پرسش و پاسخ
پرسش: از آنجا که عیسی بر صلیب بر شیطان پیروز شد (کولسیان ۲: ۱۴-۱۵)، چگونه است که شیطان هنوز هر روز اینقدر فعال است و زندگی‌ها را نابود می‌کند؟
پاسخ: «آه، عمق غنای حکمت و دانش خدا! داوری‌های او چقدر غیرقابل جستجو و راه‌های او غیرقابل درک است!» (رومیان ۱۱: ۳۳ NKJV).
خدا فعال و در حال کار است – حاکم و قادر مطلق. ما کیستیم که در مورد نحوه اداره امور او سوال کنیم؟ «اما در واقع، ای انسان، تو کیستی که در برابر خدا پاسخ دهی؟» (رومیان ۹: ۲۰).
با صبر بسیار، خدا هنوز شیطان، این موجود شریر را تحمل می‌کند، «تا غنای جلال خود را بر ظروف رحمت، که از پیش برای جلال آماده کرده بود، آشکار سازد» (رومیان ۹: ۲۲-۲۳).
شیطان می‌داند که در صلیب جلجتا شکست خورده و سرنوشت او حتمی است. با این حال، او با تمام توان خود می‌جنگد. در روزی که فرا رسد، دسترسی او به خدا به عنوان متهم‌کننده برادران پایان خواهد یافت. او به زمین و دریا محدود خواهد شد، با خشم بسیار، زیرا می‌داند که زمان کمی دارد (مکاشفه ۱۲: ۷-۱۲). چند سال بعد، در پایان دوره مصیبت، مرحله بعدی تحقیر عمومی او فرا می‌رسد. مکاشفه ۲۰: ۱-۴ به ما می‌گوید که یک فرشته او را خواهد گرفت، با زنجیری بزرگ او را خواهد بست و او را به چاه بی‌انتها خواهد انداخت و برای ۱۰۰۰ سال در آنجا محبوس خواهد کرد تا او را از فریب دادن ملت‌ها در این مدت باز دارد.
هرچند او دوست دارد مردم چنین فکر کنند، شیطان موجودی مستقل نیست. او بالاترین مقام فرشته‌ای را داشت، اما شورش کرد و سقوط کرد. خدا با او با عدالت مطلق رفتار می‌کند. از آنجا که شورش او علنی بود، رسوایی او نیز باید علنی باشد. از آنجا که او تعداد زیادی از فرشتگان و سپس میلیاردها انسان را گمراه کرد، هم موجودات فرشته‌ای و هم انسان‌ها باید شاهد عدالت کامل رفتار خدا با او باشند. صرفاً از بین بردن شیطان، جلال شایسته خدا را به او نمی‌آورد.
در دوران عهد جدید، هنگامی که یک ژنرال رومی پیروزی قاطعی بر دشمن به دست می‌آورد، رهبران دشمن با زنجیر به رم بازگردانده می‌شدند و در انتهای رژه پیروزی فاتح در شهر به نمایش گذاشته می‌شدند. در پایان، هنگامی که همه شاهد شکست آن‌ها بودند، به مرگ محکوم می‌شدند. به همین ترتیب، خدا پیروزی مسیح بر شیطان را آشکارا اعلام و جشن خواهد گرفت. ما اغلب می‌پرسیم: «چرا این هنوز اتفاق نیفتاده است؟ چرا خدا سریع‌تر عمل نمی‌کند؟» محاسبه زمان خدا با ما یکسان نیست. برای او، ۱۰۰۰ سال مانند یک روز و یک روز مانند ۱۰۰۰ سال است (دوم پطرس ۳: ۸). و همه راه‌های او درست است – ما کیستیم که از آن‌ها سوال کنیم!
خداوند در طول دوران‌های مختلف، انسان را به روش‌های گوناگون آزمایش کرده است. یک آزمایش بزرگ هنوز در پیش است. انسان دوست دارد گناهان خود را به گردن شیطان بیندازد و بگوید: «شیطان مرا وادار به این کار کرد.» انسان همچنین دوست دارد گناهان خود را به عوامل دیگری خارج از خود نسبت دهد – محیط، بی‌عدالتی اطرافش و غیره. در طول هزاره، شیطان برای ۱۰۰۰ سال بسته خواهد شد و کاملاً ناتوان از فریب یا وسوسه انسان خواهد بود. عیسی با عدالت مطلق حکومت خواهد کرد. بیابان مانند گل رز شکوفا خواهد شد، بنابراین زمین حاصلخیز خواهد بود و محیط زیست کاملاً پاک خواهد شد. اگر انسان گناه کند، هیچ کس و هیچ چیز خارج از خود را برای سرزنش نخواهد داشت.
پس از ۱۰۰۰ سال از این «بهشت روی زمین»، شیطان برای «مدت کوتاهی» آزاد خواهد شد. او همچنان همان دشمن شریر خدا و خداوند عیسی است. او بیرون خواهد رفت تا ملت‌های جهان را فریب دهد و آن‌ها را برای جنگ با مقدسین و شهر محبوب گرد هم آورد. تعداد بی‌شماری «مانند شن دریا»، بدون هیچ سپاسگزاری برای سال‌های طولانی برکت عظیم تحت حکومت خیرخواهانه مسیح، انتخاب خواهند کرد که از شیطان پیروی کنند. شرارت درمان‌ناپذیر قلب انسان بدین ترتیب کاملاً آشکار خواهد شد. خدا آتش از آسمان خواهد فرستاد تا این لشکر عظیم را ببلعد و شیطان به دریاچه آتش افکنده خواهد شد، جایی که او تا ابد و ابد عذاب خواهد دید (مکاشفه ۲۰: ۷-۱۰). در این کلمات کوتاه، خدا به ما می‌فهماند که او کاملاً بر امور مسلط است و برنامه کامل خود را دارد و آن را در زمان مقرر به انجام خواهد رساند. همه چیز جلال او را منعکس خواهد کرد.
والدین اول ما در باغ عدن انتخاب کردند که به جای خدا، از شیطان پیروی کنند. کلام خدا به وضوح به ما می‌گوید: «مزد گناه مرگ است» (رومیان ۶: ۲۳).
انسان فقط می‌تواند خود را برای داوری که با آن روبرو است سرزنش کند، زیرا خدا هنوز نجات خود را آزادانه به هر کسی که آن را بپذیرد، ارائه می‌دهد.
پاسخ از یوجین پی. ودر، جونیور.
