انجیل مرقس خداوند عیسی را به عنوان خادم کامل در خدمت کامل خود به ما معرفی می‌کند. کارهای او در این انجیل مورد تأکید قرار گرفته است. او در اینجا برای پدرش مشغول بود.
آیه امروز یک نمای کلی شگفت‌انگیز از زندگی خداوند ما به ما می‌دهد. در زندگی خود، به عنوان پسر انسان، او نیامد تا توسط مخلوقاتش خدمت شود، بلکه آمد تا به آنها خدمت کند. چه فکر شگفت‌انگیزی! خالق، سازنده آسمان و زمین، با انسان شدن، خادم نیز شد: «مسیح عیسی، که در شکل خدا بود، برابری با خدا را غارت ندانست، بلکه خود را بی‌اعتبار ساخت، شکل یک بنده را گرفت، و به شباهت انسان‌ها آمد. و در ظاهر به عنوان یک انسان یافت شد، خود را فروتن ساخت و تا حد مرگ، حتی مرگ صلیب، مطیع شد» (فیلیپیان ۲:۵-۸).
سپس این آیه از مرگ او به ما می‌گوید. اول، می‌گوید که او خود را داد. زندگی او از او گرفته نشد، اگرچه انسان‌ها تا آنجا که می‌توانستند برای کشتن او تلاش کردند. او خود را داد. این قربانی داوطلبانه او بود. هر یک از ما می‌توانیم بگوییم که او خود را برای من داد (غلاطیان ۲:۲۰). او همچنین ما را دوست داشت و خود را برای ما به عنوان یک هدیه و قربانی برای خدا به عنوان بوی خوش داد. او همچنین کلیسا را دوست داشت و خود را برای آن داد (افسسیان ۵:۲، ۲۵).
ثانیاً، می‌گوید که او خود را «فدیه‌ای برای بسیاری» داد. یک قیمت فدیه باید پرداخت می‌شد تا ما را از داوری که به خاطر گناهانمان مستحق آن بودیم، نجات دهد. همان‌طور که اغلب گفته می‌شود، ما بدهی‌ای داشتیم که نمی‌توانستیم پرداخت کنیم، و او بدهی‌ای را پرداخت کرد که به آن بدهکار نبود.
این فدیه برای بسیاری بود که به او ایمان می‌آوردند. در ۱ تیموتائوس ۲:۶ گفته شده است که فدیه برای همه است. به عبارت دیگر، برای همه در دسترس است. اما فقط کسانی که ایمان می‌آورند از مزایای آن بهره‌مند می‌شوند. آیا شما ایمان آورده‌اید؟
