سالم، ثروتمند و دانا؟
دوست عزیزی در جامائیکا پس از یک بیماری طولانی درگذشت. رنج خانواده‌اش مرا به فکر واداشت: چرا خدا او را شفا نداد؟ چرا کسانی که توسط مسیح نجات یافته‌اند باید درد و سختی را تحمل کنند؟
برخی می‌گویند شفا حق ماست که به عنوان فرزندان خدا آن را طلب کنیم. به این نکته توجه کنید:
«عیسی شفای شما را بر روی صلیب به انجام رساند – تمامیت، رهایی، پیروزی شما – همه از طریق ایمان در دسترس است، درست مانند نجات.»
قدرتمند به نظر می‌رسد، درست است؟ اگر خدا قادر مطلق و مهربان است، چرا ما را از بیماری و فقر نجات نمی‌دهد؟
دوست دیگری این را کاملاً باور داشت. وقتی سرطان به او حمله کرد، با ایمانی تزلزل‌ناپذیر شفا را طلب کرد – اما نیامد. شک و تردید به وجود آمد: آیا واقعاً می‌توان به خدا اعتماد کرد؟
این سوالات به ماهیت خود خدا – وفاداری، قدرت، محبت و اراده او – نفوذ می‌کنند. آیا کتاب مقدس زندگی عاری از بیماری یا فقر را وعده می‌دهد؟ یا خدا یک دستگاه فروش کیهانی است که وقتی ما «سکه ایمان» را در آن می‌اندازیم، برکات را توزیع می‌کند؟
درست مانند یک دستگاه فروش خراب که مردم را دور می‌کند، بسیاری از خدا روی برمی‌گردانند وقتی او را از طریق آموزه‌های غلط اشتباه درک می‌کنند.
اگرچه خدا می‌تواند همه را فوراً شفا دهد – قدرت او بی‌نهایت است – او آنچه را که برای هر فرزند بهترین است، برای جلال خود انتخاب می‌کند، نه فقط بر اساس ایمان یا اطاعت ما.
- پطرس به طرز معجزه‌آسایی از زندان آزاد شد در حالی که یعقوب کشته شد (اعمال ۱۲).
- پولس، پر از ایمان، رنج‌های بی‌شماری را تحمل کرد (۲ قرنتیان ۱۱:۲۳-۳۰).
- استفان، پر از روح، به قتل رسید (اعمال ۷:۵۴-۵۹).
نجات مصونیت از بیماری، افسردگی یا فقر را وعده نمی‌دهد. با این حال، در هر آزمایشی، فیض خدا ما را حفظ می‌کند (۲ قرنتیان ۱۲:۹). ما در دنیایی پر از ناله زندگی می‌کنیم و منتظر بازگشت مسیح هستیم، زمانی که:
- بدن‌های ما به طرز باشکوهی دگرگون خواهند شد (فیلیپیان ۳:۲۰-۲۱).
- مرگ در پیروزی بلعیده خواهد شد (۱ قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۴).
- ما این «خلقت ناله‌کننده» را پشت سر خواهیم گذاشت (رومیان ۸:۱۸-۲۳).
در این میان، ما روزانه تقویت می‌شویم:
«اگرچه وجود بیرونی ما در حال فرسایش است، وجود درونی ما روز به روز تازه می‌شود.» (۲ قرنتیان ۴:۱۶)
پولس ایمانداران را به پایداری تشویق کرد:
«از طریق رنج‌های بسیار باید وارد ملکوت خدا شویم.» (اعمال ۱۴:۲۲)
– جی. استیدل
