عشای ربانی: آیا نان و شراب به بدن و خون عیسی تبدیل می‌شوند؟

پرسش:

برخی مسیحیان ادعا می‌کنند که در عشای ربانی نان و شراب به بدن و خون عیسی تبدیل می‌شوند. آیا آنها واقعاً به این باور دارند؟

پاسخ:

این ادعا بر اساس یوحنا ۶:۵۳-۵۴ است، جایی که عیسی گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم... هر که جسد مرا بخورد و خون مرا بنوشد، حیات جاودانی دارد.» بر اساس این آیات و متی ۲۶:۲۶-۲۸ – که در آن عیسی درباره نان و شراب گفت: «بگیرید، بخورید؛ این بدن من است... این خون من است» – برخی مسیحیان این اشتباه را دارند که نان و شراب واقعاً گوشت و خون عیسی هستند.

اما چگونه این ممکن است؟ او به صورت جسمانی با شاگردانش بود وقتی که «نان را گرفت، برکت داد و شکست» (متی ۲۶:۲۶). و سپس در متی ۲۶:۲۹، او محتویات جام را شراب معرفی کرد و گفت: «از این پس از این میوه تاک نخواهم نوشید تا آن روزی که آن را با شما در ملکوت پدرم تازه بنوشم.»

در لوقا ۲۲:۲۰، نویسنده در ثبت کلمات خداوند که نمادگرایی جام را توصیف می‌کرد، دقت کرد و نوشت که آن خون او نیست بلکه «عهد جدید در خون من است که برای شما ریخته می‌شود.» این نشان می‌دهد که نان و شراب گواهی و نمادی از بدن و خون خداوند است که برای ما داده شده است.

در اول قرنتیان ۱۱:۲۶، پولس پس از نقل قول کلماتی مشابه با انجیل‌ها، بیانیه‌ای بسیار مهم اضافه کرد. او نوشت: «زیرا هر بار که این نان را می‌خورید و این جام را می‌نوشید، مرگ خداوند را تا آمدن او اعلام می‌کنید.» او به «گوشت» و «خون» اشاره نکرد، بلکه «نان» و «جام» نوشت. همچنین او قبلاً نوشته بود که «جام برکتی که ما برکت می‌دهیم، آیا مشارکت در خون مسیح نیست؟ نانی که ما می‌شکنیم، آیا مشارکت در بدن مسیح نیست؟» (اول قرنتیان ۱۰:۱۶).

این اظهارات پولس (که به گزارش ارائه شده در انجیل‌ها اضافه شده است) به ما کمک می‌کند تا دو حقیقت خاص را بهتر درک کنیم: اینکه نان و شراب نماد بدن و خون او به عنوان نشانه عشای ربانی هستند، و اینکه درخواست به یاد آوردن او فقط به شاگردان داده نشده بود، بلکه به تمام کلیسا در طول این عصر داده شده بود.

نان همچنین نماد وحدت بدن مسیحیان است، همانطور که پولس اشاره کرد وقتی نوشت: «زیرا ما، اگرچه بسیاریم، یک نان و یک بدن هستیم؛ زیرا همه ما از آن یک نان شریک می‌شویم» (اول قرنتیان ۱۰:۱۷). در اینجا نان هم نماد بدن خداوند عیسی و هم وحدت بدن همه ایمانداران است. پیشنهاد اینکه نان به گوشت واقعی عیسی مسیح تبدیل می‌شود، نماد را برای دو چیز متفاوتی که نشان می‌دهند، اگر نگوییم غیرعملی، ناخوشایند می‌کند.

همچنین باید اشاره کرد که هم در عهد عتیق و هم در عهد جدید، خدا فرمان داد که هیچ کس خون ننوشد (لاویان ۷:۲۷؛ لاویان ۱۷:۱۲؛ اعمال ۱۵:۲۰،۲۹). خدا پسر هرگز بر خلاف ممنوعیت خود عمل نمی‌کرد! بر اساس یوحنا ۶:۵۳-۵۶ و متی ۲۶:۲۶-۲۸، اصرار بر تفسیر تحت‌اللفظی کلمات «گوشت» و «خون» با کلام خدا در تضاد است. بنابراین باید معنای دیگری داشته باشد. کلمات خداوند در واقع به این معنی است که ما باید او را به صورت روحانی بخشی از خودمان کنیم. همانطور که غذایی که می‌خوریم و مایعی که می‌نوشیم بخشی از ما می‌شوند – به این معنی که ما از آنها برای ساختن بدن خود استفاده می‌کنیم – ما نیز باید کتاب مقدس را بخوانیم و از مسیح آنقدر بیاموزیم که در فکر، کلام و عمل بیشتر شبیه او شویم.

پاسخ داده شد