خواننده عزیز،
و خود شما مانند مردانی که منتظر آقای خود هستند (لوقا ۱۲:۳۶).
سال دیگری گذشت و سال جدیدی آغاز می‌شود. یک سال دیگر از سفر بیابانی با خدا؛ چقدر به ساعت مبارکی نزدیک‌تر شده‌ایم که صدای فرماندهی خداوند ما شنیده خواهد شد که مردگان خود را برمی‌خیزاند، زندگان خود را تغییر می‌دهد، و همه را به خانه پدر، خانه ابدی ما، منتقل می‌کند. امید مبارک قلب‌های ما را با شادی پر می‌کند! باشد که ما واقعاً «مانند مردانی که منتظر آقای خود هستند» باشیم! بیایید زمان را غنیمت بشماریم. بیایید مانند دیگران نخوابیم. بیایید به یاد داشته باشیم که در تمام ابدیت سعادتی که در انتظار ماست، دیگر فرصتی برای اعلام فیض او به گناهکاران، تغذیه و مراقبت از گوسفندان و بره‌های او، صرف کردن و صرف شدن برای گسترش دانش نام مبارک او نخواهیم داشت.
بیایید کلام بیهوده و ساعات بیهوده نداشته باشیم. بیایید چیزی برای خودمان نخواهیم—همه چیز برای مسیح، که تنها شایسته تمام محبت ما، تمام اطاعت ما، و تمام از خودگذشتگی ماست. همانطور که دوازدهمین سال انتشار مجله را آغاز می‌کنیم، نمی‌توانیم جز سر تعظیم فرود آوریم و از خداوند سپاسگزار باشیم. چگونه او ما را از آغاز این کار حمایت کرد و آنچه را که برای هر شماره لازم بود فراهم آورد. تاکنون بیش از صد هزار نفر آن را از طریق اینترنت مشاهده کرده‌اند. نسخه‌های چاپی نیز به بیش از سی کشور در سراسر جهان ارسال می‌شود. من از آن وفاداران، همکارانم (رومیان ۱۶:۱-۱۶) که برای کمک در ویرایش و تصحیح بسیار سخت کار می‌کنند، کسانی که مقالات معتبر ارائه می‌دهند، و کسانی که منبع کمک و تشویق برای من در تولید آن بوده‌اند، سپاسگزارم. خداوند آنها را می‌شناسد و به آنها پاداش خواهد داد. تشکر ویژه از شما، خوانندگان عزیز، برای دعاهای شما و یادداشت‌های تشویق‌آمیزتان. ما دوست داریم از همه شما بشنویم.
