در متن امروز توجه کنید که به ما گفته نشده است چند مغ آمدند. بسیاری فرض کرده‌اند که سه مغ بودند به دلیل سه هدیه‌ای که داده شد—طلا، کندر و مر (متی ۲:۱۱)—اما کتاب مقدس این را نمی‌گوید. به ما نام آنها، وسیله حمل و نقل آنها، یا حتی اینکه واقعاً از کدام کشورها بودند، گفته نشده است. اما آنچه به ما گفته شده این است که آنها مردان حکیم بودند. آنها «ستاره او» را دیدند و برای پرستش او به خانه‌ای آمدند، نه به آخور. این نشان می‌دهد که این اتفاق مدتی پس از تولد خداوند عیسی رخ داده است: برخی از چند ماه تا دو سال را پیشنهاد کرده‌اند.
آنها ستاره او را دیدند و برای پرستش آمدند! چه ستاره‌ای؟ چگونه از این موضوع باخبر شدند؟ به احتمال زیاد، مغان از نوشته‌های دانیال نبی آگاه بودند، که در گذشته رئیس مغان دربار در ایران بود. دانیال شامل نبوتی است که یک جدول زمانی برای تولد مسیح می‌دهد (۹:۲۴-۲۷). همچنین، مغان ممکن است از نبوت بلعام آگاه بوده باشند، که از شهر فطور در کنار رود فرات نزدیک ایران بود. نبوت بلعام به طور خاص به ستاره‌ای اشاره می‌کند که «از یعقوب» می‌آید (اعداد ۲۴:۱۷). این مغان مردانی بودند که کلام خدا را می‌خواندند و باور داشتند، و آنها خداوند عیسی را جستجو کردند، و ارزش او را تشخیص دادند. آنها خود را فروتن کردند تا خداوند عیسی را پرستش کنند، و هدایایی مناسب برای یک پادشاه آوردند. آنها واقعاً مردان حکیم بودند!
در این زمان از سال، به راحتی می‌توان دلیل آمدن مسیح به جهان را از دست داد. ما می‌توانیم با بسیاری از چیزها مشغول شویم، اما این مغان از هدف آمدن خود به خداوند عیسی منحرف نمی‌شدند: آنها به زمین افتادند و او را پرستش کردند. باشد که ما نیز در قلب‌هایمان همین کار را بکنیم!
