۱ ای فرزندانم، من اینها را به خاطر آن نوشتم تا گناه نکنید. اما اگر کسی گناه کرد، پیش خدای پدر کسی را داریم که برای ما شفاعت می کند. یعنی عیسای مسیح که عادل است، ۲ او خود کَفارۀ گناهان ماست، نه تنها گناهان ما بلکه گناهان همۀ مردم دنیا.
۳ اگر از احکام خدا اطاعت می کنیم، اطمینان داریم که او را می شناسیم. ۴ اگر کسی بگوید که خدا را می شناسد، ولی احکام خدا را بجا نمی آورد، دروغگو است و هیچ حقیقتی در او نیست. ۵ اما کسی که کلام خدا را اطاعت می کند، محبت خدا در او کامل شده است. از این راه می توانیم اطمینان داشته باشیم که یک شخص با خدا هستیم: ۶ هر کس که می گوید در خدا ساکن است، باید درست مانند عیسای مسیح زندگی کند.
۷ دوستان عزیز، من کدام حکم نو برای شما نمی نویسم بلکه همان حکم قدیمی می باشد که شما از ابتدا آن را با خود داشته اید. حکم قدیمی همان پیامی است که از اول شنیده اید ۸ اما آن حکمی که اکنون برای شما می نویسم، یک حکم تازه است. چون آن حقیقت هم در مسیح و هم در شما دیده می شود، زیرا تاریکی در حال گذشتن و روشنایی حقیقی در حال درخشیدن است.
۹ اگر کسی بگوید که در روشنایی قرار دارد، ولی از برادر خود نفرت داشته باشد، او هنوز در تاریکی به سر می برد. ۱۰ کسی که برادر خود را دوست دارد، در روشنایی ساکن است و چنین کسی باعث لغزش نخواهد شد. ۱۱ اما کسی که از برادر خود نفرت داشته باشد، در تاریکی قرار دارد. او در تاریکی راه می رود و نمی داند به کجا می رود زیرا تاریکی چشمانش را کور کرده است.
۱۲ ای فرزندان، من به شما می نویسم، زیرا گناهان تان به خاطر نام مسیح بخشیده شده است.
۱۳ ای پدران، من به شما می نویسم، زیرا آن خدایی را که از ابتدا بوده است، می شناسید.
ای جوانان، من به شما می نویسم، زیرا که بر شیطان پیروز شده اید.
۱۴ ای کودکان، من به شما می نویسم، زیرا شما پدر را می شناسید.
ای پدران، من به شما می نویسم، زیرا او را که از ازل بوده است، می شناسید.
ای جوانان، من به شما می نویسم، زیرا قوی هستید و کلام خدا در شما ساکن است و شما بر شیطان پیروز شده اید.
۱۵ به دنیا و چیزهایی که متعلق به این دنیاست، دل نبندید زیرا کسی که این دنیا را دوست دارد، محبت خدای پدر در او نیست. ۱۶ هر آنچه در دنیاست یعنی خواهشهای نفسانی و آنچه چشم طلب می کند و غرور در زندگی، اینها همه از پدر نبوده بلکه به دنیا تعلق دارند. ۱۷ دنیا با خواهشهای نفسانی آن از بین خواهند رفت اما کسی که ارادۀ خدا را بجا می آورد، زندگی ابدی دارد.
۱۸ ای فرزندان من، آخر زمان نزدیک شده است! همان گونه که شما شنیده اید که دشمن مسیح در آخر زمان خواهد آمد. حتی اکنون هم می بینیم که تعداد زیاد دشمنان مسیح آمده اند، پس می فهمیم که آخر زمان نزدیک است. ۱۹ این دشمنان مسیح از نزد ما رفته اند. آنها در واقع هیچ وقت به ما تعلق نداشتند. اگر متعلق به ما می بودند، می ماندند. اما وقتی رفتند، معلوم گردید که هیچ یک از آنها در حقیقت از ما نبودند.
۲۰ چون شما از جانب مسیح، با روح مقدس مسح شده اید، حقیقت را می دانید. ۲۱ من این چیزها را به خاطر آن نوشته نکرده ام که شما واقعیت را نمی دانید بلکه چون این واقعیت را خوب می دانید، و هیچ دروغی از حقیقت سرچشمه نمی گیرد.
۲۲ پس کیست آن دروغگو؟ کسی که بگوید عیسی، مسیح نیست. چنین شخص دشمن مسیح است، زیرا نه پدر و نه پسر را پذیرفته است. ۲۳ هر کسی پسر را نمی پذیرد، پدر را نیز نپذیرفته است و هر کسی که پسر را بپذیرد، پدر را نیز پذیرفته است.
۲۴ پس بگذارید پیامی را که از ابتدا شنیده اید در دلهای تان ساکن باشد. زیرا اگر آن پیام را که در ابتدا شنیده اید، در دلهای شما ساکن بماند، شما نیز در پدر و پسر ساکن می مانید. ۲۵ و این وعدۀ عیسای مسیح به ماست، او وعده کرده است که زندگی ابدی به ما می بخشد.
۲۶ من این چیزها را دربارۀ آن اشخاص برای شما نوشته ام که می خواهند شما را گمراه سازند ۲۷ اما عیسای مسیح شما را با روح مقدس مسح کرده است. آن روح در شما ساکن می ماند و به معلم دیگری نیاز ندارید. روح مقدس در مورد همه چیز به شما تعلیم می دهد و تعلیم او حقیقت است و در آن هیچ ناراستی نیست. پس همان طور که روح مقدس به شما تعلیم می دهد، در مسیح ساکن بمانید.
۲۸ پس اکنون، ای فرزندان، در او بمانید تا زمان ظهور مسیح، پیش او شرمنده نباشیم بلکه با اطمینان به حضورش حاضر شویم. ۲۹ اگر درک کرده اید که مسیح عادل است، این را هم بدانید که هر کسی عدالت را بجا آورد، فرزند خداست.
۱ پس عهد و پیمان اول شامل احکام عبادت و عبادتگاه زمینی بود. ۲ خیمۀ حضور خدا از دو قسمت تشکیل شده بود. در قسمت اول آن که جایگاه مقدس نامیده می شد، چراغدان، میز و نانِ تقدیم شده برای خداوند قرار داشت. ۳ در قسمت دوم، پشت پرده، جایی بود که مقدسترین جایگاه نام داشت. ۴ در آنجا قربانگاه زرین که برای سوزاندن خوشبویی به کار می رفت و صندوق عهد که پوش طلایی داشت، گذاشته شده بود. در صندوق عهد، نان منا در میان یک ظرف طلایی، چوبدست شگوفه کردۀ هارون و دو تختۀ سنگی که بر آن کلمات عهد نوشته شده بود، قرار داشت. ۵ در بالای این صندوق، مجسمۀ طلایی موجودات آسمانی پُر جلال خدا بر تخت رحمت، سایه افگنده بودند اما اکنون وقت ندارم که همۀ این چیزها را نقطه به نقطه تشریح کنم.
۶ وقتی که همۀ این چیزها همین گونه آماده شد، کاهنان همه روزه به قسمت اول خیمه وارد می شدند تا وظایف خود را انجام دهند، ۷ اما تنها کاهن اعظم می توانست به قسمت دوم خیمه داخل شود و آنهم فقط سال یکبار. او هیچگاه بدون خون داخل نمی شد، زیرا به خاطر خود و به خاطر گناهان غیر عمدی مردم باید آن خون را تقدیم می کرد. ۸ روح مقدس این را به ما می آموزد که تا وقتی قسمت اول خیمۀ خدا هنوز پا بر جا می بود، راه به سوی مقدسترین جایگاه هرگز باز نمی شد. ۹ این امر به زمان فعلی اشاره می کند و نشان می دهد که هدیه ها و قربانی هایی که به خدا تقدیم می شد، نمی توانست به عبادت کننده به طور کامل آرامی وجدان ببخشد. ۱۰ اینها فقط دربارۀ خوردنیها، نوشیدنیها، مراسم گوناگون پاک ساختن و احکام مربوط به بدن انسان می باشند و تا زمانی که خدا همه چیز را اصلاح کند، دارای اعتبار هستند.
۱۱ اما وقتی مسیح به عنوان کاهن اعظم آمد و همۀ برکتها را با خود آورد، به خیمۀ بزرگتر و کاملتر که به دست انسان ساخته نشده و متعلق به این دنیا نمی باشد، وارد شد. ۱۲ عیسای مسیح هرگز با خون بزها و گوساله ها داخل مقدسترین جایگاه نشد بلکه با خون خود به آنجا داخل شد و نجات ابدی را برای ما حاصل کرد. ۱۳ زیرا اگر خون بزها و گاوهای نر و پاشیدن خاکستر گوسالۀ ماده می توانست، آنهایی را که در جسم ناپاک بودند، پاک سازد، ۱۴ پس چقدر بیشتر، خون مسیح که خود را به عنوان قربانی کامل و بی عیب به وسیلۀ آن روح ابدی به خدا تقدیم کرد، خواهد توانست وجدان ما را از کارهای بی فایده که باعث مرگ می گردد، پاک سازد تا بتوانیم خدای زنده را عبادت کنیم.
۱۵ به این جهت او میانجی یک عهد و پیمان جدید است تا کسانی که از طرف خدا خوانده شده اند، میراث ابدی را که خدا وعده فرموده است دریافت کنند. این کار شدنی است، زیرا مرگ او باعث آمرزش گناهان بسیاری نیز گردید که شریعت عهد اول بر آنها حاکم بود.
۱۶ برای عملی شدن یک وصیت نامه، تصدیق مُردن وصیت کننده ضرورت است، ۱۷ پس وصیت نامه وقتی اعتبار می یابد که وصیت کننده بمیرد، در غیر آن تا وقتی که وصیت کننده زنده است، وصیت نامه اعتباری ندارد. ۱۸ به همین علت، عهد اول هرگز بدون ریختن خون قابل اجرا نبود، ۱۹ زیرا وقتی موسی همۀ احکام شریعت را به مردم رسانید، خون بز و گوساله را گرفته با آب آمیخت و با پشم سرخ رنگ و شاخه های زوفا بر کتاب شریعت و بر مردم پاشید، ۲۰ و گفت: «این خون، عهد و پیمانی را که خدا با شما بست، تأیید می کند.» ۲۱ علاوه بر آن، او خون را بر خیمۀ مقدس و بر تمام ظرفهایی که برای عبادت خدا به کار می رفت، پاشید. ۲۲ مطابق شریعت موسی بیشتر چیزها فقط با خون پاک می شوند و بدون ریختن خون، گناهان آمرزیده نمی شوند.
۲۳ بنابر این اگر این چیزها که فقط نمونه هایی از آن چیزهای آسمانی هستند، با چنین شیوه یی باید پاک شوند، پس برای پاک شدن آن چیزهای آسمانی به قربانی بهتری نیاز است. ۲۴ زیرا مسیح به آن عبادتگاهی که ساختۀ دست انسان بوده و فقط سایه و نشانی از واقعیت باشد، داخل نشد بلکه او به عرش برین داخل گردید تا اکنون به نماینده گی ما در پیشگاه خدا حضور داشته باشد. ۲۵ کاهن اعظم هر سال به مقدسترین جایگاه داخل می شود و خون حیوانات را تقدیم می کند اما عیسی برای تقدیم خود به عنوان قربانی، فقط یکبار به آنجا داخل شد. ۲۶ اگر چنین نبود، او باید از زمان پیدایش دنیا تا حال، بارها رنج مرگ را تحمل می کرد. اما او در همین زمان آخر، فقط یکبار و برای همیشه در آنجا حضور یافت تا با قربانی کردن خود، گناه را نابود کند. ۲۷ برای همه انسانها تعیین شده است که یکبار باید بمیرند و پس از آن مورد داوری قرار گیرند. ۲۸ همان گونه، مسیح نیز یکبار به عنوان قربانی تقدیم شد تا بار گناهان آدمیان را به دوش کشد اما بار دوم که ظاهر می شود، برای کَفارۀ گناهان نخواهد آمد، بلکه برای نجات آنهایی که چشم به راه او هستند، می آید.
۱ اما چه کسی این حقیقت را باور می کند؟ به چه کسی خداوند این حقیقت را آشکار ساخته است. ۲ خداوند مقدر کرده بود که بنده اش مانند نهالی در زمین خشک بروید و ریشه بدواند. او از جمال و زیبائی بهره ای نداشت که توجه ما را بخود جلب کند و مشتاق او باشیم. ۳ پیش مردم خوار بود و او را رد کردند، اما او همۀ رنج و درد را متحمل شد. هیچ کسی نمی خواست به روی او نگاه کند. همه او را حقیر می شمردند و ارزشی برایش قایل نبودند.
۴ او غمهای ما را به جان خود گرفت و دردهای ما را بر دوش خود حمل کرد. ولی ما فکر می کردیم درد و رنج او جزائی است که از جانب خدا بر او نازل شده است. ۵ او در حقیقت بخاطر گناه و خطای ما زده و زخمی شد. او جزا دید تا ما سلامتی داشته باشیم و از زخمهائی او ما شفا یافتیم. ۶ ما همه مثل گوسفندانِ سرگردان، گمراه شده و به راه خود روان بودیم، اما خداوند گناه همۀ ما را بگردن او نهاد.
۷ بر او ظلم شد، اما با فروتنی تحمل کرد و از زبانش حرف شکایت شنیده نشد. مثل بره ای او را به کشتارگاه بردند. او مانند گوسفندی که پیش پشم چین خاموش می ایستد، دهان خود را باز نکرد. ۸ او دستگیر، زندانی و محکوم به مرگ شد. او را بخاطر گناهان مردم کشتند و وقتیکه کشته شد، هیچ کسی اعتنائی نکرد. ۹ او را با گناهکاران به خاک سپردند و با ثروتمندان دفن شد، هر چند او به کسی ظلم نکرده و هیچ حرف دروغ از زبانش شنیده نشده بود.
۱۰ اما خواستِ خداوند بود که او درد و رنج بکشد و قربانی گردد تا گناهان دیگران بخشیده شود. به این ترتیب، صاحب فرزندان زیاد شده عمر طولانی می یابد و بوسیلۀ او مرام خداوند حاصل می گردد. ۱۱ وقتی ببیند رنج و عذابی که کشیده است چه ثمری بارآورده است، خوشنود و راضی می شود. بندۀ عادل من گناهان بسیاری را به گردن می گیرد و من بخاطر او آن ها را می بخشم. ۱۲ بنابران، من او را به مقام افتخار نایل می کنم و با اشخاص بزرگ همنشینش می سازم، زیرا او جان خود را فدا کرد، در جملۀ گناهکاران بشمار رفت، گناه مردم را به گردن گرفت و شفاعت خواه خطاکاران شد.
اول یوحنا ۲:۲ · عبرانیان ۹:۲۸ · اشعیا ۵۳:۱۰ · TDV
در آیه قبلی نوشته شده است که دررستاخیز مسیح«نسل خود را خواهد دید» (آیه ۱۰). موضوع دیدن اکنون در متن امروز ادامه می‌یابد. ترجمه‌های مختلفی از این آیه در تلاش برای درک معنای آن وجود داشته است. مسیحدر نتیجه «رنج جان خود» واقعاً چه چیزی را می‌بیند؟ قبلاً این بود که او «نسل خود» را می‌دید، کسانی که در نتیجه کار او به او ایمان می‌آوردند. ترجمه یونانیاشعیا، که رسولان هنگام نقل قول از عهد عتیق از آن استفاده می‌کردند، آن را اینگونه ترجمه می‌کند: «از رنج جان خود نور را خواهد دید.» و طومارهای دریای مرده عبری این ترجمه را تأیید می‌کنند که «نور را خواهد دید.» این یک نبوت درموردرستاخیز مسیح است – که تأکید اصلی و مداوم آیات ۱۰ تا ۱۲ است. او نسل خود را می‌دید و آنها را درنورزندگیرستاخیز می‌دید؛ این ثمره زحمات او بود.
یهوه اکنون خادمرنجکشیده خود را «خادم عادل من» می‌خواند. او واقعاً «بسیاری را تبرئه خواهد کرد.» به معنای واقعی کلمه، او «بسیاری را تبرئه خواهد کرد.» همه مردم تبرئه نمی‌شوند، فقط کسانی که با ایمان به او ایمان آورده‌اند: «پس مسیح یک بار قربانی شد تا گناهان بسیاری را بردارد» (عبرانیان ۹: ۲۸). او «کفاره‌ای» برای گناهان تمام جهان بود (اول یوحنا ۲: ۲)، اما حامل گناه، جایگزین، فقط برای «بسیاری»، کسانی که به او ایمان داشتند، بود. کار او برای همه کافی است، اما فقط برای کسانی که ایمان دارند مؤثر است.
بیایید این حقایق را در نظر بگیریم و درمورد آنها تأمل کنیم. آیا به مسیح ایمان آورده‌ایم؟ اگر چنین است، پس ما از همه چیز تبرئه شده‌ایم و در برابر خدا عادل شمرده شده‌ایم. پس در این روز خداوند، بیایید از او سپاسگزار باشیم.
