نور روزانه, اپریل ۱۹: هیچ کس جز به وسیلۀ من نزد پدر نمی آید

به یقین به شما می گویم که من برای گوسفندها، دروازه هستم.

یوحنا ۱۰:۷

در آن لحظه پردۀ جایگاه مقدس در خانۀ خدا از بالا تا به پایین دو پاره شد و چنان زلزلۀ شدید شد که تخته سنگها دو نیم شدند.

متی ۲۷:۵۱

زیرا مسیح نیز یکبار برای گناهان بشر رنج کشید، او یک شخص بیگناه بود که به جای گناهکاران مُرد تا شما را در حضور خدا بیاورد.

اول پِطرُس ۳:۱۸

روح مقدس این را به ما می آموزد که تا وقتی قسمت اول خیمۀ خدا هنوز پا بر جا می بود، راه به سوی مقدسترین جایگاه هرگز باز نمی شد.

عبرانیان ۹:۸

من دروازه هستم. هر کسی به وسیلۀ من وارد شود، نجات می یابد و به داخل و بیرون خواهد رفت و چراگاه پیدا خواهد کرد.

یوحنا ۱۰:۹

هیچ کس جز به وسیلۀ من نزد پدر نمی آید.

یوحنا ۱۴:۶

پس اکنون همۀ ما به وسیلۀ مسیح در یک روح مقدس به سوی خدای پدر نزدیک می شویم. پس شما دیگر بیگانه و اجنبی نه بلکه با ایمانداران به خدا هموطن بوده و اعضای خانوادۀ او می باشید.

اِفِسُسیان ۲:۱۸–۱۹

پس ای عزیزان! به وسیلۀ خون عیسای مسیح، جرأت یافته ایم که به مقدسترین جایگاه داخل شویم، او راه تازه و زنده یی را به وسیلۀ پرده که بدن خود او بود به روی ما باز کرده است تا به آن جای مقدس وارد شویم.

عبرانیان ۱۰:۱۹–۲۰

به واسطۀ سَروَر ما عیسای مسیح، از صلح با خدا برخوردار می گردیم. ما به وسیلۀ ایمان به مسیح وارد فیض خدا شده ایم، فیضی که در آن پایداریم و به امید سهیم شدن در جلال خدا خوشی می کنیم.

رومیان ۵:۱–۲

آنگاه کلام تو در دلم مانند آتش، شعله ور می شود و تا مغز استخوانهایم نفوذ می کند و نمی توانم آرام گیرم.

ارمیا ۲۰:۹

زیرا در انجام آن تحت فرمان هستم. وای بر من اگر بشارت ندهم! پس پاداش من چیست؟ پاداش من این است که وقتی بشارت می دهم، خبر خوش را رایگان به دیگران می رسانم و از حقوق خود به عنوان یک بشارت دهنده صرف نظر می کنم.

اول قرنتیان ۹:۱۶, ۱۸

آنگاه پِطرُس و یوحنا را خواستند و به آنها اخطار دادند که به هیچ صورت به نام عیسی چیزی نگویند و تعلیم ندهند. اما پِطرُس و یوحنا در جواب گفتند: پیش خدا کدام کار درست است، این که از خدا اطاعت کنیم یا از شما؟ ... زیرا ما نمی توانیم دربارۀ آنچه را که دیده و شنیده ایم، خاموش باشیم.

اعمال رسولان ۴:۱۸–۲۰

زیرا محبت مسیح حاکم بر تمام افکار و اعمال ماست.

دوم قرنتیان ۵:۱۴

پس ترسیدم و رفتم و طلای شما را در زمین گور کردم ... تو که می دانستی من از جایی که نکاشته ام درو می کنم و از جایی که دانه نپاشیده ام ... پس تو باید پول مرا به صرافان می دادی تا وقتی از سفر برگشته آن را با مفاد آن پس می گرفتم.

متی ۲۵:۲۵–۲۷

به خانۀ خود و پیش خانواده ات برو و آنها را از آنچه خداوند برای تو انجام داده است و این که چگونه به تو رحم نموده است.

مرقُس ۵:۱۹