۱ روح مقدس به طور آشکار می فرماید که در زمانهای آخر بعضی ها از ایمان روی گردان شده، از ارواح گمراه کننده و تعالیم شیطانی پیروی خواهند کرد. ۲ چنین تعالیم از سوی همان دروغگویان و ریاکارانی پخش می گردد که وجدان شان کاملاً بی حس گردیده است. ۳ آنها ازدواج را منع می کنند و نیز حکم می دهند که این یا آن غذا را نخورید. اما خدا همان غذا را آفریده است تا ایمانداران، یعنی کسانی که حقیقت را می دانند، با شکرگزاری از آن استفاده کنند. ۴ هر آنچه خدا آفریده است، نیکوست و چیزی را که با شکرگزاری پذیرفته می شود، نباید رد کرد ۵ زیرا به وسیلۀ کلام خدا و دعا، پاک و تقدیس می گردد.
۶ اگر این چیزها را به ایمانداران یادآور شوی، خدمتگار نیکوی عیسای مسیح خواهی بود که در کلام ایمان پرورش یافته و همه تعالیم را به خوبی دنبال کرده است. ۷ اما با افسانه های دنیوی و بیهوده، کاری نداشته باش بلکه خود را در دینداری تربیت کن. ۸ زیرا اگر چه ورزش در بعضی موارد برای بدن مفید است، اما دینداری از هر نگاه فایده دارد، چون هم برای حال و هم برای آینده، وعدۀ زندگی را همراه دارد. ۹ این سخن به طور کامل درست و قابل باور است. ۱۰ از همین خاطر است که ما بسیار تلاش می کنیم و زحمت می کشیم زیرا به خدای زنده که نجات دهندۀ همه آدمیان به خصوص ایمانداران است، امید و توکل داریم.
۱۱ همۀ این چیزها را به آنها حکم فرما و تعلیم ده. ۱۲ نگذار کسی به خاطر این که جوان هستی، تو را حقیر بشمارد بلکه در گفتار و کردار، در محبت و ایمان و پاکی برای ایمانداران نمونه باش، ۱۳ و تا زمانی که من بیایم، به خواندن کلام خدا در جمع ایمانداران و تعلیم و تشویق آنها مشغول باش. ۱۴ نسبت به تحفۀ روحانی خود که در هنگام دستگذاری رهبران کلیسا و پیشگویی آنها به تو عطا شد، بی توجه مباش. ۱۵ این چیزها را انجام بده و خود را وقف آن کن تا پیشرفت تو برای همه آشکار شود. ۱۶ به خود و به آنچه آموزش می دهی، توجه کن و در این کار پیهم تلاش کن تا در نتیجه هم خودت و هم آنهایی که به تو گوش می دهند، نجات بیابند.
۱ این نامه از طرف پولُس است که به خواست خدا، رسول عیسای مسیح بوده و برای آن فرستاده شد تا وعدۀ زندگی ای را که در عیسای مسیح یافت می شود، اعلام کند. پولُس این نامه را به تیموتاووس نوشته است. ۲ ای فرزند عزیزم تیموتاووس! فیض، رحمت و سلامتی خدای پدر و سَروَر ما عیسای مسیح بر تو باد.
۳ من خدا را سپاس می گویم و مانند اجداد خود، او را با وجدان پاک عبادت می کنم. همین گونه تو را شب و روز در همه دعاهایم به یاد می آورم. ۴ وقتی اشکهای تو به یادم می آید، از خدا می خواهم که بتوانم تو را دوباره ببینم تا یکبار دیگر خوشی من کامل گردد. ۵ من آن ایمان بی ریای تو را خوب به خاطر دارم، همان ایمانی که اول در مادر کلانت لوئیس و مادرت افنیکی وجود داشت و اطمینان دارم که اکنون همان ایمان در وجود تو نیز زنده است. ۶ می خواستم برایت یادآوری کنم که وقتی من بر تو دست گذاشتم، هدیۀ خدا به تو داده شد. پس از تو می خواهم که این تحفه را همیشه در زندگی خود استفاده کنی، ۷ زیرا روحی که خدا به ما عطا کرده، نه روح ترس، بلکه روح قوت، محبت و حاکمیت بر نفس است.
۸ بنابر این از شهادت دادن به مسیح شرم نداشته باش و نه از من که به خاطر او زندانی هستم، بلکه با قدرت خدا در همه رنجهایی که به خاطر خبر خوش عیسای مسیح پیش می آید، شریک باش. ۹ این که خدا ما را نجات داد و به یک زندگی پاک و مقدس فرا خواند، نتیجۀ اعمال ما نبود بلکه مطابق با اراده و فیض خدا بود که از ازل در وجود عیسای مسیح به ما بخشید ۱۰ و اکنون با آمدن نجات دهندۀ ما عیسای مسیح آشکار شده است. او قدرت مرگ را از بین بُرد و با این خبر خوش، زندگی جاویدان را آشکار ساخت.
۱۱ خدا مرا به عنوان واعظ، رسول و معلم تعیین کرده است تا این خبر خوش را بشارت دهم. ۱۲ از همین سبب تمام رنجها را تحمل می کنم و از آن خجل نیستم، زیرا می دانم به چه کسی ایمان آورده ام و یقین دارم که او قادر است تا روز آخر آنچه را که به من سپرده است، حفظ کند. ۱۳ پس همه سخنان درست را که از من شنیده ای، با ایمان و محبتی که در عیسای مسیح است، سرمشق خود قرار بده، ۱۴ و به وسیلۀ روح مقدس که در ما ساکن است، آن امانت نیکو را که به تو سپرده شده است، حفظ کن.
۱۵ تو خود می دانی که در ولایت آسیا همه مرا ترک کرده اند، به شمول فیجِلس و هِرموجِنِس. ۱۶ خداوند رحمت خود را به خانوادۀ اُنیسیفوروس عطا فرماید زیرا او از زندانی بودن من نشرمید و بارها نیروی تازه به من بخشید. ۱۷ وقتی اُنیسیفوروس به شهر روم رسید، به جستجوی من پرداخت و با زحمت زیاد مرا پیدا کرد. ۱۸ خداوند در روز داوری به او رحمت دهد. همچنان تو خوب می دانی که او در شهر اِفِسُس چه خدمتهایی برای من کرده است.
۱ اما آگاه باش که در روزهای آخر، مشکلات زیادی پیش خواهد آمد. ۲ آنگاه مردم، خودپرست، پول دوست، لافزن، مغرور، بد زبان، نافرمان به والدین، نا شکر، ناپاک، ۳ بی رحم، آشتی ناپذیر، غیبت کننده، بی بند و بار، ظالم، دشمن نیکویی، ۴ خیانتکار، بی پروا و مغرور خواهند بود. آنها عیاشی را بیشتر از خدا دوست خواهند داشت. ۵ آنها در ظاهر خود را دیندار نشان می دهند، ولی قدرت ایمان را انکار می نمایند، پس از چنین اشخاص دوری کن. ۶ یک عده یی از آنها به خانه های مردم می روند و زنان ساده را زیر تأثیر خود قرار می دهند، زنانی که زیر بار گناه خم شده و به هر نوع خواهشهای نفسانی تن می دهند. ۷ چنین زنان، با وجود آن که همیشه تعلیم می گیرند، ولی هرگز نمی توانند حقیقت را درک کنند. ۸ همان طور که ینیس و یمبریس در برابر موسی برخاستند، این مردان نیز در برابر حقیقت مخالفت می کنند. افکار شان فاسد و ایمان شان جعلی است. ۹ اما آنها بیش از این پیشرفت نخواهند داشت، زیرا حماقت آنها نزد همه آشکار خواهد شد، درست همان طوری که از ینیس و یمبریس آشکار گردید.
۱۰ اما تو از همۀ تعالیم و رفتار و هدف زندگی من پیروی نموده و از ایمان، بردباری، محبت و پایداری من آگاه هستی. ۱۱ همچنین از آزارها و رنجهای من می دانی. تو خودت خبر داری که چه آزارهایی در شهرهای انطاکیۀ پیسیدیه، قونیه و لِستره به من رسید و چگونه خداوند مرا از همۀ آنها رهایی داد. ۱۲ بلی، همه کسانی که می خواهند در پیوسته گی با عیسای مسیح یک زندگی خدا پسندانه داشته باشند، اذیت و آزار را تحمل خواهند کرد. ۱۳ اما روزگار مردم شریر و گمراه کننده از بد بدتر خواهد شد. آنها دیگران را فریب می دهند و خود شان هم فریب می خورند. ۱۴ اما تو، به آنچه که آموخته ای و به آن اطمینان داری، وفادار باش زیرا خود می دانی که آن را از چه کسی آموخته ای. ۱۵ تو از کودکی نوشته های پیامبران را آموخته ای و این نوشته ها به تو حکمت می بخشند تا به وسیلۀ ایمان به عیسای مسیح نجات یابی. ۱۶ تمام کتاب مقدس از الهام خداست و برای تعلیم و سرزنش خطا و اصلاح و پرورش ما در انجام کارهای درست مفید است ۱۷ تا مرد خدا برای هر کار خوب کاملاً آماده باشد.
اول تیموتاووس ۴:۱۴ · دوم تیموتاووس ۱:۵–۶ · دوم تیموتاووس ۳:۱۵ · TDV
همه عطایای روحانی از خدا می‌آیند، اما این پیام‌های منحصر به فرد به تیموتائوس به ما می‌گویند که دیگران نیز در رشد عطای او نقش داشتند. دنیای باستان از عارفانی سخن می‌گفت که ممکن بود سرنوشت کسی را اعلام کنند یا توانایی‌های خاصی را به او ببخشند، اما ما این آیات را در آن نورتفسیر نمی‌کنیم. در عوض، بزرگانمسیحی مسئول باید در جوانی تیموتائوس با او رابطه نزدیکی داشته‌اند. شاید به او گفته‌اند: «ما می‌بینیم که خدا درزندگیتو کار می‌کند! او کاری برای تو دارد که انجام دهی. به او وفادار بمان!» و سپس، همانطور که تیموتائوس با پولس سفر می‌کرد، عطای خدا در او از طریق ارتباط نزدیک و مثال رسول بیشتر رشد کرد.
همانطور که در ایمان بالغ می‌شویم، ما نیز باید به کسانی که پس از ما می‌آیند توجه کنیم. چقدر غم‌انگیز است اگر تنها «دست گذاشتن» که مسیحیان جوان می‌شناسند، تصحیح سختگیرانه بزرگانشان باشد! زیباست وقتی افراد مسن‌تر با جوانان رابطه واقعی برقرار می‌کنند و کلمات «نبوت» را می‌گویند که خدا می‌خواهد از آنها برای کاری بزرگ استفاده کند. جلسات آموزشی یک به یک مانند آنچه پولس با تیموتائوس داشت نیز چقدر مفید است!
علاوه بر این، تیموتائوس از مادر و مادربزرگش تأثیرات الهی داشت (دوم تیموتائوس ۱:۵). همه ایمانداران تربیت مسیحی ندارند، اما اغلب این درست است که کسی در سال‌های جوانی ما برای ما دعا می‌کرد. علاوه بر این، خود کتب مقدس رشد روحانی تیموتائئوس را هدایت می‌کردند (۳:۱۵) — و هنوز هم امروز آنها عنصری اساسی برای هر پیشرفتی برای خداونددرزندگی ما هستند. همه ما منحصر به فرد هستیم، و خدا تأثیرات مختلفی را درزندگی ما به هم می‌بافد تا تابلویی از توانایی و فرصت درخدمت ما برای او ایجاد کند.
