درک و عمل به محبت آگاپه از طریق عمل

مدتی پیش، متوجه شدم که محبت آگاپه با اصطلاحات انتزاعی تعریف نمی‌شود، بلکه با فعالیت‌های واقعی انسانی مانند رنج کشیدن، رفتار کردن، شاد بودن، تحمل کردن، ایمان آوردن، امید داشتن و پایداری کردن، که همه در اول قرنتیان 13:4-7 ذکر شده‌اند، تعریف می‌شود. و ما فراخوانده شده‌ایم تا درک خود را از آن نه چندان با کلماتمان، بلکه با اعمالمان نشان دهیم.

بیش از 40 سال پیش، سخنران مراسم عروسی ما از کلمه عملی دیگری برای تعریف عشق استفاده کرد وقتی گفت: «عشق بخشش است.» بیان عمیقاً ساده او اخیراً در یک خط معروف از آهنگ محبوب مایکل دبلیو اسمیت تکرار شد: «عشق، عشق نیست تا زمانی که آن را ببخشی.» کلماتی مانند «بخشش» نه تنها به ما کمک می‌کنند تا محبت آگاپه را بهتر درک کنیم، بلکه آن را نیز تمرین کنیم. همه ما می‌دانیم «بخشش» به چه معناست. خدا فقط به ما نگفت که چقدر ما را دوست دارد، او واقعاً آن را نشان داد:

زیرا خدا جهان را اینقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد (یوحنا 3:16).

این یعنی بخشش!

معروف‌ترین سرود جی. جی. دک با این جمله آغاز می‌شود: «عیسی، آن نام عشق است.» برای کمک به ما در درک آنچه او در ذهن داشت، اچ. ای. آیرونساید پیشنهاد کرد که هنگام خواندن اول قرنتیان 13:4-7، کلمه «عشق» را با کلمه «عیسی» جایگزین کنیم. و اگر می‌خواهیم عشق را در عمل ببینیم، باید هنگام خواندن انجیل‌ها بر مسیح تمرکز کنیم. برای بیان کامل‌تر عشق در زندگی خود، باید روزانه این واقعیت شگفت‌انگیز موقعیتی را تمرین کنیم: «مسیح در من زندگی می‌کند» (غلاطیان 2:20).

من شنیده‌ام که کولسیان 3:12-14 به عنوان لباسی که می‌پوشیم تا دیگران بدانند به چه کسی خدمت می‌کنیم، اشاره شده است: «پس، خود را با دلسوزی، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر بپوشانید. یکدیگر را تحمل کنید و ببخشید...» اگر چنین است، پیشنهاد می‌کنم لباس ما یک لباس «کار» باشد تا یک لباس «مجلسی»، که روزانه پوشیده شود، نه فقط در مناسبت‌های خاص. و همیشه باید به یاد داشته باشیم که طبق کلام خدا، قطعه‌ای که این لباس را «همه با هم در وحدت کامل» نگه می‌دارد، «عشق» است (کولسیان 3:14).