برای پدر چگونه بود؟
«اگر من داوری کنم، داوری من راست است: زیرا من تنها نیستم، بلکه من و پدری که مرا فرستاد.» یوحنا ۸:۱۶ KJV
«آن که مرا فرستاد با من است: پدر مرا تنها نگذاشته است؛ زیرا من همیشه کارهایی را می‌کنم که او را خشنود می‌سازد.» یوحنا ۸:۲۹
«اینک، ساعتی می‌آید، بله، اکنون آمده است، که شما پراکنده خواهید شد، هر کس به سوی خود، و مرا تنها خواهید گذاشت: و با این حال من تنها نیستم، زیرا پدر با من است.» یوحنا ۱۶:۳۲
سه بار در انجیل یوحنا، عیسی تأیید کرد که پدرش او را تنها نگذاشته است، زیرا او و پدر یکی هستند، و پدر همیشه با او بود. عیسی، به عنوان قدوس کامل خدا، همیشه کارهایی را می‌کرد که پدر را خشنود می‌ساخت.
با این حال، پدرش او را به دنیا فرستاد تا زمانی را تحمل کند که از پدرش ترک شود. هنگامی که عیسی بر صلیب آویزان بود، از ظهر تا ساعت سه بعد از ظهر تاریک شد، زمانی که او آن کلمات را از مزمور ۲۲ فریاد زد و گفت:
««ایلی، ایلی، لاما سبقتانی؟» یعنی، «خدای من، خدای من، چرا مرا ترک کردی؟»» (متی ۲۷:۴۶).
ما درک می‌کنیم که چقدر برای پسر دردناک بود، از تضاد بین این فریاد وحشتناک و تأییدات قبلی او که پدر همیشه با او بود. اما برای پدر چگونه بود که تنها پسر یگانه خود را ترک کند؟
ای خدا، به وسیله تو دعوت شده‌ایم، ما به سوی پسر می‌نگریم، که روح تو در او شاد بود، که تمام اراده تو را انجام داد؛ و به وسیله آن گنج اصلی، که سینه خود را آزادانه بخشیدی، عشق پاک تو را می‌سنجیم، ذهن مشتاق تو برای نجات.
— مری بولی پیترز
