مقدمه عهد عتیق
«در ابتدا خدا آسمان‌ها و زمین را آفرید» — پیدایش ۱:۱ NKJV
عهد عتیق ما را از آفرینش آسمان‌ها و زمین تا حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح می‌برد. با چنین امیدی آغاز می‌شود و با تهدید یک لعنت به پایان می‌رسد (ملاکی ۴:۶). تاریخ روحانی بشریت از آدم و حوا، و به ویژه ملت اسرائیل، شکست کامل بشریت را در اطاعت از خدا بر اساس آنچه می‌توانست انجام دهد، نشان می‌دهد. خدا شریعت را به اسرائیل داد. این عدالت کامل بود، اما انسان در وضعیت سقوط کرده، که از خدا نافرمانی کرده بود، هیچ توانایی برای حفظ معیار خدا برای عدالت نداشت. چقدر سپاسگزاریم که کتاب مقدس با ملاکی متوقف نمی‌شود، بلکه ما را به سوی خداوند عیسی مسیح، صلیب، رستاخیز، و انجیل فیض خدا که در عهد جدید دیده می‌شود، می‌برد!
به ویژه بخش پایانی عهد عتیق شامل بسیاری از پیشگویی‌ها است. برخی محقق شده‌اند – به ویژه آنهایی که به خداوند عیسی مربوط می‌شوند؛ بسیاری هنوز در انتظار تحقق هستند. اگر آنچه این نویسندگان الهام‌گرفته از قدیم برای ما به جا گذاشته‌اند را نداشتیم، چیزهای زیادی را از دست می‌دادیم.
کتاب پیدایش
پیدایش به معنای «آغاز» است. این کتاب به آفرینش و زندگی می‌پردازد و بذرهای هر آنچه را که بعدها در سراسر کتاب مقدس توسعه می‌یابد، ارائه می‌دهد. پیدایش به زیبایی سادگی زندگی اولیه بر روی زمین را به تصویر می‌کشد؛ اما آغاز گناه و فساد نیز در آنجا همراه با نفرت و داوری خدا نسبت به شر دیده می‌شود. پیدایش کار حیات‌بخش خدا را که در یک روح آغاز شده است – تولد تازه – با وعده میوه‌ای که در آینده خواهد آمد، نمادین می‌کند.
این کتاب به ویژه حول زندگی هفت پدرسالار برجسته می‌چرخد:
در آدم درس‌هایی از زندگی و مرگدیده می‌شود. او تصویری از مسیح است، زیرا او سر یک نژاد بود؛ اما همچنین تضادی با مسیح، زیرا مرگ او را گرفت، در حالی که مسیح یک سر زنده است.
- خنوخ به ما در مورد راه رفتن و انتقالتعلیم می‌دهد. او با خدا راه رفت، و «به ایمان ... منتقل شد» (عبرانیان ۱۱:۵)، نوعی یا تصویری از مقدسین که ربوده خواهند شد هنگامی که خداوند به زودی می‌آید و ایمانداران را در هوا ملاقات می‌کند (اول تسالونیکیان ۴:۱۷).
- نوح نمایانگر کار و نجاتاست. کار او یک کار ایمانی بود، و نجات او در زمان طوفان به دنیایی جدید و پاک شده بود، نوعی از آن ایمانداران آینده پس از ربوده شدن کلیسا، که (هرگز قبلاً انجیل را نشنیده و رد نکرده‌اند) از طریق مصیبت برای زمین جدید، پاک شده و هزار ساله نجات خواهند یافت.
- ابراهیم به ما در مورد ایمان و جداییمی‌گوید. او مذبح او از ایمانش سخن می‌گوید، خیمه او از جدایی‌اش. با دعوت خدا او یک زائر شد.
- اسحاق اصول تسلیم و استمراررا نشان می‌دهد، زیرا به طور کلی زندگی او مطیع و ثابت‌قدم بود.
- یعقوب نمایانگر انضباط و انتظاراست. رفتارهای خدا در زندگی او دیده می‌شود تا اطاعت یعقوب را تضمین کند و او را به سوی پرستش هدایت کند، همانطور که مرگش نزدیک می‌شد.
- یوسف: رنج و تعالی موضوعات زندگی او هستند، نمونه‌ای گرانبها برای ایمانداران در تمام اعصار. توسط ال. ام. گرانت
این ستون از کتاب گرفته شده است: کتاب مقدس، ۶۶ کتاب آن به اختصار. این کتاب از ناشر در دسترس است:کتابخانه ایمانداران ایالات متحده آمریکا.
