مسیح رستاخیز
در میان آنچه مردم آن را ادیان بسیاری در جهان می‌دانند، تنها مسیحیت بر اساس رابطه‌ای با یک نجات‌دهنده برخاسته است! با در نظر گرفتن این موضوع، بیایید به آنچه لوقا در اعمال رسولان ۱:۱-۳ ثبت کرده است توجه کنیم. این قسمت می‌گوید (NKJV): «حساب قبلی را که ای تئوفیلوس، از همه آنچه عیسی شروع به انجام و تعلیم آن کرد، تا روزی که او بالا برده شد، پس از آنکه او از طریق روح‌القدس به رسولانی که انتخاب کرده بود، فرمان‌ها داده بود، به آنها خود را زنده پس از رنجش با دلایل بسیاری غیرقابل انکار نشان داد، در طول چهل روز توسط آنها دیده شد و از چیزهای مربوط به ملکوت خدا سخن گفت.» به عبارت در آیه ۳ نگاه کنید: «او خود را زنده پس از رنجش نشان داد.» در ذهن خود، این فکر را خط بکشید: «او خود را نشان داد!»
در یوحنا ۱۰:۱۸ خداوند عیسی در مورد زندگی خود گفت: «هیچ کس آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من آن را به اراده خود می‌گذارم. من قدرت دارم که آن را بگذارم، و قدرت دارم که آن را دوباره بگیرم. این فرمان را از پدرم دریافت کرده‌ام.» آیا متوجه شدید که خداوند قدرت داشت که زندگی خود را دوباره بگیرد؟
ما در اول قرنتیان ۱۵ درباره رستاخیز زیاد می‌خوانیم. نزدیک به آغاز فصل چیزی را می‌بینیم که برای مسیحیت بسیار مهم است: «زیرا من اول از همه آنچه را که دریافت کردم به شما سپردم: که مسیح برای گناهان ما بر اساس کتب مقدس مرد، و اینکه دفن شد، و اینکه در روز سوم بر اساس کتب مقدس دوباره برخاست» (آیات ۳-۴). بدون رستاخیز، کار نجات کامل نیست. اگر انجیل را موعظه کنیم و مسیح را بر صلیب رها کنیم، انجیل کامل نیست! اگر انجیل را موعظه کنیم و مسیح را در قبر رها کنیم، انجیل کامل نیست! «مسیح برای گناهان ما بر اساس کتب مقدس مرد، و اینکه دفن شد، و اینکه در روز سوم بر اساس کتب مقدس دوباره برخاست.» او مسیح رستاخیز کرده است!
ممکن است سپس تعجب کنیم که چه نوع مسیحی داریم؛ این رستاخیز کرده چگونه است؟ بیایید ببینیم که شاگردان این مرد مبارک را پس از آنکه پیروزمندانه از میان مردگان برخاست، چگونه دیدند.
مسیح زنده!
در مکاشفه ۱:۱۸ رسول یوحنا آنچه را که خداوند گفت ثبت کرد: «من او هستم که زنده است، و مرده بودم، و اینک، تا ابد زنده هستم. آمین. و کلیدهای هاویه و مرگ را دارم.» او دیگر بر صلیب رنج نمی‌برد، و در قبر نیست. سر او که زمانی با تاج خارها زخمی و کتک خورده بود، اکنون در جلال شخص او می‌درخشد، با زندگی جاودانه تابناک است. به عنوان پیروان عیسی مسیح، ما یک مسیح زنده داریم!
مسیح پیروز!
بر صلیب، شیطان بدترین کار خود را انجام داده بود. انسان هر کاری که می‌توانست برای نگه داشتن او در قبر انجام داده بود. اما، همانطور که رابرت لوری (۱۸۲۶-۱۸۹۹) در سرود خود نوشت، در قبر خوابیده بود:
از قبر برخاست، با پیروزی قدرتمند بر دشمنانش؛ او به عنوان یک فاتح از قلمرو تاریک برخاست، و او تا ابد با مقدسین خود سلطنت می‌کند. او برخاست! او برخاست! هللویا! مسیح برخاست!»
خداوند عیسی بدون غلتاندن سنگ بزرگ از قبر بیرون آمد، با این حال سنگ غلتانده شد تا ثابت کند او آنجا نیست. شاگردان او یک قبر خالی پیدا کردند. او برخاسته است! اکنون او منتظر است: «این مرد، پس از آنکه یک قربانی برای گناهان برای همیشه تقدیم کرد، در دست راست خدا نشست، از آن زمان منتظر است تا دشمنانش زیر پایش قرار گیرند» (عبرانیان ۱۰:۱۲-۱۳). او مسیح پیروز است!
مسیح دلسوز!
خداوند عیسی در یوحنا ۲۰ به مریم مجدلیه ظاهر شد. قلب او شکسته بود. وقتی فرشتگان از او پرسیدند: «چرا گریه می‌کنی؟» او پاسخ داد: «زیرا خداوند مرا برده‌اند، و نمی‌دانم او را کجا گذاشته‌اند» (آیه ۱۳). سپس او برگشت و خداوند را دید، اما او گمان کرد که او باغبان است. وقتی به سؤال او در مورد اینکه چرا گریه می‌کند پاسخ داد، محبت قلب او آشکار بود: «آقا، اگر او را برده‌ای، به من بگو کجا او را گذاشته‌ای، و من او را خواهم برد» (آیه ۱۵). با لحنی مهربان و دلسوز، خداوند ما پاسخ داد: «مریم!» (آیه ۱۶). شبان نیکو واقعاً گوسفندان خود را به نام می‌خواند (یوحنا ۱۰:۲-۳)! این نوع صحنه تأثیرگذار بارها و بارها در طول ۴۰ روز پس از رستاخیز او تکرار شد. به دو نفر در راه عمواس در لوقا ۲۴:۱۳-۳۵ فکر کنید، و به اینکه چگونه او به شاگردان خود در یوحنا ۲۱ ظاهر شد. او خود را به آنها به عنوان مسیح دلسوز نشان داد.
مسیح قدرتمند!
او که گفت: «تمام قدرت در آسمان و بر زمین به من داده شده است» (متی ۲۸:۱۸) همان کسی است که پطرس در روز پنطیکاست درباره او سخن گفت، هنگامی که اعلام کرد: «تمام خاندان اسرائیل مطمئن باشند که خدا این عیسی را که شما مصلوب کردید، هم خداوند و هم مسیح ساخته است» (اعمال ۲:۳۶). به عنوان بره، او کتاب داوری را نگه خواهد داشت و مهرهای آن را باز خواهد کرد (مکاشفه ۵:۸). درباره این شخص، پولس به مقدسین افسس گفت: «پس از آنکه از ایمان شما به خداوند عیسی شنیدم... [من] از شکرگزاری برای شما دست برنمی‌دارم، و در دعاهایم از شما یاد می‌کنم: که خدای خداوند ما عیسی مسیح، پدر جلال، روح حکمت و مکاشفه را در معرفت او به شما عطا کند، چشمان فهم شما روشن شود؛ تا بدانید امید دعوت او چیست، غنای جلال میراث او در مقدسین چیست، و عظمت بی‌اندازه قدرت او نسبت به ما که ایمان داریم، بر اساس عمل قدرت عظیم او که در مسیح عمل کرد هنگامی که او را از مردگان برخیزاند و او را در دست راست خود در مکان‌های آسمانی نشاند، بسیار بالاتر از هر ریاست و قدرت و قوت و سلطنت، و هر نامی که نامیده می‌شود، نه تنها در این عصر بلکه در عصری که می‌آید. و او همه چیز را زیر پاهای او قرار داد، و او را سر بر همه چیز برای کلیسا قرار داد، که بدن اوست، کمال او که همه چیز را در همه چیز پر می‌کند» (افسسیان ۱:۱۵-۲۳). همین شخص «قادر است بسیار بیشتر از آنچه ما می‌خواهیم یا فکر می‌کنیم انجام دهد، بر اساس قدرتی که در ما عمل می‌کند، جلال در کلیسا توسط مسیح عیسی به همه نسل‌ها، تا ابدالاباد. آمین» (افسسیان ۳:۲۰-۲۱).
مسیح مهربان!
ما محبت او را در یوحنا ۲۰ دیدیم، هنگامی که او به مریم ظاهر شد. ما دوباره آن را می‌بینیم، هنگامی که درباره چگونگی بازگرداندن پطرس مرتد در یوحنا ۲۱ می‌خوانیم. آیات ۱۵-۱۹ می‌گوید: «هنگامی که صبحانه خورده بودند، عیسی به شمعون پطرس گفت: «شمعون، پسر یونا، آیا مرا بیشتر از اینها دوست داری؟» او به او گفت: «بله، خداوند؛ تو می‌دانی که من تو را دوست دارم.» او به او گفت: «بره‌های مرا بچران.» او دوباره برای بار دوم به او گفت: «شمعون، پسر یونا، آیا مرا دوست داری؟» او به او گفت: «بله، خداوند؛ تو می‌دانی که من تو را دوست دارم.» او به او گفت: «گوسفندان مرا شبانی کن.» او برای بار سوم به او گفت: «شمعون، پسر یونا، آیا مرا دوست داری؟» پطرس غمگین شد، زیرا او برای بار سوم به او گفت: «آیا مرا دوست داری؟» و او به او گفت: «خداوند، تو همه چیز را می‌دانی؛ تو می‌دانی که من تو را دوست دارم.» عیسی به او گفت: «گوسفندان مرا بچران. به راستی، به شما می‌گویم، هنگامی که جوان‌تر بودید، خود را می‌بستید و به هر کجا که می‌خواستید می‌رفتید؛ اما هنگامی که پیر شوید، دست‌های خود را دراز خواهید کرد، و دیگری شما را خواهد بست و به جایی خواهد برد که نمی‌خواهید.» این را او گفت، و با این سخن نشان داد که پطرس با چه مرگی خدا را جلال خواهد داد. و هنگامی که این را گفت، به او گفت: «مرا پیروی کن.»» خداوند مسیح مهربان است.
مسیح جسمانی!
خداوند دارای بدنی جسمانی و جلال یافته است؛ او روح نیست. کمی پس از برخاستن، او به یاران خود که در اتاق بالا حضور داشتند گفت: «به دست‌ها و پاهای من نگاه کنید، که من خودم هستم. مرا لمس کنید و ببینید، زیرا روح گوشت و استخوان ندارد، همانطور که می‌بینید من دارم» (لوقا ۲۴:۳۹). «در حالی که آنها هنوز از شادی باور نمی‌کردند و متحیر بودند، او به آنها گفت: «آیا اینجا غذایی دارید؟»» (آیه ۴۱). هنگام خواندن این آیه، ما به بی‌اعتقادی توما که در یوحنا ۲۰ ثبت شده است، پس از آنکه خداوند به شاگردان ظاهر شد در حالی که توما غایب بود، به یاد می‌آوریم: «مگر اینکه در دست‌های او اثر میخ‌ها را ببینم، و انگشت خود را در اثر میخ‌ها بگذارم، و دست خود را در پهلوی او بگذارم، باور نخواهم کرد» (آیه ۲۵). هشت روز بعد، خداوند به شاگردان خود از جمله توما ظاهر شد و به او گفت: «انگشت خود را اینجا بیاور، و به دست‌های من نگاه کن؛ و دست خود را اینجا بیاور، و آن را در پهلوی من بگذار. بی‌اعتقاد نباش، بلکه ایماندار باش» (آیه ۲۷). به هر یک از ما، او گفته است: «خوشا به حال کسانی که ندیده‌اند و با این حال ایمان آورده‌اند» (آیه ۲۹). او مسیح جسمانی است که ما نیز او را خواهیم دید.
مسیح همیشه حاضر!
در آنچه به «مأموریت بزرگ» معروف است، خداوند عیسی گفت: «تمام قدرت در آسمان و بر زمین به من داده شده است. پس بروید و همه ملت‌ها را شاگرد سازید، و آنها را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید، و به آنها تعلیم دهید که همه چیزهایی را که به شما فرمان داده‌ام، رعایت کنند؛ و اینک، من همیشه با شما هستم، حتی تا پایان عصر» (متی ۲۸:۱۸-۲۰). عبرانیان ۱۳:۵ حضور او را به ما یادآوری می‌کند، «زیرا او خود گفته است: «من هرگز شما را ترک نخواهم کرد و شما را رها نخواهم کرد.»» او، برخاسته، مسیح همیشه حاضر است.
به آن فکر کنید، عزیزان. خداوند عیسی مسیح یک نجات‌دهنده مرده نیست. او یک مسیح زنده، پیروز، دلسوز، قدرتمند، مهربان، جسمانی و همیشه حاضر است! او مسیح من است؛ آیا او مسیح شماست؟ اگر او هست، ما می‌توانیم با هم کلماتی را که در سرود تکرار شده است، تکرار کنیم، مرد غم‌ها! چه نامی، نوشته فیلیپ پی. بلیس (۱۸۳۸-۱۸۷۶): «هللویا! چه نجات‌دهنده‌ای!»
