اعتماد بر کلام خدا: چرا امروز به پشم گوسفند نیاز نداریم

چه کسی به پشم گوسفند نیاز دارد؟

و جدعون به خدا گفت: اگر اسرائیل را به دست من نجات دهی، همانطور که گفتی، اینک من یک پشم گوسفند را بر خرمنگاه می‌گذارم؛ اگر فقط بر پشم شبنم باشد و بر تمام زمین خشک باشد، آنگاه خواهم دانست که اسرائیل را به دست من نجات خواهی داد، همانطور که گفتی. — داوران 6:36-37 JND

به عنوان یک مسیحی جوان، به وضوح به یاد دارم که یک برادر بزرگتر در مسیح اغلب در مورد «گذاشتن پشم گوسفند» صحبت می‌کرد. این روش او برای تشخیص اراده خدا در مواقعی بود، و آن زمان برای من بسیار تأثیرگذار و روحانی به نظر می‌رسید. اما دیگر تحت تأثیر قرار نمی‌گیرم. وقتی جدعون این نشانه خاص را درخواست کرد، با ایمان عمل نمی‌کرد. خدا قبلاً به او گفته بود که اسرائیل را به دست او – به دست جدعون – نجات خواهد داد، اما کلام ساده خداوند برای او کافی نبود. جدعون در بسیاری از چیزها خود را مردی قدرتمند از خدا و نمونه‌ای خوب برای پیروی ما نشان داد، اما نه در این مورد.

زکریا نیز نشانه‌ای درخواست کرد (لوقا 1:18)، زیرا او به سادگی کلام فرشته را نپذیرفت. او نشانه‌ای دریافت کرد! او به مدت نه ماه قادر به صحبت نبود.

و با این حال ما می‌توانیم به راحتی با جدعون و زکریا در این مورد همذات‌پنداری کنیم. راه رفتن با دیدن بسیار آسان‌تر از راه رفتن با ایمان است، حداقل در جزئیات روزمره زندگی. به نوعی ما مشکلی در تکیه بر کلام خدا برای نجات ابدی خود نمی‌یابیم، اما مشکلات زیادی در تکیه بر همان کلام برای مسیر روزمره خود داریم. ما بسیار شبیه توما هستیم. با رد گزارش خوبی که زندگی ما را تغییر می‌دهد، فریاد می‌زنیم برای چیزی که با چشمان خود ببینیم و با دستان خود لمس کنیم (یوحنا 20:24-25).

با این حال، خدا بی‌نهایت مهربان است. او برای جدعون بر پشم شبنم گذاشت. او زبان زکریا را باز کرد تا او را در هنگام تولد کودک معجزه‌آسا که دقیقاً همانطور که خدا وعده داده بود، ستایش کند. او توما را دعوت کرد تا به دستانش نگاه کند و دستش را در پهلوی زخمی او بگذارد. و او به ضعف ما نیز تنزل می‌کند. اما او همچنان ما را به سوی زمین بالاتر راه رفتن «با ایمان، نه با دیدن» (2 قرنتیان 5:7) فرا می‌خواند. چه کسی به نشانه‌ها نیاز دارد وقتی کلام خداوند را دارد؟