رستاخیز بدن
«رستاخیز» به معنای برخاستن یا ایستادن بدن است. بدن – نه روح یا جان – می‌میرد و مانند سنگ بی‌حرکت می‌ماند. بنابراین، وقتی از رستاخیز صحبت می‌کنیم، منظور ما برخاستن بدن پس از مرگ است.
دو رستاخیز
عیسی خداوند از دو رستاخیز جداگانه سخن گفت. او فرمود: «از این تعجب مکنید، زیرا ساعتی می‌آید که در آن، جمیع کسانی که در قبرها می‌باشند، آواز او را خواهند شنید و بیرون خواهند آمد؛ آنان که اعمال نیکو کرده‌اند، برای رستاخیز حیات؛ و آنان که اعمال بد کرده‌اند، برای رستاخیز داوری» (یوحنا 5:28-29 KJV). او یکی را «رستاخیز حیات» و دیگری را «رستاخیز داوری» نامید.
پولس رسول در اعمال رسولان 24:14-15 از همین دو رستاخیز سخن گفت: «لیکن این را به تو اقرار می‌کنم که بر حسب آن طریقی که ایشان بدعت می‌خوانند، خدای پدران خود را عبادت می‌کنم و به هر آنچه در تورات و کتب انبیا نوشته شده است، ایمان دارم؛ و به خدا امید دارم، که ایشان نیز خود اقرار می‌کنند، که رستاخیزی از مردگان خواهد بود، هم از عادلان و هم از ظالمان.» در اینجا رسول به دو رستاخیز به عنوان «از عادلان» و «از ظالمان» اشاره کرد.
سپس در مکاشفه 20:4-6 می‌بینیم که کسانی که در رستاخیز حیات، که رستاخیز عادلان و «رستاخیز اول» است، شرکت کردند، با مسیح 1000 سال زندگی کردند و سلطنت نمودند. اما بقیه مردگان تا پس از پایان هزار سال دوباره زنده نشدند. بنابراین، می‌بینیم که دو رستاخیز حداقل 1000 سال از هم جدا شده‌اند.
رستاخیز اول
رستاخیز اول یک رویداد یک روزه نیست، بلکه یک دوره زمانی وسیع را پوشش می‌دهد. این رستاخیز با رستاخیز عیسی مسیح خداوند آغاز شد. در اول قرنتیان 15:22-23 می‌خوانیم: «زیرا همانطور که در آدم همه می‌میرند، همچنین در مسیح همه زنده خواهند شد. اما هر کس به نوبت خود: مسیح نوبر؛ پس از آن، کسانی که در هنگام آمدن او از آن مسیح هستند.» مسیح «نوبر» نامیده می‌شود. افراد دیگری قبل از مسیح از مردگان برخاستند، اما هیچ‌کس بر حسب نظم مسیح.
همه دیگران فراخوانده شدند تا از جایی که رها کرده بودند به زندگی ادامه دهند، هیچ‌کس با بدنی جلال‌یافته بازنگشت. در مقابل، مسیح با بدنی جلال‌یافته بازگشت – بدنی که هرگز فساد را تجربه نمی‌کند اما قابل دیدن، لمس کردن و دست زدن است. در آن، او نوشید و خورد، اگرچه فضا، زمان، جاذبه و چیزهای مادی هیچ محدودیتی برای او ایجاد نمی‌کردند.
در کولسیان 1:18 عیسی خداوند به عنوان «سر بدن، کلیسا: که آغاز است، نخست‌زاده از مردگان؛ تا در همه چیز او برتری داشته باشد» معرفی شده است. در این قسمت، نخست‌زاده به رتبه مربوط می‌شود. بنابراین می‌بینیم که رستاخیز اول آغاز شد با مسیح. با این حال، شامل همه مقدسین عهد عتیق، کسانی از روز پنطیکاست تا زمان ربوده شدن و مقدسین مصیبت (اول قرنتیان 15:23؛ اول تسالونیکیان 4:16-17؛ مکاشفه 11:7-12، 20:5-6) خواهد بود.
قدرت رستاخیز
عیسی خداوند قدرت مطلق خود را برای فدا کردن جان خود و دوباره گرفتن آن اعلام کرد: «هیچ‌کس آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من خود آن را فدا می‌کنم. من قدرت دارم که آن را فدا کنم، و قدرت دارم که دوباره آن را بگیرم. این فرمان را از پدر خود دریافت کرده‌ام» (یوحنا 10:18).
در دعای پولس رسول در افسسیان 1:15-21 این کلمات را داریم: «و عظمت بی‌نهایت قدرت او نسبت به ما که ایمان داریم، بر حسب عمل قدرت عظیم او، که در مسیح به کار برد، هنگامی که او را از مردگان برخیزانید، و او را به دست راست خود در مکان‌های آسمانی نشاند، بسیار بالاتر از هر ریاست، و قدرت، و قوت، و سلطنت، و هر نامی که نامیده می‌شود، نه تنها در این دنیا، بلکه در دنیای آینده نیز» (آیات 19-21). عیسی خداوند با قدرت مطلق خود (یوحنا 10:18)، با قدرت مطلق خدای پدر (اعمال رسولان 13:37)، و با قدرت مطلق روح‌القدس (اول پطرس 3:18) برخیزانیده شد.
شواهد رستاخیز
در اول قرنتیان 15:3-8 می‌خوانیم: «زیرا اول از همه آنچه را که خود نیز دریافت کردم، به شما سپردم، که مسیح برای گناهان ما بر حسب کتب مقدس مرد؛ و اینکه دفن شد، و اینکه در روز سوم بر حسب کتب مقدس دوباره برخاست: و اینکه به کیفا دیده شد، سپس به دوازده نفر: پس از آن، به بیش از پانصد برادر در یک زمان دیده شد؛ که بیشتر آنها تا به امروز باقی هستند، اما برخی به خواب رفته‌اند. پس از آن، به یعقوب دیده شد؛ سپس به همه رسولان. و آخر از همه به من نیز دیده شد، مانند کسی که نابهنگام متولد شده است.» بسیار دشوار بود که بیش از 500 برادر اینقدر اشتباه کرده باشند که فکر کنند عیسی را دیده‌اند اگر او نبود.
علاوه بر این، انجیل متی به ما می‌گوید که مقبره‌ای که جسد عیسی در آن قرار داده شده بود، با مهر و موم کردن سنگ و قرار دادن نگهبان ایمن شده بود (متی 27:66). اما در آن اولین روز خداوند، اولین روز هفته، خداوند حیات و جلال برخاست، ایستاد، آن لباس‌های کفن را از خود دور کرد، از قبر بیرون آمد و بر یاران خود ظاهر شد. نویسندگان انجیل – متی، مرقس، لوقا و یوحنا – همگی به وضوح نشان می‌دهند که قبر خالی مانده بود، بدون جسد عیسی. دوستان، این دود یا روح نبود که از قبر بیرون آمد، بلکه بدنی از گوشت و استخوان بود که فساد را ندید. پس از آن، او با شاگردان خود خورد و نوشید.
لطفاً توجه داشته باشید که آنها آمدند و او را از پا گرفتند (متی 28:9)؛ نمی‌توان یک روح را گرفت. رستاخیز عیسی خداوند یک رستاخیز روحانی نبود بلکه یک رستاخیز بسیار جسمانی بود. در لوقا، عیسی خداوند از شاگردان خود پرسید: «چرا افکار در دل‌های شما برمی‌خیزد؟ دست‌ها و پاهای مرا ببینید، که من خودم هستم: مرا لمس کنید و ببینید؛ زیرا روح گوشت و استخوان ندارد، همانطور که می‌بینید من دارم. و هنگامی که این را گفت، دست‌ها و پاهای خود را به آنها نشان داد. و در حالی که آنها هنوز از شادی باور نمی‌کردند و تعجب می‌کردند، به آنها گفت: آیا اینجا غذایی دارید؟ و آنها به او تکه‌ای ماهی کبابی و مقداری عسل دادند. و او آن را گرفت و در برابر آنها خورد» (لوقا 24:38-43).
دوستان، این را دارید. او روح نیست، زیرا روح گوشت و استخوان ندارد، همانطور که مسیح برخاسته دارد. همان بدنی که به صلیب میخکوب شد، همان بدنی بود که در قبر گذاشته شد، و همان بدنی است که در روز سوم برخیزانیده شد و در آن اکنون در آسمان در دست راست پدر نشسته است. امروز مردی در جلال است، آن مرد، عیسی مسیح!
ما همچنین کلمات مطمئن فرشته را در متی 28:5-6 داریم: «و فرشته در جواب به زنان گفت: شما نترسید: زیرا می‌دانم که شما عیسی را که مصلوب شد، می‌جویید. او اینجا نیست: زیرا او برخاسته است، همانطور که گفت. بیایید، جایی را که خداوند خوابیده بود، ببینید.»
پس از رستاخیز
چه بگوییم از پطرس و دیگر شاگردان که عیسی خداوند را رها کردند و از ترس برای جان خود فرار کردند هنگامی که عیسی خداوند دستگیر شد؟ به آنها در روز پنطیکاست و پس از آن نگاه کنید، چقدر شجاع شدند، حتی جان خود را برای ایمان به مسیح برخاسته فدا کردند. در مورد توما چه، که شک کرد و به شاگردان همکار خود گفت که باور نخواهد کرد مگر اینکه او را خودش ببیند (یوحنا 20:24-25)؟ پس از اینکه عیسی خداوند وارد اتاق شد در حالی که در هنوز بسته بود، توما در برابر او افتاد و اعلام کرد: «خداوند من و خدای من» (آیه 28).
عیسی به او گفت: «توما، چون مرا دیدی، ایمان آوردی: خوشا به حال کسانی که ندیده‌اند و با این حال ایمان آورده‌اند» (آیه 29). توما می‌توانست خودش ببیند و لمس کند، و بداند، و اعتراف کند که این افسانه نیست بلکه همه واقعی است. مسیح زنده است؛ بدن او فساد را ندید، و او را به عنوان خداوند و خدای خود اعتراف کرد. من این را دوست دارم. آیا او خداوند و خدای شماست؟
لوقا، در نوشتن به تئوفیلوس در اعمال رسولان 1:3، می‌گوید که چگونه خداوند «خود را پس از رنج خود با دلایل بسیاری زنده نشان داد، چهل روز به آنها دیده شد، و درباره چیزهای مربوط به ملکوت خدا سخن گفت.» آیات 9-11 می‌گویند: «هنگامی که او این چیزها را گفت، در حالی که آنها نگاه می‌کردند، او بالا برده شد؛ و ابری او را از دید آنها پنهان کرد. و در حالی که آنها با دقت به آسمان نگاه می‌کردند در حالی که او بالا می‌رفت، ناگهان دو مرد با لباس سفید در کنار آنها ایستادند؛ که همچنین گفتند: ای مردان جلیل، چرا به آسمان خیره شده‌اید؟ همین عیسی، که از شما به آسمان برده شد، به همان شیوه که او را به آسمان رفتن دیدید، باز خواهد گشت.» او به صورت جسمانی و قابل مشاهده بالا رفت، و به همان شیوه که به آسمان رفت تا بر تمام زمین سلطنت کند، باز خواهد گشت.
دوستان، آیا شما این چیزها را باور دارید؟ فضا برای من کافی نخواهد بود تا از برکات، پیروزی و جلال رستاخیز بگویم.
خواننده عزیز، به من بگویید، آیا به رستاخیز جسمانی عیسی خداوند ما ایمان دارید؟ کلام خدا می‌گوید: «اگر با دهان خود عیسی خداوند را اعتراف کنی [یعنی عیسی را به عنوان خداوند]، و در دل خود ایمان داشته باشی که خدا او را از مردگان برخیزانیده است، نجات خواهی یافت» (رومیان 10:9). من از شما می‌خواهم، به نام عیسی مسیح خداوند، اکنون برای نجات به او اعتماد کنید، قبل از اینکه برای همیشه دیر شود.
