۱ «مراسم تقدیس هارون و پسرانش به مقام کاهنی به این ترتیب صورت بگیرد: یک گوساله و دو قوچ بی عیب، ۲ نان بدون خمیر مایه، قرصهای نازک روغنی که از آرد نرم اعلی پخته شده باشد، تهیه کن. ۳ نانها را در یک تکری بگذار و وقتیکه گوساله و قوچها را قربانی می کنی برای من تقدیم کن.
۴ هارون و پسرانش را به مدخل خیمۀ حضور خداوند بیاور و آن ها را غسل بده. ۵ سپس پیراهن، چپن، ایفود و سینه پوش را به هارون بپوشان و کمربند را روی ایفود ببند. ۶ دستار را با نیم تاج طلا بر سرش بگذار. ۷ بعد روغن مسح را بر سرش بریز و او را مسح کن. ۸ سپس لباس پسرانش را به آن ها بپوشان. ۹ کلاه بر سر شان بگذار. آنگاه کمربند را به کمر هارون و پسرانش ببند. به این ترتیب، آن ها را تقدیس کن و مقام کاهنی برای همیشه به آن ها و اولادۀ شان تعلق می گیرد.
۱۰ گوساله را در پیشروی خیمۀ حضور خداوند بیاور. هارون و پسرانش دستهای خود را بر سرش بگذارند ۱۱ و تو گوساله را در مدخل خیمۀ حضور خداوند در حضور خداوند قربانی کن. ۱۲ اندکی از خون گوساله را با انگشت خود بر شاخهای قربانگاه بمال و بقیه را در پای آن بریز. ۱۳ بعد تمام چربیهای روی شکم، جگر، گرده ها و چربی دور آن ها را گرفته به عنوان هدیه برای من، بر قربانگاه بسوزان، ۱۴ اما گوشت و پوست و سرگین آن را در بیرون اردوگاه برده به عنوان قربانی گناه بسوزان.
۱۵ بعد هارون و پسرانش دستهای خود را بر سر یکی از قوچها بگذارند ۱۶ و تو آن را قربانی کن. خون قوچ را به چهار طرف قربانگاه بپاش. ۱۷ سپس قوچ را قطعه قطعه کن. اعضای داخلی و پاچه هایش را بشوی و آن ها را با کله و قطعات قوچ، ۱۸ بر قربانگاه بگذار و همه را بسوزان. بوی این قربانی که بر آتش برای خداوند قربانی می شود، مورد پسند خداوند است.
۱۹ بعد قوچ دوم، یعنی قوچ تقدیس را بگیر و هارون و پسرانش دستهای خود را بر سر آن بگذارند. ۲۰ سپس تو آن را قربانی کن و اندکی از خون آن را گرفته به نرمک گوش راست، شست دست راست و شست پای راست هارون و پسرانش بمال و بقیه را به اطراف قربانگاه بپاش. ۲۱ سپس کمی از خونیکه بر قربانگاه است بگیر و با روغن مسح بر هارون و پسران او و بر لباسهای شان پاش بده. به این ترتیب، آن ها و لباسهای شان تقدیس می شوند.
۲۲ همچنین، چربی، دنبه، چربی روی شکم، قسمت خوب جگر، گرده ها و چربی دور آن ها و ران راست قوچ تقدیس را ۲۳ با یک نان، یک قرص نان روغنی و یک نان نازکِ فطیر که در بین تکری است گرفته ۲۴ همه را بر دست هارون و پسرانش بگذار تا به عنوان هدیۀ مخصوص در حضور خداوند تکان بدهند. ۲۵ بعد آن ها را از دست شان بگیر همراه با قربانی سوختنی بر قربانگاه بسوزان. بوی این قربانی که بر آتش تقدیم می شود، مورد پسند خداوند است. ۲۶ آنگاه سینۀ قوچی را که برای هارون تقدیس شده به دست بگیر و آن را به عنوان هدیۀ مخصوص در حضور خداوند تکان بده و بعد آن را برای خود بگیر.
۲۷ سینه و رانی را که به عنوان هدیۀ مخصوص تکان داده شد، تقدیس کن و به هارون و پسرانش بده. ۲۸ برای قوم اسرائیل این امر یک فریضۀ ابدی است که وقتی آن ها هدیۀ سلامتی تقدیم می کنند، سینه و ران حیوان به کاهنان تعلق می گیرد، و این هدیه ایست از جانب مردم برای خداوند.
۲۹ لباسهای مقدس هارون باید بعد از او به پسرانش برسد تا در آن ها مسح و تقدیس گردند. ۳۰ پسر هارون که جانشین او می شود تا در جایگاه مقدس خدمت کند، باید آن لباسها را مدت هفت روز بپوشد.
۳۱ گوشتِ قوچ مخصوص مراسم تقدیس را گرفته در یک جای مقدس در آب جوش بده. ۳۲ هارون و پسرانش گوشت را با نانی که در تکری است، در مدخل خیمۀ حضور خداوند بخورند. ۳۳ فقط خود آن ها غذائی را که در هنگام مراسم تقدیس و کفارۀ آن ها تهیه شده، بخورند. چون این غذا مقدس است، اشخاص عادی نباید از آن بخورند. ۳۴ اگر چیزی از این گوشت و نان باقی بماند، آن را بسوزان، چون مقدس است نباید خورده شود.
۳۵ به این ترتیب، قراریکه به تو هدایت دادم، مراسم تقدیس هارون و پسرانش را به مقام کاهنی اجرا کن. مدت این مراسم هفت روز است. ۳۶ در این مدت هفت روز، روزانه یک گوساله را برای کفارۀ گناهان قربانی کن. این قربانی، قربانگاه را طاهر می سازد. بعد قربانگاه را با روغن زیتون تدهین کن تا مقدس شود. ۳۷ برای هفت روز، هر روز برای قربانگاه کفاره شود تا قربانگاه کاملاً تقدیس گردد و هر چیز و یا هر کسیکه به آن تماس کند صدمه خواهد دید.»
۳۸ «هر روز دو برۀ یک ساله را بر قربانگاه قربانی کن. ۳۹ یکی را در صبح و دیگری را در شام. ۴۰ با برۀ اول یک کیلو آرد اعلی که با یک لیتر روغن زیتون مخلوط شده باشد، تقدیم نما. همچنین یک لیتر شراب نیز به عنوان هدیۀ نوشیدنی تقدیم کن. ۴۱ برۀ دومی هنگام شام قربانی شود. با این بره همان مقدار آرد و شراب تقدیم کن. بوی این قربانی که بر آتش تقدیم می شود، مورد پسند خداوند است. ۴۲ این قربانی سوختنی باید همیشه در مدخل خیمۀ حضور خداوند در حضور من تقدیم شود، زیرا در همانجا با قوم برگزیدۀ خود ملاقات و با تو صحبت می کنم. ۴۳ در آنجا با قوم برگزیدۀ خود سخن می گویم و حضور پُر جلال من آنجا را مقدس می سازد. ۴۴ من خیمۀ حضور خداوند، قربانگاه، هارون و پسرانش را که بحیث کاهنان من برگزیده شده اند، تقدیس می کنم. ۴۵ من در میان قوم برگزیدۀ خود ساکن خواهم شد و خدای آن ها خواهم بود. ۴۶ آن ها خواهند دانست که من خداوند، خدای شان هستم که آن ها را از مصر بیرون آوردم تا در میان شان ساکن باشم. من خداوند، خدای شان می باشم.»
۱ خداوند به موسی فرمود: «تو از اینجا حرکت کرده و این قومی را که از مصر بیرون آوردی به سرزمینی که وعدۀ ملکیت آن را به ابراهیم و اسحاق و یعقوب و اولادۀ شان داده ام، هدایت کن. ۲ من فرشته ای را می فرستم تا شما را راهنمائی کند. تمام کنعانیان، اموریان، حِتیان، فرزیان، حویان و یبوسیان را از سر راه تان بیرون میرانم ۳ و شما به سرزمینی حاصلخیز و پُر برکت می روید. اما من در این سفر با شما همراه نخواهم بود، زیرا شما مردمی سرکش هستید و ممکن است شما را در بین راه نابود کنم.»
۴ موقعی که مردم این سخنان را شنیدند، ماتم گرفتند و هیچ کسی جواهرات و زیورات نپوشید. ۵ خداوند به موسی فرمود که به آن ها بگوید: «شما مردم نافرمان هستید اگر حتی یک لحظه با شما باشم شما را هلاک خواهم کرد. حالا تمام زیورات و جواهرات خود را از خود دور کنید تا ببینم که با شما چه کنم.» ۶ بنابراین، بنی اسرائیل بعد از عزیمت از کوه سینا دیگر هرگز از جواهر آلات خود استفاده نکردند.
۷ هر گاهی که بنی اسرائیل اردوگاه را بر پا می کردند، موسی خیمه مقدس را بر می داشت و کمی دور در بیرون اردوگاه می افراشت. آن خیمه را «خیمۀ حضور خداوند» نامیده بود. هر کسی که می خواست با خداوند راز و نیاز کند به آن خیمه می رفت. ۸ هر وقتی که موسی به آن خیمه می رفت، تمام مردم دم دروازۀ خیمه های خود می ایستادند و ورود او را به آن خیمه تماشا می کردند. ۹ بعد از اینکه موسی به داخل خیمه می رفت، ستون ابر پائین می آمد و در کنار دروازۀ خیمه می ایستاد و خداوند از داخل ابر با موسی صحبت می کرد. ۱۰ همینکه مردم ستون ابر را در کنار دروازۀ خیمه می دیدند، همگی به سجده می افتادند. ۱۱ خداوند مثل کسیکه به یک دوست خود حرف می زند با موسی رو به رو به صحبت می پرداخت. سپس موسی به طرف اردوگاه بر می گشت، اما معاون جوان او، یعنی یوشع بن نون در خیمه می ماند.
۱۲ موسی به خداوند عرض کرد: «تو به من فرمودی که این قوم را به سرزمین موعود رهبری کنم، اما به من نگفتی که چه کسی را با من خواهی فرستاد. تو گفته ای که مرا خوب می شناسی و از من راضی هستی. ۱۳ پس اگر اینطور است، اراده ات را برای من روشن ساز تا آنطوری که شاید و باید بتوانم بندگی ترا نموده و خوشنودی ات را حاصل کنم. همچنین می دانی که اینها قوم برگزیدۀ تو هستند.» ۱۴ خداوند فرمود: «من با تو خواهم رفت و ترا موفق خواهم ساخت.» ۱۵ موسی در جواب عرض کرد: «اگر نمی خواهی با ما بروی، پس نگذار که اینجا را ترک کنیم. ۱۶ اگر تو با ما همراه نباشی، چطور بدانیم که تو از قوم برگزیده ات راضی هستی و نسبت به سایر اقوام روی زمین چه امتیازی داریم؟» ۱۷ خداوند به موسی فرمود: «هر چه که خواسته ای انجام خواهم داد، زیرا تو را بخوبی می شناسم و از تو راضی هستم.» ۱۸ سپس موسی گفت: «تمنا می کنم که نور جمال خود را بر من آشکار سازی.»
۱۹ خداوند فرمود: «من شکوه خود را در برابر تو می گسترانم و نام مقدس خود را بتو اعلام می کنم. من خداوند هستم. نسبت به کسانی که دلسوز هستم، دلسوزی خواهم کرد و بر هر کسی که بخواهم مهربان باشم، مهربان خواهم بود. ۲۰ اما من نمی گذارم که روی مرا ببینی، زیرا کسی نمی تواند روی مرا ببیند و زنده بماند. ۲۱ حالا بیا و بر این صخره، در کنار من بایست. ۲۲ وقتی که نور پُر شکوه حضور من عبور کند، ترا در شگاف این صخره می گذارم و با دست خود می پوشانم تا از اینجا بگذرم ۲۳ و بعد دست خود را بر می دارم و تو می توانی مرا از پشت ببینی، ولی روی مرا نخواهی دید.»
۱ آنگاه فرشته، دریای آب حیات را به من نشان داد و آب آن دریا چنان شفاف بود که مانند بلور می درخشید. آن دریا از تخت پادشاهی خدا و بره سرچشمه می گرفت و از میان جادۀ شهر می گذشت. ۲ همچنان در هر دو طرف دریا، درخت حیات بود که هر سال دوازده بار ثمر می آورد، یعنی هر ماه یکبار. برگهای آن درخت برای شِفای درد ملتها بود. ۳ دیگر چیزی که زیر لعنت خدا قرار داشته باشد، در آن شهر یافت نخواهد شد.
تخت خدا و بره در آن شهر خواهد بود و خدمتگارانش او را پرستش خواهند کرد. ۴ آنها چهرۀ او را خواهند دید و نام او بر پیشانی های آنها نوشته خواهد شد. ۵ دیگر شب نخواهد بود و آنها به روشنایی چراغ و نور آفتاب احتیاج نخواهند داشت، زیرا خدای متعال، خودش برای آنها روشنایی خواهد بود و آنها تا به ابد سلطنت خواهند کرد.
۶ سپس آن فرشته به من گفت: «این سخنان قابل اعتماد و راست است. خداوند، خدایی که به پیامبران الهام می بخشد، فرشتۀ خود را فرستاده است تا به خدمتگارانش چیزهایی را که به زودی رُخ خواهد داد، نشان دهد.»
۷ عیسای مسیح می فرماید: «خوب بشنوید، من به زودی می آیم. خوشا به حال کسی که به پیام و پیشگویی های این کتاب توجه کند.»
۸ من یوحنا، این چیزها را دیدم و شنیدم. پس از دیدن و شنیدن آنها، پیش پای آن فرشته ای که این چیزها را به من نشان داده بود افتادم تا او را سجده کنم. ۹ اما او به من گفت: «نه، چنین مکن! من مانند تو و ایمانداران دیگر، یعنی پیامبران و مانند کسانی که پیام این کتاب را نگه می دارند، فقط یک خدمتگار خدا هستم. تنها خدا را پرستش کن!» ۱۰ آنگاه به من گفت: «پیام و پیشگویی های این کتاب را پنهان مکن، زیرا آن زمان نزدیک است که همۀ این چیزها رُخ دهد. ۱۱ پس بگذار، شریر به شرارت خود ادامه دهد و شخص فاسد به فساد خود. شخص عادل به عدالت خود و شخص مقدس به زندگی مقدس و پاک خود ادامه دهد.»
۱۲ عیسای مسیح می گوید: «خوب بشنوید! من به زودی می آیم و برای هر کس مطابق کارهایش پاداش و یا جزا با خود خواهم آورد. ۱۳ من «الف» و «ی»، اول و آخر، آغاز و پایان هستم.
۱۴ خوشا به حال آنهایی که لباسهای خود را پاک شُسته باشند. به این گونه آنها حق خوردن از درخت حیات و داخل شدن به دروازه های آن شهر را خواهند داشت. ۱۵ اما اشخاص سگ صفت، جادوگر، زناکار، بت پرست و همۀ کسانی که دروغ را دوست دارند و آن را پیروی می کنند، بیرون از آن شهر می مانند.
۱۶ من عیسی هستم و فرشتۀ خود را نزد شما در کلیساها می فرستم تا این چیزها را به شما گواهی دهد. من از نسل و نسب داوود می باشم و ستارۀ درخشان صبح هستم.»
۱۷ روح مقدس و عروس می گویند: «بیا!» هر آن کسی که می شنود، نیز باید بگوید: «بیا!» هر کسی که تشنه است بیاید! و هر آن کسی که می خواهد آب حیات را دریافت کند باید بیاید، زیرا که این بخشش رایگان است.
۱۸ من به هر کسی که کلام نبوت این کتاب را می شنود، هُشدار می دهم که: «اگر کسی چیزی به این کلام اضافه نماید، خدا همه بلاهایی را که در این کتاب نوشته شده است، بر سر او خواهد آورد. ۱۹ همچنان اگر کسی از این کلام چیزی را کم کند، خدا او را از درخت حیات و شهر مقدس که در این کتاب ذکر شده است، بی بهره خواهد ساخت.»
۲۰ عیسای مسیح پیام این کتاب را تصدیق می کند و می گوید: «بلی، من به زودی می آیم!» آمین، بیا، ای خداوند ما عیسی!
۲۱ فیض عیسای خداوند با همۀ شما باد، آمین!
خروج ۲۹:۴۲–۴۳ · خروج ۳۳:۱۶ · مکاشفه ۲۲:۲۰ · TDV
دانستن این واقعیت شگفت‌انگیز است که عطر مداوم مسیح به سوی خدا برمی‌خیزد. شخص او و کار او، که لذت بی‌پایانی را برای خدای و پدرش به ارمغان می‌آورد، اساس هر برکتی است. ما در برابر خدا ایستاده‌ایم، در پسر محبوب او پذیرفته شده‌ایم. وقتی خدا به مسیح در جلال نگاه می‌کند، ما را در او می‌بیند. وقتی او به ما نگاه می‌کند، مسیح را در ما می‌بیند.
تنها پس از تکمیل رستگاری بود که خدا می‌توانست در مورد سکونت خود در میان قوم رهایی‌یافته‌اش سخن بگوید. حضور خداوند در میان قومش، جلالتاجگذاری است که آنها را از این جهان متمایز می‌کند. موسی گفت: «پس چگونه معلوم خواهد شد که قوم تو و من در نظر تو فیض یافته‌ایم، مگر اینکه تو با ما بروی؟ پس ما، قوم تو و من، از همه مردمی که بر روی زمین هستند، جدا خواهیم بود» (خروج ۳۳:۱۶). بنابراین بسیار مهم است که ما راه‌های خود را تنظیم کنیم تا آنها را با کسی که در آنجا ساکن است هماهنگ کنیم و چشمانمان فقط بر او ثابت باشد. آنگاه روح‌القدس آزاد خواهد بود تا خداوندعیسی را در برابر ما متعال سازد.
خیلی زود او را در تمام زیبایی‌اش خواهیم دید، و آنگاه با او و مانند او خواهیم بود. چه روز شگفت‌انگیزی خواهد بود! خداوند در میان رهایی‌یافتگان خود، با قدرت و جلال نمایش داده خواهد شد. در آن روز ما جلال او را به شکلی کامل منعکس خواهیم کرد. آنگاه هر زانویی در برابر او خم خواهد شد و هر زبانی اعتراف خواهد کرد که عیسیمسیحخداوند است. ستایش و پرستش جهانی به پدر و پسر در طول اعصار بی‌شمار ابدیت داده خواهد شد. در واقع، ما مشتاق آن روز هستیم! «آمین. حتی چنین، بیا، خداوندعیسی!» (مکاشفه ۲۲:۲۰).
