۱ بیائید بسوی خداوند برگردیم، زیرا که او ما را دریده است ما را شفا می بخشد. او ما را زخمی کرد و او هم زخم ما را درمان می کند. ۲ پس از دو روز دوباره ما را زنده می سازد و در روز سوم بر می خیزاند و آنگاه در حضور او زندگی می کنیم. ۳ پس بیائید خداوند را بشناسیم و معرفت او را به دست آوریم. ظهور او مانند طلوع فجر یقینی است و بر ما مثل باران می آید؛ مانند باران بهاری و باران آخر که زمین را سیراب می کند.
۴ اما خداوند می فرماید: «ای افرایم و یهودا، با شما چه کنم؟ دوستی و محبت شما مثل غبار و شبنم صبحگاهی زودگذر است. ۵ به همین دلیل، من انبیای خود را فرستاده ام تا پیام مرا بخاطر هلاکت تان به شما برسانند و خبر بدهند که داوری من مثل صاعقه ای بر شما فرود می آید. ۶ من از شما رحمت می خواهم نه قربانی. من خواهان هدایای سوختنی شما نیستم، بلکه از شما می خواهم تا مرا بشناسید.
۷ اما آن ها مانند آدم، پیمان مرا شکستند و به من خیانت کردند. ۸ جلعاد، شهر گناهکاران و قاتلان است. ۹ مانند راهزنانی که در کمین مردم می نشینند. کاهنان هم در راه شکیم خون مردم را می ریزند و دست به هر نوع جنایات وحشیانه می زنند. ۱۰ من در اسرائیل شاهد اعمال قبیحی بوده ام. افرایم مرتکب زنا شده و اسرائیل خود را نجس ساخته است.
۱۱ ای یهودا، بخاطر کارهای زشت تان روزی را برای مجازات شما هم تعیین کرده ام.
۱ خداوند قادر مطلق می فرماید: «روز داوری من مانند تنور شعله ور فرامی رسد و همۀ اشخاص متکبر و شریر را مثل کاه می سوزاند و آن ها طوری می سوزند که هیچ چیزی از آن ها باقی نمی ماند. ۲ اما برای شما که از نام من می ترسید، آفتاب عدالت با پرتو شفابخش خود طلوع می کند. شما مثل گوساله ها از خوشی جست و خیز می زنید. ۳ در آن روز معین، مردم بدکار را مانند خاکستر در زیر کف پاهای تان لگدمال می کنید.
۴ تعلیمات، فرایض و احکامی را که بر کوه سینا توسط بنده ام، موسی به همۀ قوم اسرائیل دادم، فراموش نکنید.
۵ پیش از فرارسیدن آن روز عظیم و هولناک که روز داوری خداوند است، من اِیلیای نبی را پیش شما می فرستم. ۶ او دلهای پدران را بسوی پسران و دلهای پسران را بسوی پدران مایل می سازد تا مبادا من سرزمین شما را با نفرین خود ویران کنم.»
۱ آنگاه فرشته، دریای آب حیات را به من نشان داد و آب آن دریا چنان شفاف بود که مانند بلور می درخشید. آن دریا از تخت پادشاهی خدا و بره سرچشمه می گرفت و از میان جادۀ شهر می گذشت. ۲ همچنان در هر دو طرف دریا، درخت حیات بود که هر سال دوازده بار ثمر می آورد، یعنی هر ماه یکبار. برگهای آن درخت برای شِفای درد ملتها بود. ۳ دیگر چیزی که زیر لعنت خدا قرار داشته باشد، در آن شهر یافت نخواهد شد.
تخت خدا و بره در آن شهر خواهد بود و خدمتگارانش او را پرستش خواهند کرد. ۴ آنها چهرۀ او را خواهند دید و نام او بر پیشانی های آنها نوشته خواهد شد. ۵ دیگر شب نخواهد بود و آنها به روشنایی چراغ و نور آفتاب احتیاج نخواهند داشت، زیرا خدای متعال، خودش برای آنها روشنایی خواهد بود و آنها تا به ابد سلطنت خواهند کرد.
۶ سپس آن فرشته به من گفت: «این سخنان قابل اعتماد و راست است. خداوند، خدایی که به پیامبران الهام می بخشد، فرشتۀ خود را فرستاده است تا به خدمتگارانش چیزهایی را که به زودی رُخ خواهد داد، نشان دهد.»
۷ عیسای مسیح می فرماید: «خوب بشنوید، من به زودی می آیم. خوشا به حال کسی که به پیام و پیشگویی های این کتاب توجه کند.»
۸ من یوحنا، این چیزها را دیدم و شنیدم. پس از دیدن و شنیدن آنها، پیش پای آن فرشته ای که این چیزها را به من نشان داده بود افتادم تا او را سجده کنم. ۹ اما او به من گفت: «نه، چنین مکن! من مانند تو و ایمانداران دیگر، یعنی پیامبران و مانند کسانی که پیام این کتاب را نگه می دارند، فقط یک خدمتگار خدا هستم. تنها خدا را پرستش کن!» ۱۰ آنگاه به من گفت: «پیام و پیشگویی های این کتاب را پنهان مکن، زیرا آن زمان نزدیک است که همۀ این چیزها رُخ دهد. ۱۱ پس بگذار، شریر به شرارت خود ادامه دهد و شخص فاسد به فساد خود. شخص عادل به عدالت خود و شخص مقدس به زندگی مقدس و پاک خود ادامه دهد.»
۱۲ عیسای مسیح می گوید: «خوب بشنوید! من به زودی می آیم و برای هر کس مطابق کارهایش پاداش و یا جزا با خود خواهم آورد. ۱۳ من «الف» و «ی»، اول و آخر، آغاز و پایان هستم.
۱۴ خوشا به حال آنهایی که لباسهای خود را پاک شُسته باشند. به این گونه آنها حق خوردن از درخت حیات و داخل شدن به دروازه های آن شهر را خواهند داشت. ۱۵ اما اشخاص سگ صفت، جادوگر، زناکار، بت پرست و همۀ کسانی که دروغ را دوست دارند و آن را پیروی می کنند، بیرون از آن شهر می مانند.
۱۶ من عیسی هستم و فرشتۀ خود را نزد شما در کلیساها می فرستم تا این چیزها را به شما گواهی دهد. من از نسل و نسب داوود می باشم و ستارۀ درخشان صبح هستم.»
۱۷ روح مقدس و عروس می گویند: «بیا!» هر آن کسی که می شنود، نیز باید بگوید: «بیا!» هر کسی که تشنه است بیاید! و هر آن کسی که می خواهد آب حیات را دریافت کند باید بیاید، زیرا که این بخشش رایگان است.
۱۸ من به هر کسی که کلام نبوت این کتاب را می شنود، هُشدار می دهم که: «اگر کسی چیزی به این کلام اضافه نماید، خدا همه بلاهایی را که در این کتاب نوشته شده است، بر سر او خواهد آورد. ۱۹ همچنان اگر کسی از این کلام چیزی را کم کند، خدا او را از درخت حیات و شهر مقدس که در این کتاب ذکر شده است، بی بهره خواهد ساخت.»
۲۰ عیسای مسیح پیام این کتاب را تصدیق می کند و می گوید: «بلی، من به زودی می آیم!» آمین، بیا، ای خداوند ما عیسی!
۲۱ فیض عیسای خداوند با همۀ شما باد، آمین!
هوشع ۶:۳ · ملاکی ۴:۲ · مکاشفه ۲۲:۱۶ · TDV
این حقیقت دارد! خداوند می‌آید! همانطور که او یک بار با فیض فروتنانه به زمین آمد، دوباره خواهد آمد. برای اسرائیل، آمدن او مانند زیبایی سپیده‌دم پس از قرن‌ها تاریکی غم‌انگیز خواهد بود—تاریکی‌ای که به دلیل رد کردن او که نور جهان بود در زمان اولین آمدنش، ایجاد شد. برای باقیمانده کوچک آن ملت شگفت‌انگیز خواهد بود، زیرا آنگاه یهوه صبایوت این کلمات را می‌گوید: «برای شما که از نام من می‌ترسید، خورشید عدالت با شفا در بال‌هایش طلوع خواهد کرد» (ملاکی ۴:۲)، ایمان را بیدار می‌کند، چشم‌ها را روشن می‌کند، قلب‌ها را احیا می‌کند و دست‌ها را تقویت می‌کند.
علاوه بر آوردن نور و گرمای خورشید دوستانه، او مانند باران‌های تازه و طراوت‌بخش به سرزمینی خواهد آمد که مدت‌ها با خشکسالی خشک شده است. ترکیب گرانبها! او هیچ باران ویرانگر یا گرمای سوزان و بدون تسکین نخواهد آورد. مانند باران‌های ملایم، او زمین تشنه را آبیاری خواهد کرد، و مانند آفتاب همراه، نور و گرمایی خواهد داد که باعث می‌شود میوه‌های گرانبها به بار آیند و زمین را پر کنند.
اما قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، کلیسا به هوا برده خواهد شد تا با خداوند خود ملاقات کند، زیرا او برای او به عنوان «ستاره درخشان صبح» (مکاشفه ۲۲:۱۶) قبل از طلوع خورشید خواهد آمد، تا او را در شادی وصف‌ناپذیر حضور خود برکت دهد. این برکتی بسیار بزرگتر از آن چیزی خواهد بود که اسرائیل از آن لذت می‌برد، با این حال ما از مشاهده عظمت و پاکی برکتی که بر آن ملت بازیافته می‌بارد، و همچنین دیدن سایر ملتها که در تسلیم به این خداوندجلالمند خداوندان و پادشاه پادشاهان برکت می‌یابند، لذت عمیقی خواهیم برد. قلب‌های ما به خوبی می‌توانند کلمات این دعای جدی را تکرار کنند: «آمین؛ بیا، خداوندعیسی» (مکاشفه ۲۲:۲۰).
