و می‌دانیم که همه چیزها برای خیریت کسانی که خدا را دوست دارند، با هم کار می‌کنند؛ برای کسانی که بر حسب اراده او خوانده شده‌اند.» (رومیان ۸:۲۸)
ای جان من! آرام باش! تو در دستان خدای عهد خود هستی! آیا تمام شرایط عجیب در تاریخ تو نتیجه تصادفیا شانس بود؟ — ممکن است کاملاً غرق شوی! اما «همه چیزها»، و این چیز (هر چه که باشد) که ممکن است اکنون تو را ناراحت کند — یکی از این «همه چیزها» است که به طور مرموزی برای خیریت تو کار می‌کند. به خدای خود اعتماد کن! او تو را فریب نخواهد داد — منافع تو در نزد او در امان است.
وقتی دید می‌گوید، «همه این چیزها علیه من هستند»، بگذار ایمان این نتیجه‌گیری عجولانه را سرزنش کند و بگوید، «آیا داور تمام زمین حق را انجام نخواهد داد؟» (پیدایش ۱۸:۲۵) چقدر اغلب خدا راه تو را با خارها می‌بندد — تا اعتماد ساده را برانگیزد! چقدر به ندرت می‌توانیم ببینیم که همه چیزها برای خیریت ما کار می‌کنند! اما بهتر است که باور کنیم. آه! برای ایمان در میان تقدیرهای ناخوشایند، تا بگوییم، «می‌دانم که داوری‌های تو نیکو هستند؛» و با تکیه در تاریکی، فریاد بزنیم، «اگرچه او مرا بکشد — باز هم به او اعتماد خواهم کرد!»
ای عیسی مبارک! زمام این امپراتوری جهانی به تو سپرده شده است. همان دستی که زمانی به صلیب میخکوب شد — اکنون عصا را بر تخت سلطنت می‌گرداند، «تمام قدرت در آسمان و بر زمین به تو داده شده است.» چگونه می‌توانم در حکمت، و وفاداری، و محبت، مرموزترین معاملات زمینی شک کنم — وقتی می‌دانم که طومار تقدیر اینگونه در دستان اوست که بزرگترین تعهد را که قادر مطلق می‌توانست بدهد — از علاقه لطیف خود به سعادت روح من، با دادن خود برای من، داده است؟
