شیر یهودا
یعقوب به پسر مورد علاقه‌اش، یوسف گفت: «من در حال مرگ هستم.» سپس پسرانش را صدا زد و گفت: «دور هم جمع شوید تا به شما بگویم در روزهای آینده چه اتفاقی برایتان خواهد افتاد» (پیدایش ۴۸:۲۱؛ ۴۹:۱ NIV). با دوازده پسرش که در بستر مرگش جمع شده بودند، شروع به خواندن برکات نهایی خود کرد. آنچه در پیدایش ۴۹:۳-۲۷ می‌آید، پیشگویی‌هایی است که به طرز شگفت‌انگیزی دقیق هستند، به طوری که این بخش از کتاب مقدس مدت‌هاست که کانون بحث و جدل بر سر این ایده بوده است که هر کسی می‌توانسته آنها را بدون دیدگاه تاریخی بنویسد، و بدین ترتیب قدرت نبوی و الهام الهی آنها را انکار کند. اما کشف باستان‌شناسی نسخه‌های خطی باستانی از آن زمان ماهیت نبوی این بخش را تأیید کرده است.
در این آیات یعقوب برکتی را که پدرش، اسحاق به او داده بود – برکتی که او از برادرش، عیسو دزدیده بود (پیدایش ۲۷) – منتقل کرد. سال‌ها پس از آن، یعقوب تمام شب در بیت‌ئیل با خدا کشتی گرفت، جایی که سپس نام جدیدی به او داده شد، اسرائیل (پیدایش ۳۵)، که به معنای واقعی کلمه «او با خدا مبارزه می‌کند» است. او هم‌نام ملت مدرن اسرائیل و پدر دوازده قبیله اسرائیل باستان است، که نام‌هایشان نام دوازده پسر او را دارند، که در اینجا برکات او را دریافت می‌کنند.
برکت یهودا
یهودا چهارمین پسر یعقوب از همسر اولش، لیه بود. او جد مریم، مادر عیسی، و یوسف، پدرخوانده او است (لوقا ۳:۲۳-۳۳؛ متی ۱:۲،۱۶). بنابراین، نگاهی دقیق‌تر به برکت یعقوب برای یهودا باید جذاب باشد، زیرا ما به دنبال ارتباط بین او و نواده دورش، عیسی ناصری هستیم. بیایید با خواندن پیدایش ۴۹:۸-۱۲ شروع کنیم.
«یهودا، برادرانت تو را ستایش خواهند کرد؛ دست تو بر گردن دشمنانت خواهد بود؛ پسران پدرت در برابر تو تعظیم خواهند کرد. تو توله شیر هستی، ای یهودا؛ از شکار بازمی‌گردی، پسرم. مانند شیری که کمین می‌کند و دراز می‌کشد، مانند شیر ماده – چه کسی جرأت می‌کند او را بیدار کند؟ عصا از یهودا دور نخواهد شد، و نه چوب حاکم از بین پاهایش، تا زمانی که او که به او تعلق دارد بیاید و اطاعت ملت‌ها از آن او باشد. او الاغ خود را به تاک، و کره خود را به بهترین شاخه خواهد بست؛ او لباس‌های خود را در شراب، و جامه‌های خود را در خون انگور خواهد شست. چشمانش تیره‌تر از شراب، دندان‌هایش سفیدتر از شیر خواهد بود.»
یک جنگجوی بی‌نظیر
«دست تو بر گردن دشمنانت خواهد بود» (۴۹:۸).
در کتاب مقدس اطلاعات کمی در مورد توانایی یهودا یا قبیله‌ای که بعدها با نام او شناخته شد، به عنوان یک جنگجو فاش شده است. ممکن است استنباط شود که آنها بسیار توانا بودند، زیرا این قبیله یکی از بزرگترین قلمروهای قبیله‌ای را به ارث برد، که با موفقیت از آن حتی در برابر دشمن قدرتمند خود، فلسطینیان، که قلمروشان شامل بخشی از دشت ساحلی یهودا بود، دفاع کردند.
درست است که ظهور اول عیسی شامل استراتژی فتح جهان با عشق بود، اما در ظهور دوم خود او هم با جلال و هم با قدرت باز خواهد گشت: «از دهان او شمشیری تیز بیرون می‌آید که با آن ملت‌ها را در هم می‌کوبد... او شراب‌فشاری خشم و غضب خدای قادر مطلق را لگدمال می‌کند» (مکاشفه ۱۹:۱۵). این شیر یهودا به تنهایی تمام قدرت مقاومت زمینی در برابر خود را نابود خواهد کرد – واقعاً یک جنگجوی بی‌نظیر!
برتر از برادرانش
«یهودا، برادرانت تو را ستایش خواهند کرد... پسران پدرت در برابر تو تعظیم خواهند کرد» (۴۹:۸).
برکت خانوادگی معمولاً به پسر بزرگتر، روبن، تعلق می‌گرفت، پس چگونه یهودا، چهارمین پسر بزرگتر، آن را دریافت کرد؟ روبن بستر پدرش را آلوده کرده بود: «در حالی که اسرائیل (یعقوب) در آن منطقه زندگی می‌کرد، روبن رفت و با کنیز پدرش، بلهه، خوابید، و اسرائیل از آن باخبر شد» (پیدایش ۳۵:۲۲). بنابراین، این بدان معنا بود که پسر بعدی در صف معمولاً دریافت‌کننده بود. اما شمعون و لاوی (پسران دوم و سوم یعقوب) انتقامی بسیار فراتر از آنچه عدالت برای رباینده خواهرشان دینه که به او تجاوز کرده بود، می‌طلبید، گرفتند: «دو پسر یعقوب، شمعون و لاوی، برادران دینه، شمشیرهای خود را برداشتند و به شهر بی‌خبر حمله کردند، هر مردی را کشتند... شهری را که خواهرشان در آن آلوده شده بود غارت کردند... و تمام ثروت و تمام زنان و کودکانشان را با خود بردند» (پیدایش ۳۴:۲۵-۲۹). یعقوب در زمان این تخلفات قصد خود را در مورد ارث آنها فاش نکرد، اما در اینجا در بستر مرگش، آنها را بسیار آشکار می‌کند. بنابراین برکت به نفر بعدی در صف – پسر چهارم، یهودا – رسید.
علاوه بر این نمونه آشکار برتری یهودا بر برادرانش، ما موارد دیگری را می‌بینیم که رهبری او نشان داده شد. او وظیفه سخنگویی برای برادرانش را بر عهده گرفت، زیرا آنها پدرشان را متقاعد کردند که به بنیامین، کوچکترین، اجازه دهد برای غذا با آنها به مصر بازگردد، و امنیت او را تضمین کرد و خود را مسئول شخصی او دانست (پیدایش ۴۳). پیش از این، هنگامی که این برادران با هم سفر می‌کردند، کوچکترین، یوسف، توسط برادرانش توطئه شد، و یوسف تنها با مداخله یهودا از مرگ نجات یافت (پیدایش ۳۷). دفعه بعد، هنگامی که آنها به مصر نزدیک شدند، کسی جز یهودا نبود که یعقوب «پیش از خود به یوسف فرستاد تا راهنمایی برای گوشن بگیرد» (پیدایش ۴۶:۲۸).
به همین ترتیب، کتاب مقدس به ما می‌گوید که عیسی نیز مانند جد خود، یهودا، شایستگی برتری دارد. نویسنده عبرانیان اعلام کرد که «عیسی شایسته افتخار بیشتری نسبت به موسی شناخته شده است» (عبرانیان ۳:۳). و در مکاشفه، یوحنا نوشت: فرشتگان اعلام می‌کنند: «تو شایسته هستی، ای خداوند و خدای ما، که جلال و افتخار و قدرت را دریافت کنی، زیرا تو همه چیز را آفریدی، و به اراده تو آفریده شدند و وجود دارند» (مکاشفه ۴:۱۱)؛ و «شایسته است بره، که ذبح شد، که قدرت و ثروت و حکمت و قوت و افتخار و جلال و ستایش را دریافت کند!» (مکاشفه ۵:۱۲)؛ و تمام آسمان فریاد می‌زند: «بیایید شاد باشیم و خوشحال باشیم و به او جلال دهیم!» (مکاشفه ۱۹:۷).
توله شیر
«تو توله شیر هستی، ای یهودا... چه کسی جرأت می‌کند او را بیدار کند؟» (۴۹:۹).
چیزی در شخصیت یهودا باعث شد پدرش او را به شیر تشبیه کند – قدرتمندترین و وحشی‌ترین شکارچی قلمرو حیوانات – پادشاه ضرب‌المثل جنگل! سی.اس. لوئیس جوهر شیر یهودا را در «شیر، جادوگر و کمد لباس» به تصویر کشید. (تواریخ نارنیا) از طریق شخصیت اصلان، که او را در تمام طول داستان به عنوان یک شیر به تصویر کشید:
«اصلان یک مرد!» خانم بیور با جدیت گفت. «مطمئناً نه. من به شما می‌گویم او پادشاه جنگل و پسر یک امپراتور بزرگ فراتر از دریا است. نمی‌دانید پادشاه حیوانات کیست؟ اصلان یک شیر است – شیر، شیر بزرگ.»
«اوه!» سوزان گفت. «فکر می‌کردم او یک مرد است. آیا او کاملاً امن است؟»
«امن؟ چه کسی در مورد امن بودن صحبت کرد؟ اگر کسی هست که می‌تواند بدون لرزیدن زانوهایش در برابر اصلان ظاهر شود، او شجاع‌تر از اکثر مردم است یا فقط احمق. امن؟ البته او امن نیست. اما او خوب است. او پادشاه است، به شما می‌گویم.»
و همینطور با مسیح است، همانطور که ظاهراً با یهودا بود، که او مطمئناً امن نیست، اما خوب است. او پادشاهی است که «اختیار قضاوت دارد زیرا او پسر انسان است» (یوحنا ۵:۲۷)، و زیرا او شیر یهودا است.
پادشاه برای همیشه
«عصا از یهودا دور نخواهد شد و نه چوب حاکم از بین پاهایش، تا زمانی که او که به او تعلق دارد بیاید و اطاعت ملت‌ها از آن او باشد» (۴۹:۱۰).
از تاجگذاری پادشاه داوود تا تبعید پادشاه صدقیا، پادشاهی جنوبی یهودا تنها یک سلسله داشت – بیست پادشاه، که هر یک از نوادگان پسر یعقوب، یهودا بودند. اما پیشگویی حزقیال همچنین از وارث دیگری «که عصا به او تعلق دارد» از قبیله یهودا صحبت می‌کند که روزی پادشاه خواهد شد. پیامبر، با اشاره به مسیح، گفت: «آن (تاج پادشاه) بازگردانده نخواهد شد تا زمانی که او که به حق به او تعلق دارد بیاید؛ به او خواهم داد» (حزقیال ۲۱:۲۷). این پادشاه، که «عصا از او دور نخواهد شد»، برای همیشه سلطنت خواهد کرد، مزمورنویس اعلام می‌کند: «خداوند برای همیشه به عنوان پادشاه بر تخت نشسته است» (مزمور ۲۹:۱۰).
همچنین، «اطاعت ملت‌ها» به او تعلق دارد، که اشعیا نبی اعلام کرد: «در برابر من هر زانویی خم خواهد شد، و هر زبانی به من سوگند خواهد خورد» (اشعیا ۴۵:۲۳). بله، او واقعاً پادشاهی قدرتمند و شایسته خواهد بود که مقدر شده است سلطنت کند – و سلطنت او برای همیشه ادامه خواهد داشت!
شور و اشتیاق پادشاه
«او الاغ خود را به تاک، و کره خود را به بهترین شاخه خواهد بست؛ او لباس‌های خود را در شراب، و جامه‌های خود را در خون انگور خواهد شست» (۴۹:۱۱).
حتی اگر فقط به طور مبهم با روایت‌های انجیل از ورود پیروزمندانه این پادشاه به اورشلیم آشنا باشیم، نمی‌توانیم اهمیت عبارت «او الاغ خود را به تاک، و کره خود را به بهترین شاخه خواهد بست» را نادیده بگیریم. این به ما آیات عهد جدید را یادآوری می‌کند: «به روستای پیش رویتان بروید، و بلافاصله الاغی را در آنجا بسته خواهید یافت، با کره‌اش در کنارش. آنها را باز کنید و نزد من بیاورید. اگر کسی چیزی به شما گفت، به او بگویید که خداوند به آنها نیاز دارد، و او بلافاصله آنها را خواهد فرستاد» (متی ۲۱:۲-۳).
این البته تحقق واقعی پیشگویی زکریا نیز بود: «ببینید، پادشاه شما نزد شما می‌آید، عادل و دارای نجات، مهربان و سوار بر الاغ، بر کره‌ای، کره الاغ» (زکریا ۹:۹).
سپس، در شام فصح در شب خیانتش، عیسی شراب را نمادی از خون خود دانست: «این خون من از عهد جدید است که برای بسیاری ریخته می‌شود» (متی ۲۶:۲۸) – خونی که به معنای واقعی کلمه بر لباس‌های او جاری شد، هنگامی که او کتک خورد و شلاق زده شد. لباس‌های او روزی دوباره به رنگ قرمز خونین خواهد شد، اما این بار از خون دشمنانش در بازگشت او با جلال و داوری: «او لباسی پوشیده است که در خون فرو رفته است، و نام او کلام خداست» (مکاشفه ۱۹:۱۳). این تصاویر از خون هر دو ظهور به وضوح به ذهن می‌آیند، هنگامی که می‌خوانیم که «او لباس‌های خود را در شراب، و جامه‌های خود را در خون انگور خواهد شست.»
صلیب و جلال
«چشمانش تیره‌تر از شراب، دندان‌هایش سفیدتر از شیر خواهد بود» (۴۹:۱۲).
و سرانجام، مرگ عیسی – بی‌رحمانه‌ترین و رقت‌انگیزترین در میان انسان‌ها – به عنوان تاریکی توصیف می‌شود. بر صلیب، «خداوند او را که گناهی نداشت، برای ما گناه ساخت» (۲ قرنتیان ۵:۲۱)، و جلال او با کلمات «پدر، روح خود را به دست تو می‌سپارم» (لوقا ۲۳:۴۶) محو شد.
در مقابل، او در کمال آسمانی خود با لبخندی درخشان از پاکی دیده می‌شود، در حالی که دست خود را دراز می‌کند تا طومار را از دست پدر در آسمان بگیرد – تنها کسی که شایسته شکستن مهرهای آن است – پادشاهی که «عصای او هرگز دور نخواهد شد» – «شیر یهودا (که) پیروز شده است!» (مکاشفه ۵:۵).
ارتباط نبوی
و بنابراین، می‌بینیم که برکت یعقوب به یهودا با دقت شگفت‌انگیزی اعلام می‌کند که توله شیر پیشگویی زکریا ۹:۹ را محقق خواهد کرد. کسی که خون عهد جدید را می‌ریزد، روزی به عنوان جنگجویی بی‌نظیر در قدرت، داوری و جلال باز خواهد گشت تا سلطنت کند، نه تنها بر ملت اسرائیل، بلکه «هر زانویی خم خواهد شد و هر زبانی سوگند خواهد خورد» که او خداوند است. او شایسته سلطنت به عنوان پادشاه برای همیشه خواهد بود – درست همانطور که یعقوب گفت. به همین ترتیب، ما نیز از برکت یعقوب به پسر چهارم خود یهودا، از طریق عیسی مسیح، خداوند و نجات‌دهنده ما – شیر یهودا – بهره‌مند می‌شویم.
توسط دن فاوست
