«خداوند قادر است که به شما بسیار بیشتر از این بدهد.»
بارها و بارها در ۲ تواریخ با جملاتی روبرو میشویم که ما را به فکر وامیدارند و پر از درسهای حکیمانه برای زندگی کنونی ما هستند. عنوانی که ما انتخاب کردهایم در گزارش آماصیا، پادشاه یهودا (۲۵:۹ NKJV) یافت میشود. او آنچه را که در نظر خداوند نیکو بود انجام داد، اما نه با قلبی وفادار (آیه ۲).
پادشاه قصد داشت با ادومیان بجنگد. او هزینهها را محاسبه کرد و به این نتیجه رسید که ارتشش بسیار کوچک است. بنابراین ۱۰۰,۰۰۰ سرباز اضافی از پادشاهی اسرائیل استخدام کرد (آیه ۶). متأسفانه، یوآش، پادشاه اسرائیل در آن زمان، آنچه را که در نظر خدا فاسد بود با پیروی از «گناهان یربعام پسر نباط، که اسرائیل را به گناه واداشت» (۲ پادشاهان ۱۳:۱۱) انجام داد.
از دیدگاه انسانی، آماصیا بسیار عاقلانه عمل کرد، زیرا چه چیزی منطقیتر از جستجوی کمک است؟ اما او از خداوند کمک نخواست. خدا از طریق مردی از خدا به او گفت: «خداوند با اسرائیل نیست – با هیچ یک از فرزندان افرایم» (۲ تواریخ ۲۵:۷). پیامبر آماصیا را تشویق کرد که با توکل کامل به خدا وارد نبرد شود، «زیرا خدا قدرت کمک و سرنگونی دارد» (آیه ۸).
یک هدر رفت؟
«آنگاه آماصیا گفت... 'اما با صد قنطار که به سربازان اسرائیل دادهام چه کنیم؟'» (آیه ۹). آماصیا نقشه خود را کشیده بود، همه چیز را با دقت بررسی و آماده کرده بود و برای آن هزینه زیادی پرداخته بود. اکنون مردی از خدا آمد و گفت که او باید آن سربازان را بازگرداند. مطمئناً این هدر دادن مبلغ هنگفتی از پول بود!
نه، در عوض، هدر دادن این بود که با تمام قلب به خداوند توکل نکرد. این هدر دادن بود که آماصیا سعی کرد مشکلات خود را به روش خود حل کند، با ۱۰۰,۰۰۰ نفر از ملتی که در تمام گناهان یربعام ادامه میدادند، متحد شود. آن گناهان شامل بتپرستی، گوسالههای طلایی و شکلی از پرستش بود که توسط انسان تأسیس شده بود. در آن، آنچه توسط خدا برای پرستش تعیین شده بود – معبد خدا، قربانگاه و کهانت – رد شد.
آماصیا به شیوهای خودمحورانه عمل کرد. قلب او کاملاً وقف خدا نبود. این با این واقعیت آشکار میشود که در بخش بعدی، پس از پیروزی بر ادومیان، او افتخار را به خدا نداد. در عوض، آماصیا بتها را از آن سرزمین آورد، «در برابر آنها تعظیم کرد و برای آنها بخور سوزاند» (آیه ۱۴). وقتی پیامبری به او هشدار داد، پادشاه به او دستور داد که ساکت شود. خادم خدا مجبور شد به آماصیا بگوید: «من میدانم که خدا تصمیم گرفته است تو را نابود کند، زیرا تو این کار را کردهای و به نصیحت من گوش ندادهای» (آیه ۱۶).
مجازات خدا به دلیل نافرمانی سرسختانه پادشاه بر او نازل شد. آماصیا بسیار بیشتر از ۱۰۰ قنطار نقره را از دست داد، یعنی «تمام طلا و نقره، تمام اشیایی که در خانه خدا یافت شد... گنجینههای خانه پادشاه، و گروگانها» (آیه ۲۴). آیا او هرگز توانست کشف کند که خداوند میخواست «بسیار بیشتر از این به او بدهد»؟ حتی زمانی که خدا میدانست آماصیا با قلبی وفادار به او خدمت نمیکند، واقعیتی که بعداً برای ما آشکار شد، او پیام دلگرمکننده را به پادشاه داده بود.
در این، درسی غنی برای ما نهفته است. اگر ما راه خود را برویم و خداوند ما را به توقف فراخواند، متأسفانه، اغلب بیش از حد نگران هدر ندادن آنچه ما سرمایهگذاری کردهایم، هستیم. سپس او باید به ما هشدار دهد، و ما باید – گاهی اوقات به شیوهای بسیار دردناک – کشف کنیم که استدلال ما به جایی نمیرسد. در واقع، ما زمان، انرژی و پول را از دست دادهایم زیرا نافرمانی ما هیچ برکتی – فقط ضرر – تولید نمیکند.
با این حال، خداوند ما را رها نمیکند. او پر از رحمت، محبت و فیض است. مردی که توسط خدا فرستاده شده بود گفت: «خداوند قادر است که به شما بسیار بیشتر از این بدهد.» خدا میخواهد چیزی بسیار بهتر به شما بدهد – اگر فقط کاملاً به او توکل کنید.
چقدر تا به حال با دوست داشتن دنیا، با وقف نکردن کامل قلب خود به خدا، از دست دادهاید؟ چه مقدار برکت، شادی و آرامش را از دست دادهاید؟ چقدر شهادت شما در زمانی که دیگر خداوند را در اولویت قرار ندادید، ضعیف شد؟ اینها سوالات جدی هستند.
اگر از خداوند روی گرداندهاید، هنوز هم امکان تغییر وجود دارد! همانطور که پولس رسول در فیلیپیان ۳ گفت، میتوانید یاد بگیرید که هر آنچه را که دنیا ارائه میدهد گناهکارانه، و آنچه را که جذاب است زباله بدانید و با آن رفتار کنید، تا فقط مسیح را برای قلب خود داشته باشید. او شایسته است! او بسیار بیشتر از آنچه شما فکر میکردید ممکن است، به شما بدهد. تمام گنجینههای حکمت و دانش در او پنهان است (کولسیان ۲:۳). او منبع تمام برکات است (یعقوب ۱:۱۷)! با کمک خداوند، تلاش کنید تا در فیض و شناخت عیسی مسیح رشد کنید (۲ پطرس ۳:۱۸)! کشف خواهید کرد که او بینهایت بیشتر از آنچه دنیا میتواند بدهد، به شما ارائه میدهد.





