چه کسی این کتاب را نوشت و چه زمانی؟
«یونس پسر امیتای» (یونس ۱: ۱ NKJV) یک نبی قرن هشتم قبل از میلاد بود که عموماً به او اعتبار داده می‌شود که کتابی را که نام او را یدک می‌کشد، نوشته است. متأسفانه، این روایت موضوع بحث‌هایی بوده است؛ تعدادی از مردم می‌پرسند: «آیا واقعاً اتفاق افتاده است؟» منتقدان مدرن عمدتاً به دلیل اتفاقات ماوراء طبیعی ثبت شده در آن، با این کتاب مخالفت می‌کنند:
ماهی بزرگ (آیه ۱۷) توبه تمام نینوا (۳: ۵-۱۰) گیاه (۴: ۶) کرم (آیه ۷)
مخالفان لیبرال از پذیرش اعمال حاکمیت خدا که بر نظم طبیعی که او در خلقت قرار داده است، پیشی می‌گیرد، خودداری می‌کنند. این افراد اظهارات ذکر شده در روایت را انکار می‌کنند، مانند یونس ۱: ۴، ۱: ۱۷، ۲: ۱۰ و دیگران. در نهایت، آنها نمی‌خواهند به خدا ایمان بیاورند.
دانشمندان محافظه‌کار معتقدند که یونس این کتاب را نوشته است. دیگران احساس می‌کنند که یونس نمی‌توانسته نویسنده باشد زیرا کتاب ادعا نمی‌کند که او آن را نوشته است، و کتاب به نبی در سوم شخص اشاره می‌کند. برای رد نکته اول، می‌توان اشاره کرد که کتاب یونس مانند هوشع، یوئیل، میکاه و صفنیا شروع می‌شود، که در مورد نویسندگی آنها بحثی وجود ندارد. در مورد استدلال دوم، نوشتن در سوم شخص یک عمل رایج بود و همچنین در آثاری که به موسی و اشعیا نسبت داده می‌شود، دیده می‌شود.2
برخی هستند که احساس می‌کنند کتاب یونس در واقع به طور ناشناس در قرن پنجم یا چهارم قبل از میلاد ثبت شده است.1 اگر توسط شخصی ۳۰۰ سال پس از واقعه نوشته شده باشد، این نشان می‌دهد که روایت یونس به صورت شفاهی منتقل شده تا زمانی که شخصی توسط خدا منصوب شد تا آن را بنویسد و برای نسل‌های آینده – برای ما! – حفظ کند. رومیان ۱۵: ۴ به ما می‌گوید: «هر آنچه پیش از این نوشته شده بود، برای تعلیم ما نوشته شده بود، تا ما از طریق صبر و تسلی کتب مقدس امید داشته باشیم.» آنچه ما می‌دانیم این است که خداوند اطمینان حاصل کرد که آن در تورات یهودی و متعاقباً در کتاب مقدس مسیحی گنجانده شود. کلام او حقیقت است (یوحنا ۱۷: ۱۷).
چرا این کتاب نوشته شد؟
خداوند عیسی مشروعیت تاریخی این کتاب را تأیید کرد و به دو درس مهم از روایت یونس اشاره کرد:
زیرا همانطور که یونس سه روز و سه شب در شکم ماهی بزرگ بود، پسر انسان نیز سه روز و سه شب در قلب زمین خواهد بود (متی ۱۲: ۴۰).
زیرا همانطور که یونس برای نینواییان علامتی شد، پسر انسان نیز برای این نسل خواهد بود… مردان نینوا در داوری با این نسل برخواهند خاست و آن را محکوم خواهند کرد، زیرا آنها با موعظه یونس توبه کردند؛ و در واقع کسی بزرگتر از یونس در اینجا است (لوقا ۱۱: ۳۰، ۳۲).
استفاده خداوند از این کتاب برای تعلیم در مورد خودش یکی از دلایل مهمی است که چرا این کتاب باید نوشته می‌شد! علاوه بر این، کتاب یونس از طریق الهام روح‌القدس (دوم پطرس ۱: ۲۱) نوشته شد زیرا پیامی نبوی در مورد پسر انسان داشت. ما می‌دانیم که «تمام کتب مقدس» – از جمله کتاب یونس – «با الهام از خداست و برای تعلیم، برای توبیخ، برای اصلاح، برای تربیت در عدالت سودمند است» (دوم تیموتائوس ۳: ۱۶). چیزهای عملی وجود دارد که می‌توانیم از خواندن این کتاب جالب و به کار بردن درس‌های آن در زندگی امروزمان بیاموزیم!
چرا یونس داستان خود را تعریف می‌کرد؟
در ادبیات مدرن بی‌سابقه است که فردی گزارشی از خود تولید کند که به طور گسترده‌ای ناخوشایند باشد. با این حال، یونس به تعدادی از نقص‌ها و اقدامات سرکشانه خود اعتراف کرد، از جمله:
تعصب او علیه نینواییان سرکشی او در برابر فرمان خدا خوابیدن بی‌ملاحظه او نسبت به ملوانانی که از جان خود می‌ترسیدند خشم او نسبت به خدا به خاطر از دست دادن گیاه سایه‌دهنده فکر کردن به اینکه چیزها، مانند گیاه، مهم‌تر از مردم هستند
بسیار محتمل است که یونس مجبور بود داستان خود را تعریف کند! او می‌دانست که خدا «خدایی مهربان و رحیم، دیرخشم و سرشار از محبت، کسی که از انجام آسیب پشیمان می‌شود» (یونس ۴: ۲) است. نبی این را در مورد فیض خدا در بخشش دیگران درک کرد. با این حال، او نیاز داشت یاد بگیرد که این چگونه به شخص او اعمال می‌شود. به عنوان مثال، خداوند یونس را به خاطر سرکشی‌اش مجازات نکرده بود. او نبی را بخشیده بود، او را توسط ماهی بزرگ حفظ کرده بود و فرصت دومی برای اطاعت از فرمانش فراهم کرده بود. احتمالاً تا پایان بود که یونس این درس را آموخت.
آیا ما همان درس را آموخته‌ایم؟ بله، او حتی مرا دوست دارد و برای من بخشش گناهان را از طریق خون ریخته شده پسر محبوب خدا فراهم کرده است. حتی اکنون به عنوان یک ایماندار، ما باید روزانه نزد او بیاییم تا با گناهان و گناهکاری خود مقابله کنیم، زیرا اول یوحنا ۱: ۹ می‌گوید: «اگر گناهان خود را اعتراف کنیم، او امین و عادل است که گناهان ما را ببخشد و ما را از هر ناراستی پاک کند.» تنها با صفحه پاک اعتراف و بخشش می‌توانیم به طور مناسب برای خدمت به او استفاده شویم.
چگونه می‌توانیم بدانیم که یونس به این سؤال پاسخ داد؟
خداوند از یونس پرسید: «آیا من نباید به نینوا، آن شهر بزرگ، که در آن بیش از صد و بیست هزار نفر هستند که نمی‌توانند بین دست راست و چپ خود تمایز قائل شوند – و دام‌های زیادی – رحم کنم؟» (یونس ۴: ۱۱). بسیار محتمل است که نبی آموخت که زندگی بسیار مهم‌تر از چیزهااست. اعتراف یونس به گناهان و کاستی‌های خود به عنوان یک سند عمومی در کتاب مقدس ثبت شد. این ممکن است نشان دهد که او این درس را آموخته بود. داشتن این داستان در کتب مقدس نشان می‌دهد که خدا می‌داند ما نیاز داریم همان چیز را بیاموزیم: مردم بسیار مهم‌تر از چیزها هستند!
پاورقی‌ها
- به BibleGateway.com – دایرةالمعارف کتاب مقدس، کتاب یونس
- Wikipedia.org – میلز، واتسون ای؛ بولارد، راجر اوبری (۱۹۹۰).
تنها راه فرار از محکومیت ابدی این است که خود را گناهکار بشناسیم و خداوند عیسی را به عنوان نجات‌دهنده بپذیریم. هشدار داوری بخشی از انجیل است:
برای انسان‌ها مقرر شده است که یک بار بمیرند، اما پس از آن داوری است (عبرانیان ۹: ۲۷ KJV).
این «یک بار» می‌تواند در یک لحظه برای شما، خواننده ناایمان، اتفاق بیفتد. چگونه می‌توانید بدانید که حتی از ۴۰ روز هشدار (لوقا ۱۲: ۲۰) بهره‌مند خواهید شد؟
پس شما نیز آماده باشید (متی ۲۴: ۴۴).
بله، اکنون روز نجات است. —ژان کوکلین، روز به روز، جلد ۵ (اقتباس شده)
