ممکن است «کدوهایی» در زندگی شخصی ما وجود داشته باشد که قبلاً تأثیرات مضر و حتی پیامدهای غم‌انگیزی در خانه‌های ما ایجاد کرده‌اند. چه باید بکنیم؟
هیچ کس از او نخواست که این کار را انجام دهد. اما پسر یک نبی تصمیم گرفت ماده خاص خود را به «سوپ روز» اضافه کند. او به مزارع رفت و میوه‌های وحشی جمع‌آوری کرد و ردای خود را با آنها پر کرد. همانطور که آنها را خرد می‌کرد و در قابلمه می‌گذاشت، هیچ کس (از جمله خودش) نمی‌دانست که این میوه‌های بی‌ضرر در واقع کدوهای وحشی کشنده هستند.
این داستان در زمان الیشع نبی، در زمانی که قحطی در سرزمین بیداد می‌کرد، اتفاق افتاد (۲ پادشاهان ۴:۳۸-۴۱). الیشع به خادم خود گفته بود که برای پسران انبیا در یک قابلمه بزرگ خورش بپزد. یکی از آنها، مطمئناً با غیرت و قطعاً گرسنه، به تنهایی تصمیم گرفته بود که به غذای مشترک کمک کند.
هیچ کس در مورد نیت‌های شرافتمندانه او شکی نداشت. اما باید او را می‌دیدید که چشمانش را گشاد کرد، رنگش پرید، و کاسه خورش داغ خود را روی لباس‌هایش برگرداند وقتی فریاد زدند: «ای مرد خدا (اینگونه الیشع را صدا می‌کردند)، مرگ در قابلمه است!» و در شکم‌هایشان! کدوهای وحشی خورش را مسموم کرده بودند.
آیا ممکن است «کدوهای کشنده» در خانه‌های ما وجود داشته باشد که احتمالاً بر سلامت روحانی ما تأثیر بگذارد؟ کتاب‌ها یا مجلات خاص، یک یا دو ویدیوی ناسالم، یک بازی تخته‌ای یا ویدیویی که دری را به سوی غیب باز می‌کند، یک سی‌دی یا کاست با اشعار مشکوک، اینترنت؟ فقط یکی از این چیزها ممکن است رشد روحانی ما را مختل کند و حتی زندگی مسیحی ما را مسموم کند. «در خانه شما چه دیده‌اند؟» (۲ پادشاهان ۲۰:۱۵ NKJV) همیشه یک سوال به موقع است که باید از خود بپرسیم.
ملکه سبا روزی به دیدار سلیمان رفت. کسی نوشته است: «کلام به چیزهای زیادی اشاره می‌کند که او در خانه این پادشاه بزرگ دید: جایگاه مقاماتش، حضور وزیرانش، لباس‌هایشان. همه چیز در مورد خادمان پادشاه با حکمت او، جلال او، و با خانه‌ای که ساخته بود هماهنگ بود ... چه شهادت قدرتمندی!» (Le Messager Evangelique, نوامبر ۱۹۹۰، ص ۲۸۵). آیا چیزهای موجود در خانه‌های ما با شهادت ما برای خداوند عیسی هماهنگ است؟
حالا برگردیم به آن کدوها. الیشع ممکن بود سعی کند تکه‌های آن کدوها را یکی یکی از سوپ بیرون بیاورد، اما زمان برای این کار خیلی فوری بود – برخی از مهمانان به نظر می‌رسید که قبلاً رنگشان تغییر کرده است. یا ممکن بود خورش را بیرون بریزد و دعا کند که سم اثری نداشته باشد. بدون شک او دعا کرد؛ خدا به او راه حل دیگری داد. او مقداری آرد در قابلمه ریخت. اما غلیظ کردن یک خورش مسموم و کمی تغییر طعم آن چه فایده‌ای داشت؟ با این حال به طرز معجزه‌آسایی کار کرد! خورش بی‌ضرر شد.
چرا آرد در خورش؟ در کلام خدا، آرد ریز آسیاب شده نمادی از انسانیت مقدس و کامل خداوند عیسی است. به عنوان مثال، در لاویان ۲ کاهن باید کیکی از آرد به عنوان قربانی آردی تقدیم می‌کرد که خداوند را خشنود می‌ساخت (لاویان ۲:۱ یادداشت، Scofield Study Bible).
آیا این درس را می‌فهمیم و می‌توانیم آن را در خانواده‌های خود به کار ببریم؟ ممکن است «کدوهایی» در زندگی شخصی ما وجود داشته باشد که قبلاً تأثیرات مضر و حتی پیامدهای غم‌انگیزی در خانه‌های ما ایجاد کرده‌اند. چه باید بکنیم؟ فضای بیشتری برای مسیح ایجاد کنیم! ما باید خود را با این مرد شگفت‌انگیز با خواندن کلام و ارتباط با او از طریق دعا مشغول کنیم. همانطور که آرد به طرز معجزه‌آسایی خورش پسران انبیا را متحول کرد، کلام نیز خانه‌ها و زندگی ما را متحول خواهد کرد.
و مطمئن باشیم که دیگر کدوهای کشنده در خورش خانوادگی نریزیم! به یاد داشته باشید که ممکن است گونه‌های مختلفی خانه‌های ما را مسموم کنند، و آنها ممکن است مضرتر از آنچه فکر می‌کنیم باشند. بالاتر از همه، به یاد داشته باشیم که با دادن جایگاه اول به مسیح در خانه‌هایمان، آرد به خورش اضافه کنیم. او با تأثیرات خطرناک مختلف بر ما، خانواده‌هایمان، و به ویژه فرزندانمان مقابله خواهد کرد. «خداوند من می‌داند که کودکان لطیف هستند» (پیدایش ۳۳:۱۳ NIV).
