پرندگانی که برای قربانی تقدیم می‌شدند، نمادی از پسر ابدی خدا بودند که از آسمان به زمین آمد. چقدر شگفت‌انگیز است که وقتی خود خداوند وارد این دنیا شد، دو پرنده تقدیم شد. لاویان ۱۲ چگونگی تقدیم قربانی برای مادر پس از روزهای تطهیر او بعد از زایمان را مشخص کرده بود.
قربانی عادی که باید آورده می‌شد، یک بره و یک پرنده بود. اگر توانایی خرید بره را نداشتند، اجازه داشتند یک جفت قمری یا یک جفت کبوتر بیاورند. یوسف و مریم وقتی به معبد آمدند، دو پرنده آوردند که نشان‌دهنده فقر آنها بود.
این باید کلام مقدس را بر ما تأثیر بگذارد: «زیرا فیض خداوند ما عیسی مسیح را می‌دانید که او با وجود غنی بودن، به خاطر شما فقیر شد تا شما به وسیله فقر او غنی شوید» (۲ قرنتیان ۸:۹). خداوند مبارک ما، آن غنی، به خانواده فقیر یک نجار فروتن آمد.
اما با اینکه او در چنین شرایط فقری آمد، در شخص خود هرگز از غنی بودن باز نایستاد. ثروت خلقت در اختیار او بود! وقتی برای پرداخت مالیات معبد به پول نیاز بود، او می‌توانست پطرس را هدایت کند تا ماهی‌ای را بگیرد که دقیقاً همان مقدار پول را در دهانش داشت. وقتی شراب جشن عروسی تمام شد، او می‌توانست آب معمولی را به «بهترین شراب» تبدیل کند. در پایان، خداوند ما توسط شاگردانش رها شد و در نهایت توسط خدایش بر صلیب رها شد. سپس او مرد. اینگونه او فقیر شد. اما به خاطر ما بود که او، آن غنی، انتخاب کرد که فقیر شود تا من و شما غنی شویم. ما اکنون با هر برکت روحانی در آسمان‌ها در مسیح برکت یافته‌ایم (افسسیان ۱:۳)! ما از نظر روحانی غنی هستیم! باشد که او را پرستش کنیم!
