زمانی ما در محکومیت بودیم، منتظر سرنوشت گناهکاران، مسیح در مرگ رستگاری را به ارمغان آورد، خدا او را از قبر برخیزاند.
آن زمان ما غریبه با خدا زندگی می‌کردیم، پر از دشمنی و ترس؛ او جان‌ها را از مرگ نجات داد، محبت را آشکار کرد و ما را نزدیک آورد.
اکنون در پذیرش مسیح می‌بینیم فقط اندازه پذیرش خودمان را؛ او که زیر حکم ما بود، بر تخت سلطنت بلند نشسته است.
زنده شده، برخیزانده شده و در او نشسته؛ ما رهایی کامل را می‌شناسیم؛ هر دشمنی شکست خورده است، هر دشمنی به خاک افتاده است.
اکنون ما زندگی‌ای در اتحاد داریم با زندگی برخاسته در بالا؛ اکنون در مشارکت شیرین می‌نوشیم پیش‌طعم غنی از محبت او را.
به زودی، ای خداوند، در درخشان‌ترین جلال، تمام وسعت آن را کشف خواهیم کرد؛ به زودی تاج‌های خود را پیش تو خواهیم افکند، در حالی که پرستش و ستایش می‌کنیم. — جورج دبلیو. فریزر (1830–1896)
