ارزش آزمایشها
خداوند از آزمایشها استفاده میکند تا نارساییها و شکستهای ما را به ما نشان دهد. آنها راه او برای ساختن شخصیت از طریق حفاری روحانی هستند. ما هرگز نمیدانیم چه فیضها و ویژگیهایی داریم تا زمانی که یک آزمایش آنها را آشکار کند. سپس ایمان و شجاعتی که به نظر میرسید ستونهای چنین شور و شوقی هستند، متزلزل میشوند، و روح در درماندگی تنها بر مسیح فرو میریزد.
آزمایشهای یعقوب او را به پایان خود رساند. مصیبتهای ایوب اعتماد به نفس خودپسندانه او را از بین برد. سقوط پطرس خودکفایی او را شکست و او را مجبور کرد که تنها بر خداوند خود تکیه کند و در او قدرت بیابد. آزمایشها ارزش زیادی پیدا میکنند زیرا به پلههایی برای برکات آسمانی تبدیل میشوند.
آزمایشها به ما میآموزند:
۱. منابع خدا
آزمایشها به ما کمک میکنند تا منابع خدا را کشف کنیم. ما در شرایط دشوار در مورد کفایت کامل او میآموزیم. پس از تجربه بیابان، خدا به اسرائیل گفت که آنها را در محیطی بدون تأمین طبیعی قرار داد تا به آنها بیاموزد که او برای هر نیازی کافی است، و اینکه
«انسان تنها با نان زندگی نمیکند، بلکه با هر کلمهای که از دهان خدا بیرون میآید» (متی ۴:۴).
آزمایشها مسیح را واقعی میسازند
هر چه خدا بیشتر نیازهای ما را برآورده کند، او برای ما واقعیتر میشود. هر موقعیت دشوار فقط فرصت دیگری برای اوست تا خود را در حکمت، قدرت و فیض بینهایت خود نشان دهد. پولس به ما میگوید که او در معرض هر نوع دشواری قرار گرفت تا قدرت مسیح بر او طبق نیازهایش قرار گیرد. هر آزمایش جدید فرصتی بود برای مسیح که به او بگوید:
«فیض من برای تو کافی است» (۲ قرنتیان ۱۲:۷-۱۰).
آیا او را برابر با آزمایشهای زندگی خود مییابیم؟
«دیگر من نیستم که زندگی میکنم، بلکه مسیح در من زندگی میکند» (غلاطیان ۲:۲۰)
۲. ایمان
آزمایشها ایمان ما را آزمایش میکنند و اعتماد را توسعه میدهند.
«سختی را مانند یک سرباز خوب عیسی مسیح تحمل کن» (۲ تیموتائوس ۲:۳).
دشواریها انگیزههای الهی هستند که اعتماد ما را به خدا تقویت میکنند. عقاب به جوجههای خود پرواز را با پاره کردن لانه و پرتاب آنها به هوا میآموزد، جایی که آنها باید یا پرواز کنند یا سقوط کنند. در آن زمان است که آنها به سرعت قدرت توسعه نیافته در بالهای کوچک خود را میآموزند و راز زندگی جدید را در باد و در برابر خورشید پیدا میکنند.
به همین ترتیب، خدا لانههای ما را به هم میزند، تکیهگاههای ما را از بین میبرد، و ما را به ورطه درماندگی پرتاب میکند، جایی که ما باید یا سقوط کنیم یا یاد بگیریم که اعتماد کنیم که خدا زیر ماست. برای ما بسیار آسان است که به آنچه میبینیم تکیه کنیم تا اینکه با ایمان راه برویم.
۳. وابستگی به دعا
آزمایشها به ما میآموزند که با خدا تنها باشیم. آنها یعقوب را در گذرگاههای یابوک به زانو درآوردند (پیدایش ۳۲:۲۳-۳۰)، به مزامیرنویس آموختند که «مکان پنهان متعال» را بیابد (مزامیر ۹۱:۱)، و زندگی پولس را به زندگیای از وابستگی بیوقفه به خداوند تبدیل کردند (فیلیپیان ۴:۱۳).
آسایش و راحتی منجر به استقلال میشود؛ رنج ما را به خدا میکشاند. نزدیکترین زمانها به خدا زمانی است که میگوییم:
«تو روح مرا در سختیها شناختهای» (مزامیر ۳۱:۷).
۴. محبت
وقتی خدا میخواهد به ما محبت را بیاموزد، گاهی اوقات اجازه میدهد بدرفتاری، بیعدالتی، و حتی خطاهای شدید ما را به سوی او سوق دهد، برای محبتی که
«همه چیز را تحمل میکند، همه چیز را تاب میآورد» (۱ قرنتیان ۱۳:۷).
ابتدا، متوجه میشویم که محبت کافی برای آزمایش نداریم. سپس، همانطور که این درس فروتنانه را میآموزیم، خدا ما را در آزمایشهای عمیقتر هدایت میکند تا زمانی که بتوانیم از او برای آتشی که فیض و محبت غلبهکننده او را آشکار کرد، سپاسگزار باشیم.
۵. صبر
در مدرسه خدا، ما یاد میگیریم که تحمل کنیم. صبر، فیض تاجگذاری زندگی مسیحی است. وقتی صبر کار کامل خود را انجام دهد، آنگاه ما
«کامل و تمام، بدون هیچ کمبودی» میشویم (یعقوب ۱:۴).
این درس اغلب در رنج آموخته میشود. آزمایشها ترس از رنج و درد را از بین میبرند، زیرا ما فیض پایدار خدا را تجربه میکنیم. ما قدرت و شجاعت او را به تن میکنیم، بر ترس غلبه میکنیم، و درگیری و پیروزی را به عنوان سربازان خوب عیسی مسیح میپذیریم.
آزمایشها ما را برای کمک به دیگران آماده میکنند
ما فراخوانده شدهایم که نامههای زنده مسیح برای انسانها باشیم (۲ قرنتیان ۳:۳)، با مثال نشان دهیم که مسیح در هر موقعیتی از خود محافظت میکند، و اینکه فیض او عملی و قابل انطباق با هر نیاز انسانی است.
آزمایشها ما را برای کمک به دیگران با درسهایی که در هر تجربه آموختهایم، آماده میکنند (۲ قرنتیان ۱:۳-۴). قلب بیاحساس نمیتواند دنیای رنجدیده را تسلی دهد. خدا باید ابتدا آنچه را که میخواهد بدهد، در ما بسوزاند. یک تجربه دردناک ما را واجد شرایط میکند تا دیگران را تسلی و تقویت کنیم و بگوییم:
«من آنجا بودهام، و میتوانم از تجربه خودم به شما بگویم که 'خدای من تمام نیاز شما را طبق غنای خود در جلال توسط مسیح عیسی تأمین خواهد کرد'» (فیلیپیان ۴:۱۹).
آزمایشها فرصتهایی برای پیروزی هستند
آزمایشها به فرصتهایی برای پاداشهای ابدی تبدیل میشوند – تاجهایی که هرگز محو نمیشوند. وقتی تاریخ فراموش شود و سوابق زمان پاک شود، نتایج ابدی آزمایشها در زندگی ما خواهد درخشید، زیرا ما در آسمانهای جدید و زمین جدید خدا شریک میشویم.
آیا از غمهای خود درس میگیریم؟ برای کسب تاج؟ برای به دست آوردن تمام آنچه مسیح برای ما دارد از آزمایشها؟ آیا ما
«بیش از فاتحان از طریق او که ما را دوست داشت؟»
آیا سختی را مانند سربازان خوب عیسی مسیح تحمل خواهیم کرد؟
اگر چنین است، روزی صدای او را خواهیم شنید که میگوید:
«آفرین، ای بنده خوب و وفادار… وارد شادی خداوند خود شو.» (رومیان ۸:۳۷؛ ۲ تیموتائوس ۲:۳؛ متی ۲۵:۲۱).
— ای. بی. سیمپسون





