متن در مراقبه امروز بخشی از یک قسمت است که از بازدید پولس رسول از مقدسین در شهر تروآس حکایت می‌کند. این شهر در آسیای صغیر، که امروزه در کشور ترکیه قرار دارد، محل تروی باستان و جنگ تروآ بود که در افسانه‌های یونانی جاودانه شده است. پولس از تروآس بازدید کرد زیرا یک جماعت کوچک مسیحی در آنجا وجود داشت، به اندازه‌ای کوچک که ایمانداران در مسیح می‌توانستند در یک اتاق بالا (آیه ۸) ملاقات کنند.
این تنها گزارشی در عهد جدید است که در واقع یک جماعت از ایمانداران را در حال فعالیت در زمان واقعی توصیف می‌کند. البته، رساله اول پولس به قرنتیان توضیح می‌دهد که یک جماعت چگونه باید عمل کند، اما در اعمال ۲۰ ما یک عکس تاریخی از یک جماعت در حال عمل را دریافت می‌کنیم.
آنچه بلافاصله در این گزارش برجسته می‌شود، سادگی مسیحیان اولیه است. هنگامی که آنها در روز اول هفته گرد هم می‌آمدند، که از زمان رستاخیز مسیح عادت ایمانداران بود، هدف آنها شکستن نان بود. این شام خداوند است. هیچ جزئیاتی در مورد رعایت آن مانند اول قرنتیان ۱۱ داده نشده است—فقط واقعیت. ایمانداران در تروآس «گرد هم آمدند» تا نان را بشکنند. این هدف گرد هم آمدن آنها بود؛ نه برای دیدن یک مرد، هر چقدر هم که با استعداد باشد، بلکه برای دیدن عیسی.
این شام بالاترین بیان رفاقت آنها به عنوان اعضای یک بدن و اساس پرستش آنها بود: پرستش کسی که برای آنها مرد، و پرستش پدر در روح و حقیقت. توجه کنید که چه چیزی غایب است: هیچ معماری مذهبی بزرگی، هیچ تولید موسیقی سرگرم‌کننده‌ای، و هیچ کهانت خاصی با لباس روحانی وجود ندارد. همه ایمانداران خود کاهن بودند! آه، باشد که ما این سادگی را بیشتر و بیشتر قدر بدانیم!
