پولس می‌توانست برای مقدسین تسالونیکی، «برادران محبوب خداوند» (آیه ۱۳)، شکرگزاری کند. شاید ما همیشه احساس دوست داشته شدن نکنیم، اما ما بیش از آنچه بتوانیم درک کنیم، توسط خداوند دوست داشته شده‌ایم.
به ما گفته شده است که خدا این ایمانداران (و ما را نیز) از ابتدا برای نجات در تقدیس روح و ایمان به حقیقت برگزید. تقدیس کار روح‌القدس است که ما را برای خدا جدا می‌کند. در حالی که «تقدیس تدریجی» وجود دارد که در آن ایمانداران بیشتر برای خدا جدا می‌شوند و در قدوسیت و شباهت به مسیح رشد می‌کنند، مهم است که ببینیم در کلام خدا تقدیس اغلب برای جداسازی یکباره و برای همیشه برای خدا استفاده می‌شود.
سپس، نجات ما از طریق ایمان به حقیقت است. این بخش ماست. ما از دل‌های فریبکار خود و از شیطان که از ابتدا دروغگو است (یوحنا ۸:۴۴) رهایی یافته‌ایم.
سپس، خدا این مقدسین (و خود ما) را از طریق انجیل فراخواند: «شما را به وسیله بشارت ما فراخواند» (آیه ۱۴). خدای ما از خبر خوش انجیل برای فراخواندن مردم به سوی خود استفاده می‌کند. بیایید برای فراخوان انجیل که هنوز در حال انتشار است، دعا کنیم!
هدف نهایی دعوت خدا چه بود؟ ما برای به دست آوردن جلال خداوند عیسی مسیح فراخوانده شده‌ایم. افکار خدای ما و پدر ما چقدر بزرگ است! او ما را فراخوانده است، نه برای اینکه ما را در وضعیتی که بودیم رها کند، بلکه برای اینکه ما در جلال خداوند عیسی مسیح شریک شویم. ما ابتدا در جلال او در آسمان شریک خواهیم شد. علاوه بر این، «هنگامی که مسیح که زندگی ماست ظاهر شود، آنگاه شما نیز با او در جلال ظاهر خواهید شد» (کولسیان ۳:۴). هنگامی که خداوند دوباره به زمین بازگردد، ما در جلال عمومی او در اینجا شریک خواهیم شد. فیض شگفت‌انگیز!
