ایمان به خدای بزرگ
«به دامن لباس او دست زد... او را به دست گرفت.» —متی ۹:۱۸-۲۶ NKJV
ممکن است داستان پدری دلشکسته را به یاد آوریم که با خداوند عیسی در مورد دختر ۱۲ ساله‌اش که تازه فوت کرده بود صحبت کرد. خداوند عیسی موافقت کرد که با او برود، اما در طول راه زنی که ۱۲ سال خونریزی داشت (جریان خون) به دامن لباس او دست زد و شفا یافت. پس از آن واقعه، خداوند به خانه دختر جوان ادامه داد و با گرفتن دست او، به او زندگی بخشید.
خدا این دو داستان را به هم پیوند داده است تا تصویری کامل از نجات ما را هم از جانب انسان و هم از جانب خدا به ما بدهد. ما مانند آن زن در ناتوانی و ناپاکی خود و شبیه به دختر جوان در بی‌حیاتی خود در برابر خدا هستیم. اما یک شخص با ایمان، هر چند ناچیز، ممکن است به سادگی به دامن لباس او دست بزند و کامل شود. او، با دست قدرتمند خود، دست ما را می‌گیرد و به ما زندگی می‌بخشد!
توجه کنید که این کلمه «گرفت» وقتی او «او را به دست گرفت» در واقع در یونانی کلمه‌ای بسیار قوی‌تر است که به معنای «گرفتن» یا «چنگ زدن» است. این کلمه با کلمات «قدرت» و «توانایی» مرتبط است. چه فکر فوق‌العاده‌ای! ایمان ما ممکن است بسیار ضعیف و کم‌رنگ باشد، اما دست قدرتمند او بی‌نهایت قوی و توانا است. ما هرگز هلاک نخواهیم شد و هیچ کس نمی‌تواند ما را از دست او یا دست پدرش برباید. پس ای ایماندار عزیز، نه به لمس ضعیف خود، بلکه به چنگ قدرتمند او اعتماد کن. مبلغ محترم به چین، جی. هادسون تیلور (۱۸۳۲-۱۹۰۵)، یک بار این موضوع را اینگونه بیان کرد: «مسئله ایمان بیشتر نیست، بلکه ایمان به خدای بزرگ است.»
آه بیایید، برای خداوند سرود بخوانیم! بیایید با شادی برای صخره نجات خود فریاد بزنیم. بیایید با شکرگزاری به حضور او بیاییم؛ بیایید با مزامیر با شادی برای او فریاد بزنیم. زیرا خداوند خدای بزرگ است، و پادشاه بزرگ بر همه خدایان. (مزمور ۹۵:۱-۳)
