ای قدیس عزیز،
در رساله به عبرانیان، سه «بدون» خاص وجود دارد
- بدون ریختن خون، آمرزشی نیست (عبرانیان ۹:۲۲) محبت
- بدون ایمان، خشنود ساختن او غیرممکن است (عبرانیان ۱۱:۶) ایمان
- بدون آن هیچ کس خداوند را نخواهد دید (عبرانیان ۱۲:۱۴) امید
در عبرانیان ۲:۹ می‌خوانیم،
«اما ما عیسی را می‌بینیم،»
و امروز چگونه این کار را انجام می‌دهیم؟ در قدوسیت عملی و صلح.
اغلب دید ما به دلیل این واقعیت که ما در جدایی از چیزهای ناپاک و نجس زندگی نمی‌کنیم، مبهم است.
گاهی اوقات ما تمایل داریم که سازش کنیم و صلح را به قیمت قدوسیت، یا قدوسیت را بدون صلح دنبال کنیم.
هم قدوسیت و هم صلح با هم نگه داشته می‌شوند.
به یاد کوه تجلی می‌افتم که در آن خواندیم که آنها هیچ کس را جز عیسی ندیدند.
آنچه به آن منجر شد، حضور او با آنها در کوه مقدس (۲ پطرس ۱:۱۸) و لذت بردن از پیش‌طعم زمانی که شاهزاده صلح بر همه چیز حاکم است (اشعیا ۹:۶،۷).
چه امید مبارکی داریم که به زودی او را رو در رو خواهیم دید، نه به روشی نظری بلکه به روشی واقعی، و تمام جلال پدر و خدای مبارک در او دیده خواهد شد (یوحنا ۱۴:۸،۹). آمین
