رحمت، رحمت را از بالا ببین بر شورشیان محکوم به مرگ فرود آید؛ این رحمت آزاد است، که حد و مرزی نمی‌شناسد؛ چه شیرین، چه دلنشین است این صدا!
به محض آغاز سلطنت گناه، نور رحمت بر انسان تابید، هنگامی که خدا خبر مبارک را اعلام کرد، «نسل زن سر تو را خواهد کوبید.»
به روشنی بر مردان تنها تابید، هنگامی که مسیح، کودک مقدس، متولد شد؛ و در شکوه و جلال روشن‌تر درخشید هنگامی که عیسی، در حال مرگ، فریاد زد، «تمام شد.»
در قدرت کامل هنگامی که برخاست، و بندهای همه دشمنانش را گسست، سپس اسارت را به اسارت برد، و برای ما جایگاه خود را در بالا گرفت.
تا زمانی که ما در آنجا گرد او جمع شویم، این رحمت همچنان سرود ما خواهد بود: زیرا خدا هر طرحی را در هم خواهد شکست از همه کسانی که به دنبال محدود کردن مسیر آن هستند. —رابرت سندمن (۱۷۱۸–۱۷۷۱)
