آیا ما با شریعت موسی نجات یافته یا عادل شمرده می‌شویم؟
آیا شریعت برای عادل شمردن ما داده شد؟ کتب مقدس چه می‌گویند؟
و به وسیله او هر که ایمان آورد، از همه چیزهایی که نمی‌توانستید با شریعت موسی عادل شمرده شوید، عادل شمرده می‌شود (اعمال رسولان ۱۳:۳۹ KJV).
بنابراین، هیچ بشری به وسیله اعمال شریعت در نظر او عادل شمرده نخواهد شد: زیرا به وسیله شریعت، شناخت گناه است (رومیان ۳:۲۰).
بنابراین نتیجه می‌گیریم که انسان به وسیله ایمان، بدون اعمال شریعت، عادل شمرده می‌شود (رومیان ۳:۲۸).
زیرا مسیح پایان شریعت است برای عدالت برای هر که ایمان آورد (رومیان ۱۰:۴).
دانسته که انسان به وسیله اعمال شریعت عادل شمرده نمی‌شود، بلکه به وسیله ایمان عیسی مسیح، حتی ما نیز به عیسی مسیح ایمان آورده‌ایم، تا به وسیله ایمان مسیح عادل شمرده شویم، و نه به وسیله اعمال شریعت: زیرا به وسیله اعمال شریعت هیچ بشری عادل شمرده نخواهد شد (غلاطیان ۲:۱۶).
من فیض خدا را باطل نمی‌کنم: زیرا اگر عدالت از طریق شریعت باشد، پس مسیح بیهوده مرده است (غلاطیان ۲:۲۱).
اما اینکه هیچ کس به وسیله شریعت در نظر خدا عادل شمرده نمی‌شود، آشکار است: زیرا، عادل به وسیله ایمان زندگی خواهد کرد (غلاطیان ۳:۱۱).
پس شریعت معلم ما بود تا ما را به مسیح بیاورد، تا به وسیله ایمان عادل شمرده شویم (غلاطیان ۳:۲۴)، نه به وسیله اعمال شریعت.
برای هر کسی که قبلاً تابع کلام خدا است، کتب مقدس بالا بسیار واضح و روشن هستند. هیچ بشری به وسیله اعمال شریعت در نظر او عادل شمرده نخواهد شد. ما به هیچ وجه با اعمال شریعت عادل شمرده نمی‌شویم، چه با تلاش‌های خودمان برای حفظ شریعت و چه با حفظ آن توسط دیگری برای ما. اگر می‌توانستیم با شریعت عادل شمرده شویم، پس مسیح بیهوده مرد. چه بیانیه جدی! این نشان می‌دهد که مرگ خداوند عیسی برای عادل شمردن ما در برابر خدا ضروری بود؛ شریعت وسیله عادل شمردن ما نیست!
پس چگونه عادل شمرده می‌شویم؟ دوباره، اجازه دهید کتب مقدس با ما صحبت کنند:
... با ایمان عادل شمرده شدیم (رومیان ۳:۲۸، ۵:۱).
... به رایگان به فیض او از طریق فدیه‌ای که در مسیح عیسی است، عادل شمرده می‌شویم (رومیان ۳:۲۴).
... با خون او عادل شمرده شدیم (رومیان ۵:۹).
این خداست که عادل می‌شمارد (رومیان ۸:۳۳).
با ایمان به مسیح و فدیه او، کار تمام شده او بر صلیب جلجتا و خون او که برای پاکی ما ریخته شد، ما در نظر خدا عادل شمرده می‌شویم. این کار خداست که ما را عادل بشمارد وقتی به پسر محبوب او ایمان می‌آوریم، نه کار ما! ما فقط ایمان داریم که مسیح آن را انجام داده است! تمام ارزش کار او به ما نسبت داده می‌شود. فیض شگفت‌انگیز! باشد که او را ستایش کنیم!
آیا شریعت قانون زندگی ما به عنوان مسیحیان است؟
آیا شریعت به عنوان قانون زندگی برای ایمانداران داده شد؟ دوباره می‌پرسیم، کتب مقدس چه می‌گویند؟
زیرا شنیده‌ایم که برخی از کسانی که از میان ما بیرون رفتند، شما را با کلمات آشفته کرده و جان‌های شما را منحرف ساخته‌اند، و می‌گویند: «شما باید ختنه شوید و شریعت را حفظ کنید»؛ به آنها چنین فرمانی ندادیم (اعمال رسولان ۱۵:۲۴).
زیرا گناه بر شما تسلط نخواهد داشت: زیرا شما زیر شریعت نیستید، بلکه زیر فیض هستید. پس چه؟ آیا گناه خواهیم کرد، زیرا زیر شریعت نیستیم، بلکه زیر فیض هستیم؟ خدا نکند (رومیان ۶:۱۴-۱۵).
پس، ای برادران من، شما نیز به وسیله بدن مسیح نسبت به شریعت مرده‌اید؛ تا با دیگری ازدواج کنید، حتی با او که از مردگان برخاسته است، تا برای خدا میوه بیاوریم (رومیان ۷:۴).
زیرا من، از طریق شریعت، نسبت به شریعت مرده‌ام، تا برای خدا زندگی کنم (غلاطیان ۲:۱۹ jnd).
زیرا هر که بر اصل اعمال شریعت است، زیر لعنت است. زیرا نوشته شده است: «ملعون است هر که در همه چیزهایی که در کتاب شریعت نوشته شده است، برای انجام آنها ادامه ندهد» (غلاطیان ۳:۱۰).
این را بدانید که شریعت برای شخص عادل کاربرد ندارد، بلکه برای بی‌قانونان و سرکشان، برای بی‌دینان و گناهکاران، برای ناپاکان و بی‌حرمتان، برای پدرکشان و مادرکشان؛ برای قاتلان (اول تیموتائوس ۱:۹).
کتاب مقدس به وضوح نشان می‌دهد که شریعت معیار یا قانون زندگی ما نیست. ما ایمانداران زیر شریعت نیستیم بلکه زیر فیض هستیم. این شریعت دیگر برای کسانی که از طریق کار خداوند عیسی عادل شمرده شده‌اند، کاربرد ندارد. شریعت داده شده توسط موسی برای انسان طبیعی و نجات نیافته، بی‌قانون و سرکش و غیره است.
در رومیان ۶ می‌یابیم که ما نسبت به گناه مرده‌ایم، و در فصل ۷ که ما نسبت به شریعت مرده‌ایم. یک قانون چه قدرتی بر یک مرده دارد؟ اگر مردی با سرعت زیاد در بزرگراه رانندگی کند و سپس تصادف کند و بمیرد، آیا پلیس به او جریمه سرعت خواهد داد؟ خیر، او مرده است و دیگر تحت اختیار قانون نیست. برای ایمانداران نیز مشابه است؛ ما با مسیح مرده‌ایم (رومیان ۷:۴،۶). شریعت دیگر برای ما کاربرد ندارد، اما برای بی‌باوران به طور کامل معتبر و مؤثر باقی می‌ماند. همچنین برای هر کسی که سعی کند خود را زیر آن قرار دهد، لعنت می‌آورد. چرا؟ زیرا هیچ کس نمی‌تواند «در همه چیزها ادامه دهد» (غلاطیان ۳:۱۰) که شریعت ۱۰۰٪ از زمان را طلب می‌کرد – که همان چیزی است که لازم است!
پس ممکن است تعجب کنیم که معیار و قانون زندگی ما کیست؟ دوباره، کتاب مقدس را بخوانید: «هر که می‌گوید در او [مسیح] ساکن است، خود نیز باید همانطور که او راه می‌رفت، راه برود» (اول یوحنا ۲:۶ KJV). ما معیاری بسیار بالاتر از شریعت موسی داریم! ما باید همانطور که خداوند عیسی راه می‌رفت، راه برویم. او چگونه در این دنیا راه می‌رفت؟ چهار ویژگی از زندگی مبارک او را در نظر بگیرید:
۱. او اراده پدر را انجام داد.
«من از آسمان نیامده‌ام تا اراده خود را انجام دهم، بلکه اراده کسی را که مرا فرستاد» (یوحنا ۶:۳۸). خودخواهی – انجام آنچه می‌خواهم هر وقت که می‌خواهم – یک ویژگی بسیار برجسته این روزهای آخر است. خداوند عیسی هنگام آمدن «به دنیا» گفت: «اینک می‌آیم... تا اراده تو را، ای خدا، انجام دهم» (عبرانیان ۱۰:۵،۷). او «تا حد مرگ، حتی مرگ صلیب، مطیع بود» (فیلیپیان ۲:۸). وقتی پسر ابدی خدا انسان شد، تمام آنچه را که انسانیت به جز گناه معنا می‌کرد، از جمله اطاعت، پذیرفت. فیض شگفت‌انگیز! به همین ترتیب، ما نیز باید مطیع خداوند و کلام خدا باشیم.
۲. او به پدرش وابسته بود.
به مناسبت‌هایی در انجیل‌ها توجه کنید که او را در حال دعا می‌یابیم. انجیل لوقا، به ویژه، بر انسانیت واقعی او تأکید می‌کند و اغلب او را در حال دعا نشان می‌دهد. لوقا ۶:۱۲ را به عنوان مثال بخوانید: «و در آن روزها چنین شد که او به کوهی رفت تا دعا کند، و تمام شب را در دعا به خدا گذراند.» خداوند عیسی تمام شب را در دعا با پدرش گذراند. روز بعد او شاگردانی را انتخاب کرد که ۱۲ رسول او خواهند بود.
آیا ما نیز در تصمیماتی که باید بگیریم: با چه کسی ازدواج کنیم، کجا زندگی کنیم، یا چه شغلی را انتخاب کنیم، به پدرمان و خداوند عیسی وابسته هستیم؟ مطمئن باشیم که راهنمایی و کمک او را بجوییم. استقلال روحانی با کلام خدا بیگانه است، با این حال مطمئناً جهان و حتی نگرش بسیاری از مسیحیان امروز را مشخص می‌کند. خداوند در مراقبت خود اغلب به ما اجازه می‌دهد تا در شرایطی قرار بگیریم که احساس می‌کنیم برای حکمت، قدرت، شفا، یا صرفاً فیض برای حل مشکلاتمان به او وابسته هستیم. ما باید به عنوان مردان و زنان دعا شناخته شویم!
۳. او با کلام خدا بر وسوسه غلبه کرد.
در متی ۴ و لوقا ۴ می‌بینیم که خداوند عیسی توسط شیطان وسوسه شد. خداوند از قدرت الهی خود برای دفع او استفاده نکرد؛ بلکه از کلام خدا استفاده کرد. همین منبع امروز نیز برای ما در دسترس است. وسوسه در زندگی هر یک از ما به عنوان ایمانداران خواهد آمد. باشد که کلام خدا را در قلب خود پنهان کنیم تا علیه او گناه نکنیم (به مزمور ۱۱۹:۱۱ مراجعه کنید).
۴. او تسلیم پدرش شد.
این نیز یک نکته مهم است. وقتی شهرهایی که قدرتمندترین کارهای او در آنها انجام شده بود توبه نکردند، او تسلیم پدرش شد. «حتی همینطور، پدر: زیرا در نظر تو چنین خوب به نظر می‌رسید» (متی ۱۱:۲۶؛ همچنین آیه ۲۵ را بخوانید). در باورنکردنی‌ترین مثال، خداوند عیسی را در باغ جتسیمانی می‌بینیم که از پدرش می‌پرسد که اگر ممکن است، جام از او برداشته شود. «نه اراده من، بلکه اراده تو، انجام شود» دعای او بود (لوقا ۲۲:۴۲). گاهی اوقات وقتی چیزی از پدرمان می‌خواهیم، او ممکن است بگوید نه. ما باید یاد بگیریم که تسلیم «اراده خوب، و مقبول، و کامل» پدرمان شویم (رومیان ۱۲:۲). به این ترتیب نیز، ما فراخوانده شده‌ایم تا یاد بگیریم همانطور که او راه می‌رفت، راه برویم.
فکر خدا این نیست که ما را با شریعت موسی مطابقت دهد، بلکه ما را با تصویر پسرش مطابقت دهد. رومیان ۸:۲۹ می‌گوید: «زیرا کسانی را که او [خدا] از پیش می‌دانست، آنها را نیز از پیش تعیین کرد تا به تصویر پسرش مطابقت یابند، تا او نخست‌زاده در میان برادران بسیار باشد.» ما در اینجا آزمایشاتی داریم تا مسیح بیشتر و بیشتر در زندگی ما دیده شود – زندگی عیسی ممکن است در جسم فانی ما آشکار شود (دوم قرنتیان ۴:۱۰-۱۱).
من با مسیح مصلوب شده‌ام: با این حال زندگی می‌کنم؛ اما نه من، بلکه مسیح در من زندگی می‌کند: و زندگی‌ای که اکنون در جسم زندگی می‌کنم، با ایمان پسر خدا زندگی می‌کنم، که مرا دوست داشت، و خود را برای من داد (غلاطیان ۲:۲۰).
این شریعت نیست که باید در ما زندگی کند، بلکه مسیح است؛ این شریعت نیست که باید در زندگی ما دیده شود، بلکه شخصیت مسیح است. زندگی‌ای که اکنون در جسم – اینجا بر روی زمین – زندگی می‌کنیم، باید با ایمان پسر خدا باشد. او هدف و نمونه ماست.
میوه روح در غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ نه ویژگی را به ما می‌دهد که به طور کامل در خداوند عیسی دیده می‌شد: «محبت، شادی، صلح، صبر، مهربانی، نیکویی، ایمان، حلم [و] خویشتن‌داری.» این ویژگی‌ها توسط شریعت تولید نمی‌شوند بلکه توسط روح‌القدس که شخصیت خداوند عیسی را در ما شکل می‌دهد!
چرا شریعت داده شد؟
یک بار دیگر، بیایید با بررسی آنچه کتاب مقدس به ما می‌گوید شروع کنیم:
شریعت توسط موسی داده شد، اما فیض و حقیقت توسط عیسی مسیح آمد (یوحنا ۱:۱۷).
زیرا آنچه شریعت نمی‌توانست انجام دهد، از آنجا که به دلیل جسم ضعیف بود، خدا، با فرستادن پسر خود، در شباهت جسم گناه، و برای گناه، گناه را در جسم محکوم کرد (رومیان ۸:۳ JND).
آیا موسی شریعت را به شما نداد، و با این حال هیچ یک از شما شریعت را حفظ نمی‌کنید (یوحنا ۷:۱۹ KJV).
کسانی که شریعت را به وسیله فرشتگان دریافت کردند، و آن را حفظ نکردند (اعمال رسولان ۷:۵۳).
شریعت برای عادل شمردن یا نجات داده نشد. در واقع، شریعت موسی نسبتاً دیر در تاریخ جهان داده شد. می‌خوانیم که ابراهیم، که قبل از شریعت زندگی می‌کرد، تنها با ایمان عادل شمرده شد. «او به خداوند ایمان آورد؛ و او آن را برای او به عنوان عدالت شمرد» (پیدایش ۱۵:۶؛ به رومیان ۴:۳ مراجعه کنید).
پس چرا شریعت داده شد؟ شریعت به خودی خود «قدوس، و عادل، و خوب» بود (رومیان ۷:۱۲). آن انتظار خدا را از فرزندان اسرائیل آشکار کرد. با این حال، شریعت همچنین نشان داد که آنها، و به تبع آن تمام بشریت، هیچ قدرت یا توانایی برای انجام اراده خدا نداشتند. آن داده شد تا نشان دهد که «همه گناه کرده‌اند» (رومیان ۳:۲۳)
هم خداوند عیسی و هم استفان مجبور بودند به یهودیان بگویند که شریعت موسی به آنها داده شده بود، اما آنها آن را حفظ نکرده بودند. اگر ملت برگزیده خدا نمی‌توانستند شریعت را حفظ کنند، در مورد کسانی که غیریهودی بودند چه می‌توان گفت؟ ما «امیدی نداشتیم» و «بدون خدا در جهان» بودیم (افسسیان ۲:۱۲).
پس شریعت چه هدفی دارد؟ آن به دلیل تجاوزات اضافه شد، تا زمانی که نسل بیاید (غلاطیان ۳:۱۹ NKJV).
ما در این آیه دو دلیل برای اینکه چرا شریعت موسی داده شد، داریم. اول، آن برای تجاوزات داده شد، به عبارت دیگر برای آشکار کردن اعمال گناهکاری که تحت آن انجام می‌شدند به عنوان خلاف یک فرمان مشخص. هیچ کس نمی‌توانست بگوید: «من نمی‌دانستم.» خدا قوانین خود را برای رفتار آنها داده بود. وقتی آنها نافرمانی می‌کردند، این خلاف یک قانون شناخته شده بود که خدا داده بود، بنابراین آنها متجاوز بودند. آنها شریعت او را زیر پا گذاشته بودند.
دوم، شریعت تا زمانی که نسل بیاید خدمت کرد. نسل کیست؟ او مسیح است (غلاطیان ۳:۱۶)! شریعت تنها یک اقدام موقت بود تا اسرائیل و تمام بشریت را به عنوان گناهکاران عمدی آشکار کند، تا آنها برای آمدن مسیح آماده شوند. او نجات را با فیض و عادل شمردن را با ایمان به عنوان نتیجه کار خود بر صلیب آورد.
شریعت گاهی اوقات به عنوان حداقل استاندارد خدا نامیده شده است. وقتی مسیح آمد، آنگاه ما فکر کامل خدا را از آنچه او در بشریت می‌خواست می‌بینیم. تمام آنچه خدا می‌خواست در انسان ببیند، در خداوند عیسی دید! چه شخص شگفت‌انگیزی است خداوند و نجات‌دهنده ما! با این حال برای ما، برای گناهکاران بی‌خدا که قدرتی برای انجام آنچه خدا را خشنود می‌کرد نداشتند، او مرد، و تمام شکست‌های ما را در مسئولیت – گناهان ما – بر خود گرفت.
او داوری خدا را علیه آن گناهان تحمل کرد، و اکنون ما آزادیم! ما آزاد شده‌ایم تا همانطور که او راه می‌رفت، زندگی کنیم، همانطور که او زندگی می‌کرد، خدمت کنیم، همانطور که او خدمت می‌کرد – همه برای جلال پدرش. برای اینکه ما بتوانیم این کار را انجام دهیم، روح‌القدس آمده است، که گاهی اوقات روح مسیح نامیده می‌شود، زیرا او شخصیت مسیح را در هر یک از ما شکل می‌دهد. در اینجا فقط به طور جزئی دیده می‌شود، اما ما منتظر آن روزی هستیم که به نجات‌دهنده خود نگاه کنیم و آنگاه کاملاً شبیه او خواهیم بود. روز شگفت‌انگیز! خداوند عیسی، بیا!
