۱ چون شریعت موسی تصویر کاملی از چیزهای حقیقی نبود بلکه فقط سایه یی بود که دربارۀ چیزهای نیکوی آینده از پیش خبر می داد، پس شریعتی که مطابق آن همان قربانی ها هر سال تقدیم می شد هرگز نمی توانست مردم را به کمال برساند. ۲ اگر عبادت کننده گان فقط یکبار از گناهان خود پاک می شدند و دیگر وجدان گناهکار نمی داشتند، آیا تقدیم این قربانی ها متوقف نمی شد؟ ۳ در حالی که آن قربانی ها، هر سال فقط یادآور گناهان بودند، ۴ زیرا خون گاوها و بزها هرگز نمی تواند گناهان را بر طرف نماید.
۵ از همین خاطر وقتی مسیح به دنیا آمد، به خدا گفت:
«تو خواهان قربانی و هدیه نبودی،
اما برای من بدنی فراهم ساختی.
۶ از قربانی های سوختنی
و قربانی های گناه خوشنود نبودی.
۷ آنگاه گفتم: ای خدا، من حاضرم!
تا همان گونه که در کتاب تورات دربارۀ من نوشته شده است،
ارادۀ تو را بجا آورم.»
۸ او اول فرمود: «تو خواهان قربانی، هدیه، قربانی های سوختنی و قربانی های گناه نبودی و از آنها خوشنود نمی شدی.» با آن که این چیزها مطابق شریعت موسی تقدیم می شدند. ۹ سپس فرمود: «ای خدا، من حاضرم تا ارادۀ تو را بجا آورم.» پس خدا قربانی های قبلی را یک طرف گذاشت تا قربانی دوم را پا بر جا نگهدارد. ۱۰ به این گونه ما به ارادۀ خدا و با قربانی بدن عیسای مسیح، یکبار و برای همیشه، از گناهان خود پاک گشتیم.
۱۱ هر کاهنی همه روزه پیش قربانگاه ایستاده می شود و خدمت خود را انجام می دهد و همان یک نوع قربانی را بارها تقدیم می کند، قربانی هایی که هرگز قادر به بر طرف ساختن گناه نیست. ۱۲ اما مسیح تنها یک قربانی را برای همیشه به خاطر گناهان ما تقدیم کرد و پس از آن در دست راست خدا نشست. ۱۳ و در همانجا او منتظر است تا دشمنانش زیر پای او گردند. ۱۴ پس او با همان یک قربانی، کسانی را که از گناه پاک شده اند، برای همیشه کامل ساخت.
۱۵ در اینجا ما گواهی روح مقدس را نیز داریم که از اول به ما گفته بود:
۱۶ «این است عهد و پیمانی که پس از آن روزها با آنها خواهم بست.»
خداوند می فرماید:
«احکام خود را در دلهای آنها گذاشته،
و در افکار شان خواهم نوشت.»
۱۷ و پس از آن می افزاید:
«من هرگز دیگر گناهان و خطاهای آنها را به یاد نخواهم آورد.»
۱۸ پس وقتی این گناهان بخشیده شده باشند، دیگر نیازی به قربانی برای گناه نیست.
۱۹ پس ای عزیزان! به وسیلۀ خون عیسای مسیح، جرأت یافته ایم که به مقدسترین جایگاه داخل شویم، ۲۰ او راه تازه و زنده یی را به وسیلۀ پرده که بدن خود او بود به روی ما باز کرده است تا به آن جای مقدس وارد شویم. ۲۱ ما کاهن اعظمی داریم که بر خانۀ خدا قرار دارد، ۲۲ پس بیایید که از صمیم قلب و اطمینان کامل ایمان، دلهای خود را از فکر گناه پاک ساخته، بدنهای خود را با آب خالص بشوییم و به حضور خدا نزدیک شویم. ۲۳ بیایید، به امیدی که به ما وعده شده است، با پایداری اقرار کنیم، زیرا خدا به وعدۀ خود وفا می کند. ۲۴ در فکر آن باشیم که چگونه می توانیم یکدیگر را به محبت و انجام اعمال نیکو تشویق کنیم. ۲۵ از یکجا شدن با ایمانداران در گردهمآیی ها دوری نکنیم، چنان که بعضی ها عادت کرده اند. بلکه یکدیگر را بیشتر تشویق نماییم، چون می بینید که روز خداوند نزدیک می شود.
۲۶ اگر ما پس از شناخت کامل حقیقت، باز هم به طور عمدی گناه کنیم، دیگر هیچ قربانی یی برای بخشش گناهان ما باقی نمی ماند ۲۷ بلکه فقط انتظار وحشتناک روز داوری و آتش خشمی که دشمنان خدا را می سوزاند، باقی خواهد ماند. ۲۸ اگر کسی شریعت موسی را رد می کرد، به گواهی دو یا سه شاهد بدون دلسوزی کُشته می شد. ۲۹ پس آن کسی که پسر خدا را تحقیر نموده و خونی را که عهد و پیمان میان خدا و انسان را اعتبار بخشیده است و گناهان او را پاک ساخته است، ناچیز شمارد و به روح پُر فیض خدا بی حرمتی نماید، با چه جزای شدیدتری روبرو خواهد شد؟ ۳۰ زیرا ما می دانیم که خداوند فرمود: «انتقام از من است، من تلافی خواهم کرد» و باز هم فرمود: «خداوند بنده گان خود را داوری خواهد کرد.» ۳۱ افتادن به دستهای خدای زنده چقدر ترسناک است!
۳۲ روزهای گذشتۀ تان را به یاد بیاورید، زمانی را که تازه از نور خدا روشن شده بودید. شما رنجهای زیادی دیدید، ولی در برابر آن استوار ماندید. ۳۳ شما زمانی پیش مردم تحقیر و شکنجه می شدید و یک زمان دیگر شریک درد و رنج کسانی بودید که چنین بدی ها را می دیدند. ۳۴ شما با زندانیان همدردی می کردید و وقتی مال و دارایی شما را به زور می گرفتند، با پیشانی باز می پذیرفتید، چون می دانستید که شما چیزهای بسیار بهتری دارید که تا به ابد باقی می ماند. ۳۵ پس اعتماد خود را از دست ندهید، زیرا پاداش بزرگ به همراه خواهید داشت. ۳۶ شما به صبر بیشتری نیاز دارید تا ارادۀ خدا را انجام داده و برکتهایی را که او وعده داده است، به دست آورید. ۳۷ چنانچه نوشته شده است:
«زمان کمی باقی مانده است،
و آن کس که باید بیاید،
خواهد آمد و دیر نخواهد کرد.
۳۸ پیرو عادل من به وسیلۀ ایمان زندگی می کند،
اما اگر کسی از ایمان خود به عقب برگردد،
من از او خوشنود نخواهم بود.»
۳۹ لیکن ما از آن کسانی نیستیم که از ایمان خود به عقب برگردیم و نابود شویم بلکه از جملۀ کسانی هستیم که ایمان داریم و نجات می یابیم.
۱ پس ای ایمانداران مقدس که در دعوت آسمانی شریک هستید، به عیسای مسیح که اقرار می کنیم رسول و کاهن اعظم ما است، نگاه کنید. ۲ او به خدایی که او را برای انجام این کار برگزیده بود، وفادار ماند، همان گونه که موسی نیز در تمام امور خانۀ خدا وفادار بود. ۳ پس کسی که خانه یی می سازد بیشتر از خود خانه سزاوار احترام است. به همین دلیل عیسی بیشتر از موسی شایستۀ احترام می باشد. ۴ زیرا هر خانه یی به دست کسی ساخته می شود اما سازندۀ همه چیز خداست. ۵ به یقین که موسی در تمام امور خانۀ خدا به عنوان یک خدمتگار وفادار خدمت می کرد. او دربارۀ آن چیزهایی صحبت کرد که خدا می خواست در آینده بگوید. ۶ اما مسیح به عنوان پسر و صاحب اختیار بر خانۀ خدا، وفادار است و ما آن خانه هستیم، به شرطی که با شجاعت و اطمینان در مورد امید خود تا به آخر وفادار بمانیم.
۷ آن چنان که روح مقدس می فرماید:
«امروز، اگر صدای خدا را می شنوید،
۸ سنگدل نباشید، آن گونه که پدران تان وقتی
در بیابان بودند در برابر خدا سرکشی کردند
و خدا را آزمودند.
۹ پدران شما در حالی که کارهای چهل سالۀ مرا دیده بودند،
باز هم مرا امتحان کردند.
۱۰ پس با خشم به آن نسل گفتم:
در دل خود همیشه گمراه می شوید،
هرگز راه های مرا نیاموخته اید
۱۱ و در خشم خود سوگند یاد کردم:
شما در آرامش من ساکن نخواهید شد.»
۱۲ ای ایمانداران توجه کنید! در میان شما هیچ کس نباید چنان قلب شریر و بی ایمان داشته باشد که از خدای زنده روی گردان شود. ۱۳ اما همدیگر را هر روز تشویق کنید و تا زمانی که کلمۀ امروز را به کار می گیریم، نباید هیچ یک از شما فریب گناه را بخورد و سنگدل شود. ۱۴ زیرا اگر ما اعتمادی را که در آغاز داشتیم تا به آخر نگهداریم، در واقعیت همراهان مسیح هستیم.
۱۵ چنان که گفته شده است:
«امروز، اگر صدای خدا را می شنوید،
سنگدل نباشید، آن گونه که پدران تان وقتی
در بیابان بودند در برابر خدا سرکشی کردند.»
۱۶ پس چه کسانی صدای خدا را شنیدند و در برابر او سرکشی کردند؟ آیا آنها همان کسانی نبودند که با موسی از مصر بیرون آمدند؟ ۱۷ خدا نسبت به چه کسانی مدت چهل سال خشمگین بود؟ آیا نسبت به همان کسانی نبود که گناه کردند و در نتیجه جسدهای شان در بیابان افتاد؟ ۱۸ و خدا برای چه کسانی سوگند یاد کرد که به آرامی او نخواهند رسید؟ مگر برای کسانی نبود که نافرمانی کردند؟ ۱۹ پس می بینیم که آنها به خاطر بی ایمانی نتوانستند وارد آرامش خدا شوند.
۱ پس ای ایمانداران مقدس که در دعوت آسمانی شریک هستید، به عیسای مسیح که اقرار می کنیم رسول و کاهن اعظم ما است، نگاه کنید. ۲ او به خدایی که او را برای انجام این کار برگزیده بود، وفادار ماند، همان گونه که موسی نیز در تمام امور خانۀ خدا وفادار بود. ۳ پس کسی که خانه یی می سازد بیشتر از خود خانه سزاوار احترام است. به همین دلیل عیسی بیشتر از موسی شایستۀ احترام می باشد. ۴ زیرا هر خانه یی به دست کسی ساخته می شود اما سازندۀ همه چیز خداست. ۵ به یقین که موسی در تمام امور خانۀ خدا به عنوان یک خدمتگار وفادار خدمت می کرد. او دربارۀ آن چیزهایی صحبت کرد که خدا می خواست در آینده بگوید. ۶ اما مسیح به عنوان پسر و صاحب اختیار بر خانۀ خدا، وفادار است و ما آن خانه هستیم، به شرطی که با شجاعت و اطمینان در مورد امید خود تا به آخر وفادار بمانیم.
۷ آن چنان که روح مقدس می فرماید:
«امروز، اگر صدای خدا را می شنوید،
۸ سنگدل نباشید، آن گونه که پدران تان وقتی
در بیابان بودند در برابر خدا سرکشی کردند
و خدا را آزمودند.
۹ پدران شما در حالی که کارهای چهل سالۀ مرا دیده بودند،
باز هم مرا امتحان کردند.
۱۰ پس با خشم به آن نسل گفتم:
در دل خود همیشه گمراه می شوید،
هرگز راه های مرا نیاموخته اید
۱۱ و در خشم خود سوگند یاد کردم:
شما در آرامش من ساکن نخواهید شد.»
۱۲ ای ایمانداران توجه کنید! در میان شما هیچ کس نباید چنان قلب شریر و بی ایمان داشته باشد که از خدای زنده روی گردان شود. ۱۳ اما همدیگر را هر روز تشویق کنید و تا زمانی که کلمۀ امروز را به کار می گیریم، نباید هیچ یک از شما فریب گناه را بخورد و سنگدل شود. ۱۴ زیرا اگر ما اعتمادی را که در آغاز داشتیم تا به آخر نگهداریم، در واقعیت همراهان مسیح هستیم.
۱۵ چنان که گفته شده است:
«امروز، اگر صدای خدا را می شنوید،
سنگدل نباشید، آن گونه که پدران تان وقتی
در بیابان بودند در برابر خدا سرکشی کردند.»
۱۶ پس چه کسانی صدای خدا را شنیدند و در برابر او سرکشی کردند؟ آیا آنها همان کسانی نبودند که با موسی از مصر بیرون آمدند؟ ۱۷ خدا نسبت به چه کسانی مدت چهل سال خشمگین بود؟ آیا نسبت به همان کسانی نبود که گناه کردند و در نتیجه جسدهای شان در بیابان افتاد؟ ۱۸ و خدا برای چه کسانی سوگند یاد کرد که به آرامی او نخواهند رسید؟ مگر برای کسانی نبود که نافرمانی کردند؟ ۱۹ پس می بینیم که آنها به خاطر بی ایمانی نتوانستند وارد آرامش خدا شوند.
نویسنده با خطاب قرار دادن خوانندگان خود به عنوان «برادران مقدس»، در پی یادآوری این نکته است که آنها برای اهداف آسمان جدا شده‌اند. آنها دیگر مردمی زمینی نیستند، بلکه کسانی هستند که به یک دعوت آسمانی فراخوانده شده‌اند. این در مورد هر ایماندار دوباره متولد شده امروز صادق است. ما از طریق همان کسی که به سوی پدر بازگشته است، به آسمان متصل هستیم؛ و حضور او در آنجا آن مکان را برای ما آماده کرده است، در حالی که کار او بر روی صلیب ما را برای آن مکان آماده کرده است.
سپس نویسنده ما را تشویق می‌کند که به این شخص مبارک که هم رسول و هم کاهن اعظم اعتراف ماست، توجه کنیم. رسول به معنای «فرستاده شده» است؛ خداوندعیسیمسیح، پسر محبوب خدا، از سوی پدر فرستاده شد. او هم پدر را به ما آشکار کرده و هم اعلام کرده است (متی ۱۱:۲۷؛ یوحنا ۱:۱۸). با انسان شدن، خداوندعیسی قادر است در هر زمینه‌ای از زندگی ما با ما همدردی کند (عبرانیان ۴:۱۴-۱۶).
اما این شخص مبارک نه تنها رسول و کاهن اعظم اعتراف ماست، بلکه پسر بر خانه خود نیز هست.
وقتی نوبت به نزدیک شدن به خدا می‌رسد، ما از طریق خداوندعیسیمسیح می‌آییم (یوحنا ۱۴:۶)، و وقتی نوبت به پرستش ما می‌رسد، ما نیز پدر را از طریق پسر پرستش می‌کنیم. او همچنین «کاهن اعظم بر خانه خدا» است (عبرانیان ۱۰:۲۱). به عنوان پسر بر خانه، ما باید اقتدار و حقوق او را در نظر بگیریم. به عنوان کاهن اعظم بر خانه، او باید ما را در پرستشمان رهبری کند! پس چقدر زیباست که نویسنده از ما می‌خواهد که رسول و کاهن اعظم اعتراف خود، مسیحعیسی را در نظر بگیریم!
