (یکشنبه) زنان به سوی قبر رفتند و کافور و عطری را که تهیه کرده بودند، با خود بُردند. ۲ آنها دیدند که سنگ پیشروی قبر به یک سو انداخته شده است. ۳ وقتی داخل شدند، جسد عیسای مسیح را نیافتند. ۴ آنها پریشان و نگران در آنجا ایستاده بودند که ناگهان دو مرد با لباسهای نورانی در پهلوی شان ایستادند. ۵ زنان بسیار ترسیدند و سرهای خود را به زیر انداختند. آن دو مرد گفتند: «چرا زنده را در میان مُرده گان می پالید؟ ۶ او اینجا نیست بلکه زنده شده است. به یاد بیاورید آنچه را، وقتی که در جلیل با شما بود، گفت: ۷ «چطور من، پسر انسان، باید به دست بدکاران و شریران سپرده شده، بر صلیب کشیده شوم و در روز سوم زنده گردم.»» ۸ آن وقت زنان سخنان عیسی را به خاطر آوردند. ۹ وقتی از سر قبر برگشتند همه چیز را به یازده شاگرد و دیگران گفتند. ۱۰ آن زنان عبارت بودند از مریم مَجدَلیه، یونا و مریم مادر یعقوب. آنها و زنان دیگر هم که با آنها بودند، جریان را به شاگردان گفتند. ۱۱ اما گفته های زنان به نظر شاگردان بی معنی آمد و به آن باور نکردند. ۱۲ پس پِطرُس برخاسته با عجله سوی قبر رفت. وقتی خم شد تا داخل قبر را ببیند چیزی جز کفن ندید. او در حالی که از این واقعه حیران مانده بود، به خانه برگشت.
۱۳ همان روز دو نفر از پیروان عیسی به سوی قریه یی به نام عِماووس می رفتند. عِماووس در حدود یازده کیلومتری اورشلیم قرار داشت. ۱۴ آن دو نفر دربارۀ همه واقعه هایی که رُخ داده بود، با هم صحبت می کردند. ۱۵ وقتی که سرگرم صحبت و مباحثه بودند، عیسی خودش نزد آنها آمد و با ایشان همراه شد. ۱۶ اما چیزی جلو چشمان آنها را گرفت، طوری که عیسی را نشناختند. ۱۷ عیسی از آنها پرسید: «دربارۀ چه صحبت می کنید؟» آنها در جای خود ایستادند و غم و اندوه از چهره های شان پیدا بود. ۱۸ یکی از آن دو که نامش کلِیوپاس بود جواب داد: «آیا در میان بازدید کننده گان اورشلیم، تنها تو از رُخدادهای چند روز آخر بی خبر هستی؟» ۱۹ عیسی پرسید: «چه واقع شده است؟» آنها جواب دادند: «صحبت دربارۀ عیسای ناصری است. او مردی بود که در گفتار و کردار در حضور خدا و نزد همۀ مردم، توانا بود. ۲۰ اما سران کاهنان و حکمرانان ما، او را سپردند تا به مرگ محکوم شود و عیسی به صلیب میخکوب شد. ۲۱ امید ما بر آن بود که او همان کسی باشد که باید اسرائیل را نجات دهد، مگر اکنون سه روز از آن رویداد گذشته است. ۲۲ زیاده بر این، چند نفر زن از گروه ما، ما را حیران کرده اند. آنها سحرگاه امروز به سر قبر رفتند، ۲۳ اما موفق به پیدا کردن جسد نشدند. آنها برگشتند و می گویند در رؤیا فرشته گانی را دیدند که به آنها گفته اند عیسی زنده است. ۲۴ پس عده یی از گروه که با ما بودند، سر قبر رفته همان گونه که زنان گفته بودند، مشاهده کردند اما عیسی را ندیدند.»
۲۵ سپس عیسی به آنها گفت: «شما چقدر دیر فهم و در قبول همه گفته های پیامبران کُند ذهن هستید. ۲۶ آیا نباید مسیح قبل از رسیدن به جلال خود این گونه رنج می دید؟» ۲۷ آن وقت از تورات موسی و نوشته های پیامبران شروع کرد و در هر قسمت آیتهایی را که دربارۀ خودش بود، برای آنها بیان کرد.
۲۸ وقتی به نزدیک قریه یی که می خواستند بروند رسیدند، عیسی طوری وانمود کرد که گویا می خواهد به راه خود ادامه دهد ۲۹ اما آنها با اصرار از او خواستند: «نزد ما بمان، چون روز به پایان نزدیک است و هوا تاریک می شود.» پس عیسی با آنها رفت و نزد ایشان ماند. ۳۰ وقتی با آنها بر دسترخوان نشست، نان را برداشت و پس از دعای سپاسگزاری آن را پاره کرد و به ایشان داد. ۳۱ در این وقت چشمان ایشان باز شد و عیسی را شناختند، ولی او از نظر آنها ناپدید شد. ۳۲ آنها به یکدیگر گفتند: «دیدی وقتی در راه با ما صحبت می کرد و نوشته های پیامبران را تفسیر می کرد، چطور دل در درون ما می تپید!»
۳۳ آنها همان لحظه حرکت کردند و به اورشلیم بازگشتند. در آنجا دیدند که آن یازده شاگرد همراه دیگران با هم یکجا بودند و ۳۴ می گفتند: «به راستی عیسی زنده شده است! به شمعون خود را نشان داده است!» ۳۵ آن دو هم سرگذشت راه خود را بیان کردند که چگونه عیسی را پس از پاره کردن نان شناختند.
۳۶ هنگامی که شاگردان دربارۀ این چیزها صحبت می کردند، عیسی در میان شان ایستاد و به آنها گفت: «صلح و سلامتی بر شما باد!» ۳۷ شاگردان با ترس و وحشت، گمان کردند که شَبَحی را می بینند. ۳۸ عیسی گفت: «چرا این گونه پریشان هستید؟ چرا شک بر دلهای تان دارید؟ ۳۹ دستها و پاهای مرا ببینید، خودم هستم، به من دست بزنید و ببینید، شَبَح مانند من گوشت و استخوان ندارد.» ۴۰ این را گفت و دستها و پاهای خود را به آنها نشان داد. ۴۱ شاگردان از خوشی و تعجب نتوانستند این چیزها را باور کنند. آنگاه عیسی از آنها پرسید: «آیا در اینجا چیزی برای خوردن دارید؟» ۴۲ یک تکه ماهی بریان به او دادند. ۴۳ آن را برداشت و مقابل چشمان آنها، خورد.
۴۴ و به آنها گفت: «وقتی هنوز با شما بودم و می گفتم که هر چه در تورات موسی، نوشته های پیامبران و مزامیر دربارۀ من نوشته شده است، باید عملی شود، مقصودم همین چیزها بود.» ۴۵ بعد ذهن شان را باز کرد تا کلام خدا را بفهمند، ۴۶ و برای آنها گفت: «این است آنچه نوشته شده است که مسیح باید رنج مرگ را ببیند و در روز سوم دوباره زنده شود ۴۷ و به نام او توبه و آمرزش گناهان، به همه ملتها اعلام گردد و آغاز آن از اورشلیم باشد. ۴۸ شما بر همۀ اینها شاهد هستید. ۴۹ من خودم وعده شدۀ پدرم را بر شما می فرستم. پس تا زمانی که قدرت خدا از عالم بالا بر شما نازل شود، در این شهر بمانید.»
۵۰ سپس عیسی، آنها را تا نزدیکی بیت عنیا بُرد و دستهای خود را بلند کرد و ایشان را برکت داد. ۵۱ هنگامی که آنها را برکت می داد از ایشان جدا شد و به آسمان بُرده شد ۵۲ و آنها عیسی را پرستش کردند و سپس با خوشی بزرگ به اورشلیم برگشتند، ۵۳ و تمام وقت خود را در خانۀ خدا صرف ستایش و سپاسگزاری خدا می کردند.
اول قرنتیان ۱۵:۱۳–۱۴ · لوقا ۲۴:۳۴ · TDV
مسیح برخاسته از مردگان، به عنوان واقعیت بزرگی که خدا به ایمان ارائه کرده است، پیروزی بر شر را در او که پیامدهای آن را در داوری عادلانه خدا تحمل کرد، تثبیت می‌کند، تا بتواند با انسان با فیض حاکم رفتار کند، به مؤمن قدرت اخلاقی توسط روح‌القدس بدهد، و او را به زودی و برای همیشه آشکارا و پیروزمندانه با مسیح در همان وضعیت برخاسته مرتبط سازد.
پس می‌توانیم تلاش شیطان را برای ایجاد شک و انکار رستاخیز مردگان در میان مسیحیان درک کنیم. رستاخیز مسیح به عنوان مهر فیض و جلال او، معجزاتی که انجام داد، و حقیقتی که تعلیم داد، بسیار مهم است؛ کمتر از آن اثبات شکست شیطان، پذیرش رستگاری، جلال خدا، حتی در مورد گناه و گناهانی که در بدنمسیح بر روی صلیب تحمل شد، نیست. این قدرت زندگی جدید و درونی است، و هدف و سرچشمه امید باشکوه‌ترین است، که در آن مسیحی و کلیسا به دنبال برکت یافتن با مسیح در مکان‌های آسمانی هستند – و این به عنوان یک واقعیت ملموس، درست همانطور که اکنون در موقعیت است، مسیح قبلاً داوری خدا را برای مؤمن تحمل کرده است، که از مرگ به زندگی منتقل شده است.
