۱ ببینید، چه محبت بزرگی خدای پدر در حق ما کرده است تا ما به نام فرزندان او خوانده شویم و همین طور هم هستیم. از همین خاطر است که مردم این دنیا ما را نمی شناسند، زیرا او را نشناخته اند. ۲ ای عزیزان، اکنون ما فرزندان خدا هستیم، اما معلوم نیست که در آینده چه خواهیم شد. ولی اطمینان داریم آن وقت که مسیح ظهور کند، مانند او خواهیم بود چون او را همان طوری که هست خواهیم دید. ۳ هر کسی که در مسیح چنین امیدی دارد خود را پاک می سازد، همان گونه که مسیح پاک است.
۴ پس هر کس که گناه می کند شریعت را پایمال می سازد، زیرا هر کاری که بر خلاف شریعت باشد، گناه است. ۵ شما می دانید که مسیح برای آن به دنیا آمد که گناهان ما را از میان بردارد، اما در خود او هیچ گناهی نبود. ۶ پس هر کسی که در مسیح ساکن است، نمی تواند در گناه بسر ببرد، اما هر کسی که در گناه بسر می برد، مسیح را هرگز ندیده و نشناخته است.
۷ ای فرزندان، به کسی اجازه ندهید که شما را گمراه سازد. زیرا هر کسی که عدالت را بجا می آورد، عادل است، همان گونه که عیسای مسیح عادل است. ۸ اما هر کسی که در گناه بسر می برد وابسته به شیطان است، زیرا شیطان از ابتدا گناهکار بوده است. از همین خاطر پسر خدا به دنیا آمد و ظاهر شد تا کار شیطان را نابود سازد.
۹ پس کسی که فرزند خداست نمی تواند در گناه بسر ببرد، زیرا ذات خدا در او ساکن است و او نمی تواند که به گناه کردن ادامه دهد، چون که او فرزند خداست. ۱۰ تفاوت میان فرزندان خدا و فرزندان شیطان در این است که هر کسی که عدالت را بجا نمی آورد و یا برادر خود را دوست نمی دارد، فرزند خدا نیست.
۱۱ پس پیامی که شما از همان ابتدا شنیده اید چنین است: «باید یکدیگر را دوست بداریم.» ۱۲ ما نباید مانند قائن باشیم. او که وابسته به شیطان بود و برادر خود را به قتل رساند. برای چه او را کُشت؟ به خاطر این که اعمال خودش نادرست بود، ولی اعمال برادرش عادلانه بود.
۱۳ ای عزیزان، اگر مردم این دنیا از شما نفرت داشته باشند، تعجب نکنید. ۱۴ ما می دانیم که از مرگ به طرف زندگی عبور کرده ایم، چون برادران ایماندار خود را دوست داریم. هر کسی که برادر خود را دوست ندارد، هنوز در قلمرو مرگ ساکن است. ۱۵ هر کسی که از برادر خود نفرت داشته باشد، قاتل است و شما می دانید که هیچ قاتلی دارای زندگی ابدی نیست. ۱۶ ما معنای محبت را درک کرده می توانیم، زیرا مسیح زندگی خود را برای ما فدا کرد. پس ما نیز باید در زندگی برای یکدیگر فداکاری و از خودگذری کنیم. ۱۷ اما کسی که در این دنیا مال و دارایی دارد و برادر نیازمند خود را می بیند، ولی دروازۀ قلب خود را برای کمک به او می بندد، آیا می تواند ادعا کند که محبت خدا در او ساکن است؟ ۱۸ ای فرزندانم، بیایید که نه فقط در گفتار و زبان بلکه به حقیقت و در کردار محبت کنیم.
۱۹ وقتی این محبت را داشته باشیم، می دانیم که پیرو حقیقت هستیم و قلبهای ما در حضور خدا به ما این اطمینان را می دهد. ۲۰ حتی اگر قلبهای ما، ما را محکوم کند، خدا از قلبهای ما بزرگتر است و از همه چیز آگاه است. ۲۱ ای عزیزان، اگر قلبهای ما، ما را محکوم نمی کند، پس ما با اطمینان می توانیم به حضور خدا بیاییم، ۲۲ و هر چیزی را که از او بخواهیم به دست می آوریم، زیرا ما مطابق فرمان او عمل می کنیم و هر چیزی را که مورد پسند اوست، بجا می آوریم. ۲۳ و حکم او چنین است که باید به نام پسر او عیسای مسیح ایمان بیاوریم و یکدیگر را دوست بداریم، همان گونه که مسیح به ما فرمان داده است. ۲۴ کسی که از احکام خدا اطاعت می کند، در خدا ساکن است و خدا در او. از آنجا که خدا روح مقدس را به ما بخشیده است، می دانیم که او در ما ساکن است.
۱ من تاک حقیقی هستم و پدر من باغبان است. ۲ او هر شاخه یی را که در من وصل بوده و ثمر نیاورد، قطع می کند اما آن شاخه یی را که ثمر بیاورد پاک می سازد تا میوۀ بیشتر بدهد. ۳ شما با این تعلیمی که به شما دادم، پاک شده اید. ۴ در من بمانید و من در شما. چنان که شاخه نمی تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی توانید میوه آورید اگر در من نمانید.
۵ من تاک هستم و شما شاخه های آن. هر کسی در من بماند و من در او، میوۀ بسیار می آورد زیرا جدا از من هیچ چیزی کرده نمی توانید. ۶ هر کسی در من نماند مانند شاخه ای به دور افگنده می شود و خشک می گردد. مردم شاخه های خشکیده را جمع می کنند و در آتش می اندازند و می سوزانند. ۷ اگر در من بمانید و سخنان من در شما، هر چه بخواهید برای شما انجام داده خواهد شد. ۸ جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار بیاورید و به این گونه شاگردان من خواهید بود. ۹ همان طور که پدر مرا دوست داشته است، من هم شما را دوست داشته ام. در محبت من بمانید. ۱۰ اگر احکام مرا نگهدارید، در محبت من ساکن خواهید بود چنان که من احکام پدر خود را نگهداشته ام و در محبت او ساکن می باشم. ۱۱ این چیزها را به شما گفتم تا خوشی من در شما باقی بماند و خوشی شما کامل گردد.
۱۲ حکم من این است که یکدیگر را دوست بدارید، همان طور که من شما را دوست داشته ام. ۱۳ محبتی بزرگتر از این نیست که کسی جان خود را فدای دوستان خود کند. ۱۴ شما دوستان من هستید اگر احکام مرا انجام دهید. ۱۵ دیگر شما را غلام نمی خوانم زیرا که غلام نمی داند اربابش چه می کند. اما من شما را دوستان خود خوانده ام زیرا که هر آنچه از پدر خود شنیده بودم، شما را از آن آگاه ساخته ام. ۱۶ شما مرا برنگزیده اید بلکه من شما را برگزیده ام و مقرر کردم که بروید و ثمر بخش باشید، ثمری که دایمی باشد تا هر چه به نام من از پدر بخواهید به شما عطا نماید. ۱۷ حکم من برای شما این است: یکدیگر را دوست بدارید.
۱۸ اگر جهان از شما نفرت دارد، بدانید که پیش از شما از من نفرت داشته است. ۱۹ اگر شما متعلق به این جهان می بودید، جهان شما را دوست می داشت. اما چون شما متعلق به این جهان نیستید و من شما را از این جهان برگزیده ام، پس جهان از شما نفرت دارد. ۲۰ این سخنان را که به شما گفتم، به خاطر بسپارید: غلام از ارباب خود بزرگتر نیست. اگر مرا آزار دادند، شما را نیز آزار خواهند داد، ولی اگر از سخنان من پیروی کردند، از سخنان شما نیز پیروی خواهند کرد. ۲۱ پس آنها همۀ این چیزها را در برابر شما انجام خواهند داد زیرا که شما به من تعلق دارید و آنها نمی دانند که فرستندۀ من کیست. ۲۲ اگر من نیامده بودم و با آنها سخن نگفته بودم، آنها گناهی نمی داشتند، ولی اکنون دیگر عذری برای گناه خود ندارند. ۲۳ کسی که از من نفرت دارد، از پدر من نیز نفرت دارد. ۲۴ اگر من کارهایی را که هیچ کسی دیگر در میان آنها انجام نداده بود نمی کردم، آنها گناهی نمی داشتند، ولی آنها کارهای مرا دیده اند، با وجود این، هم از من و هم از پدرم نفرت دارند. ۲۵ این چیزها واقع می شود تا کلامی که در تورات نوشته شده است، تکمیل گردد که می گوید: «آنها بی سبب از من نفرت دارند.»
۲۶ اما وقتی پشتیبان شما که من او را از جانب پدر نزد شما می فرستم بیاید، یعنی همان روح راستی که از نزد پدر می آید، او دربارۀ من شهادت خواهد داد. ۲۷ و شما نیز بر من شهادت خواهید داد زیرا از آغاز با من بوده اید.
۱ پس اکنون برای کسانی که در اتحاد با عیسای مسیح هستند، هیچ محکومیتی وجود ندارد. ۲ زیرا قاعدۀ حیات بخش روح مقدس که در اتحاد با عیسای مسیح یافت می شود، مرا از قاعدۀ گناه و مرگ آزاد کرده است. ۳ آنچه را که شریعت موسی به علت ضعف طبیعت نفسانی نتوانست انجام دهد، خدا انجام داد. او پسر خود را به شباهت انسان گناهکار برای آمرزش گناهان فرستاد تا به این وسیله در بدن انسانی، گناه را محکوم کند. ۴ خدا چنین کرد تا عدالت شریعت در ما کامل گردد، زیرا ما تابع روح خدا می باشیم و از طبیعت نفسانی پیروی نمی کنیم. ۵ کسانی که مطابق خواهشهای نفسانی زندگی می کنند، همیشه در فکر چیزهای نفسانی هستند. ولی کسانی که تابع روح خدا هستند، در فکر چیزهای روحانی می باشند. ۶ عاقبت دلبسته گی به خواهشهای نفسانی، مرگ است اما عاقبت دلبسته گی به روح خدا، زندگی و سلامتی. ۷ زیرا دلبسته گی به خواهشهای نفسانی، دشمنی با خداست. چنین شخصی از شریعت خدا اطاعت نمی کند و در واقع هم نمی تواند اطاعت نماید. ۸ بنابر این انسانهای نفسانی نمی توانند خدا را خوشنود سازند.
۹ شما تحت حاکمیت خواهشهای نفسانی نه بلکه تحت حاکمیت روح قرار دارید، البته اگر روح خدا در شما ساکن باشد. اگر کسی روح مسیح را با خود نداشته باشد، او از آنِ مسیح نیست. ۱۰ اما اگر مسیح در وجود شما ساکن است، با آن که بدنهای تان به علت گناه می میرد، اما چون عادل شمرده شده اید، روح خدا به شما زندگی می بخشد. ۱۱ اگر روح خدا که مسیح را پس از مرگ زنده کرد، در وجود شما ساکن باشد، همان طور که عیسی را پس از مرگ زنده گردانید، به جسم فانی شما هم زندگی خواهد بخشید، زیرا آن روح خدا در شما ساکن است.
۱۲ پس ای ایمانداران! وظیفۀ ما اینست که مطابق طبیعت نفسانی خود زندگی نکرده و از خواهشهای آن پیروی نکنیم. ۱۳ اگر مطابق خواهشهای نفسانی خود زندگی کنید، خواهید مُرد. اما اگر به وسیلۀ روح خدا، اعمال نفسانی را نابود سازید، شما زنده خواهید ماند. ۱۴ آنهایی که به وسیلۀ روح خدا هدایت می شوند، فرزندان خدا هستند. ۱۵ چون آن روحی که خدا به شما داده است، شما را برده نمی سازد تا دوباره در ترس زندگی کنید، بلکه آن روح شما را فرزندان خدا می گرداند و ما به کمک این روح در پیشگاه خدا فریاد می کنیم: «اَبا، ای پدر.» ۱۶ روح خدا خودش بر روح ما گواهی می دهد که ما فرزندان خدا هستیم. ۱۷ اگر فرزندان هستیم، پس وارث هم می باشیم یعنی در برکت های خدا همراه با مسیح سهیم می گردیم. زیرا اگر در رنج مسیح شریک هستیم، در جلال او نیز شریک می شویم.
۱۸ به عقیدۀ من درد و رنج کنونی ما با جلالی که در آینده برای ما ظاهر می شود، قابل مقایسه نیست. ۱۹ خلقت با اشتیاق فراوان در انتظار ظهور فرزندان خدا به سر می برد. ۲۰ زیرا خلقت دچار بیهوده گی شد، البته نه به ارادۀ خود بلکه به خواست خدایی که آن را چنین ساخت، تا این امید باقی بماند ۲۱ که روزی خود خلقت از برده گی فساد آزاد گردد و در آزادی پُر شکوه فرزندان خدا سهیم شود. ۲۲ ما می دانیم که تمام خلقت با هم تا زمان حاضر از دردی مانند درد زایمان ناله می کند. ۲۳ نه تنها خلقت بلکه ما نیز که روح مقدس را به عنوان اولین نمونۀ عطایای خدا دریافت کرده ایم، در درون خود ناله می کنیم و با اشتیاق در انتظار آن هستیم که خدا ما را به فرزندی پذیرفته، بدن ما را از مرگ و فساد آزاد سازد. ۲۴ زیرا با چنین امیدی بود که ما نجات یافتیم. اما امیدی که برآورده شده باشد دیگر امید نیست. آیا امکان دارد کسی در انتظار چیزی باشد که آن را از پیش یافته است؟ ۲۵ اما اگر در امید چیزی هستیم که هنوز ندیده ایم، با بردباری منتظر آن می باشیم.
۲۶ به همین طریق روح مقدس در ناتوانی ها، ما را کمک می کند، زیرا ما نمی دانیم چگونه باید دعا کنیم. اما خود روح مقدس با ناله هایی که نمی توان بیان کرد، برای ما شفاعت می کند ۲۷ و خدا که قلبهای ما را جستجو می کند، از نیت روح مقدس آگاه است، چون روح مقدس مطابق خواست خدا برای ایمانداران شفاعت می کند.
۲۸ ما می دانیم برای آنهایی که خدا را دوست دارند و مطابق ارادۀ او فرا خوانده شده اند، همۀ چیزها با هم برای خیریت شان در کار است. ۲۹ زیرا خدا آنها را از ابتدا می شناخت و پیش از پیش برگزید تا به شکل پسرش شوند و به این ترتیب پسر، نخستین برادر در میان برادران و خواهران زیاد باشد. ۳۰ خدا کسانی را که از قبل برگزیده بود، به سوی خود فرا خواند. کسانی را که فرا خواند، همچنین عادل شمرد. آنهایی را که عادل شمرد، همچنین جلال بخشید.
۳۱ پس در برابر این چیزها چه بگوییم؟ اگر خدا با ماست، چه کسی می تواند بر ضد ما باشد؟ ۳۲ خدایی که حتی پسر خود را از ما دریغ نداشت بلکه او را در راه همۀ ما تسلیم کرد، آیا همراه با او همه چیز را به ما نخواهد بخشید؟ ۳۳ چه کسی می تواند که برگزیده گان خدا را ملامت کند؟ خداست که ما را عادل می شمارد! ۳۴ پس کیست که بتواند آنها را محکوم سازد؟ هیچ کس! عیسای مسیح همان کسی است که مُرد و مهمتر این که دوباره زنده شد و اکنون در دست راست خداست. اوست که برای ما شفاعت می کند! ۳۵ پس چه کسی می تواند ما را از محبت عیسای مسیح جدا سازد؟ آیا رنج و عذاب یا پریشانی یا زجر یا گرسنه گی یا نداشتن لباس کافی یا خطر و یا شمشیر قادر است ما را از محبت مسیح جدا سازد؟ ۳۶ چنان که نوشته شده است:
«به خاطر تو تمام روز در خطر مرگ هستیم
و با ما مانند گوسفندهایی که به کُشتارگاه می روند، رفتار می شود.»
۳۷ با وجود همۀ این چیزها، به وسیلۀ عیسای مسیح که ما را دوست داشت، پیروزی ما کامل می شود. ۳۸ زیرا یقین دارم که نه مرگ و نه زندگی، نه فرشته گان و نه نیروهای شیطانی، نه پیشامدهای حال و نه وقایع آینده، نه هیچ قدرتی، ۳۹ نه بلندی و نه پستی و خلاصه هیچ چیز در تمام آفرینش، نمی تواند ما را از محبتی که خدا در سَروَر ما عیسای مسیح آشکار نموده است، جدا سازد.
اول یوحنا ۳:۲ · یوحنا ۱۵:۸ · رومیان ۸:۲۸–۲۹ · TDV
پس آن «خوبی» که مطلقاً همه چیزهای مثبت و منفی برای آن با هم کار می‌کنند چیست؟ پاسخ در ادامه می‌آید: «کسانی که بر حسب اراده او خوانده شده‌اند.» این نکته‌ای است که همه ما از دست می‌دهیم: «اراده او.» و آن چیست؟ «همشکل شدن با صورت پسرش.» بیایید این را دوباره بخوانیم و درمورد آن تأمل کنیم.
بله، کار کنونی او در ما همان چیزی است که ما را برای آن از پیش مقدر کرده است: همشکل شدن با صورت پسرش. این همان خوبی است که خدا برای فرزندانش در نظر دارد: بیشتر و بیشتر همشکل شدن با صورت مبارک و کامل پسرش! به همین دلیل است که همه چیز واقعاً برای این خوبی با هم کار می‌کنند.
پس، در همه چیزهای مثبت و شاد، آیا ما خدا را برای همه این چیزهایی که او آزادانه به ما می‌دهد تا از آنها لذت ببریم، ستایش می‌کنیم و شکر می‌کنیم؟ آیا درخداوند شادمانیم؟ آیا کارهای کامل او را تحسین می‌کنیم و او را برای آنچه هست ستایش می‌کنیم؟ در همه چیزهای عادی، آیا ما وفادار و پایدار هستیم، بی‌وقفه دعا می‌کنیم، مشغول خداوند هستیم، ذهن خود را بر چیزهای بالا که مسیحدر آنجاست متمرکز کرده‌ایم؟ هنگامی که چیزهای منفی در مسیر ما قرار می‌گیرند، آیا با اطمینان خود را به مراقبتهایخوب و مهربان خدای پدرمان می‌سپاریم، به او برای قدرت، فیض و رحمتی که به شدت نیاز داریم نگاه می‌کنیم، با دانستن اینکه او نسبت به ما حساس و دلسوز است؟ از طریق «همه چیز» خداوندعیسی کاملاً راه رفت. و اکنون، خدای پدر ما نیز از همه چیز استفاده می‌کند تا صورت پسرش را در ما ایجاد کند.
به زودی، هدف خدا کاملاً محقق خواهد شد، زمانی که مسیح را رو در رو خواهیم دید و مانند او خواهیم بود (۱ یوحنا ۳:۲).در این میان، باشد که همه چیزهایی که این روز به ارمغان می‌آورد، فرصت‌هایی برای ثمر بیشتر – شباهت به مسیح – برای جلال پدر باشد (یوحنا ۱۵:۸).
