۱ آیا باز هم به خودستایی پرداخته ایم؟ آیا مانند دیگران از طرف شما و یا برای شما به کدام توصیه نامه ضرورت داریم؟ ۲ شما خود تان توصیه نامۀ ما هستید، نامه ای نوشته شده بر دلهای ما که همه می توانند آن را بخوانند و بفهمند. ۳ شما نشان داده اید همان نامه ای هستید که مسیح آن را نوشته و توسط ما به دیگران رسانیده است. این نامه با رنگ نوشته نشد بلکه با روح خدای زنده و نه بر روی تخته سنگها بلکه بر قلبهای انسانی نوشته شده است.
۴ این را می گوییم زیرا چنین اطمینانی به وسیلۀ مسیح در حضور خدا داریم. ۵ در خود لیاقت این را نمی بینیم که بگوییم ما صلاحیت انجام چنین کاری را داشته ایم بلکه لیاقت ما از جانب خداست. ۶ او ما را لایق دانست که خدمتگار عهد جدید باشیم. این عهد یک سند نوشته شده نیست بلکه از روح مقدس است، زیرا شریعت نوشته شده، انسان را به مرگ می کشاند، اما روح مقدس زندگی می بخشد.
۷ اگر شریعتی که بر سنگ نوشته شده بود و به مرگ می انجامید، با چنان شکوهی شروع شد که قوم اسرائیل به خاطر نوری که از صورت موسی می درخشید، نتوانستند به چهرۀ او نگاه کنند، هر چند آن نور رفته رفته ناپدید می شد، ۸ پس چقدر بیشتر، خدمتی که به واسطۀ روح مقدس خداست با شکوه تر خواهد بود! ۹ زیرا اگر شریعتی که به محکومیت می انجامید با شکوه بود، چقدر بیشتر خدمتی که به عادل شمرده شدن می انجامد با شکوه تر خواهد بود! ۱۰ در واقع می توان گفت که شکوه اول، درخشش خود را در برابر شکوه و جلال دوم از دست داده است. ۱۱ اگر آنچه که ناپدید می گشت، دارای چنین شکوه و جلال بود، پس آنچه که دایمی است چقدر با شکوه و جلال بیشتر می باشد!
۱۲ از آنجایی که ما چنین امیدی داریم، با شجاعت سخن می گوییم. ۱۳ ما مانند موسی نیستیم که نقابی بر صورت خویش گذاشت تا قوم اسرائیل پایان آن شکوه زود گذر را نبینند. ۱۴ اما ذهنهای آنها چنان تاریک شده است که تا به حال هنگامی که عهد عتیق را می خوانند، این نقاب را با خود دارند، چون این نقاب فقط به وسیلۀ عیسای مسیح برداشته می شود. ۱۵ حتی تا به امروز هر وقت آنها تورات موسی را می خوانند، آن نقاب ذهن شان را می پوشاند. ۱۶ اما هرگاه کسی به خداوند روی آورد، آن نقاب برداشته می شود. ۱۷ خداوند روح است و هر جا روح خداوند باشد، در آنجا آزادی است. ۱۸ همۀ ما در حالی که با صورتهای بی نقاب مانند یک آیینه، جلال خداوند را انعکاس می دهیم، رفته رفته در جلال روز افزون به صورت او تبدیل می شویم و این کار، کار خداوند یعنی روح مقدس است.
دوم قرنتیان ۳:۲–۳ · TDV
این یک چیز شگفت‌انگیز بود که هر گروهی از مقدسین در این دنیا را رساله پولس بنامیم، چیزی که ذهن و قلب او را، ثمره شهادت او در روح به جهان، بیان می‌کرد. او جماعت قرنتس را چنین اعلام می‌کند؛ این فقط «خدمت زبانی» نبود، بلکه «در دلهای ما نوشته شده بود»، با این حال بدون شک برای این منظور بود که مردان به طور کلی از آن بیاموزند، همانطور که او می‌گوید، «شناخته شده و خوانده شده توسط همه مردم». کلیسا چنین است: نه چیزی از عقاید، یا اشتراک در مقالات کاغذی و جوهری، هرچند در جای خود خالص باشند، بلکه رساله‌ای برای بیان زنده آنچه رسول تعلیم می‌داد و احساس می‌کرد.
در اینجا او حتی فراتر می‌رود؛ زیرا حتی در مورد آن مقدسین، که باعث چنین شرم و دردی برای او شده بودند، اما اکنون تسلی و شادی، او در گفتن این که آنها آشکارا خود را رساله مسیح نشان می‌دادند که توسط او خدمت می‌شد، تردید نمی‌کند. پولس ممکن است وسیله باشد، اما مسیح هدف بود؛ و همانطور که خدا شریعت را بر سنگ برای اسرائیل نوشت، اکنون نیز روح مسیح را بر لوح‌های گوشتی قلبمسیحی حک می‌کند تا جهان مسیح را در کلیسا بخواند. همچنین توجه خواهد شد که این آیه می‌گوید آنها «یک رساله هستند»؛ این فقط یک مسئله وظیفه نیست، بلکه یک رابطه مثبت است که اساس وظیفه است. این حقیقت برای ما باقی می‌ماند، که بر آنها عمل کرد؛ و همچنین روح خدای زنده؛ و بنابراین ما در شکست خود غیرقابل توجیه هستیم. حداقل باشد که آن را بپذیریم و احساس کنیم، تا فیض در ما همانند کسانی که چنین کوتاهی کرده بودند، عمل کند!
