هرچند دیدن از بین رفتن گناه مبارک است، اما این برکتی است که بیشتر اشک به همراه دارد تا آواز. اما وقتی نه تنها گناه را از بین رفته می‌بینیم، بلکه همان مردمی را که گناه کرده بودند، به خدا نزدیک شده، مورد لطف او قرار گرفته، و به عنوان پسران «مقبول در محبوب» در برابر تخت نشسته می‌بینیم، آه، این است که قلب را به شادی وادار می‌کند؛ و «شادی خداوند قوت ماست.»
یک مسیحی بی‌شادی به من نشان دهید و من یک مسیحی بی‌قدرت به شما نشان خواهم داد. اما کسی که پذیرش خود را در محبوب می‌شناسد و از آن لذت می‌برد، کسی که چیزی از آنچه مسیح برای خداست می‌داند، و می‌داند که او نیز برای خدا چنین است، چنین کسی راز آرامش، شادی و قدرتی را دارد که می‌تواند در میان وسوسه و غم پایدار بماند و بر مرگ و قبر پیروزی یابد.
