«همه شما فروتنی را نسبت به یکدیگر بر خود ببندید» (اول پطرس ۵:۵)
همه باید به جد تشویق شوند که روح فروتن را بسیار جستجو کنند و تلاش کنند در تمام رفتارهای خود نسبت به خدا و انسانها فروتن باشند. به دنبال درک عمیق و پایدار از حقارت نسبی خود در برابر خدا و انسان باشید.
خدا را بشناسید. هیچ بودن و بیارزشی خود را در برابر او اعتراف کنید. به خود بیاعتماد باشید. فقط به خدا تکیه کنید. از هر شکوهی جز از او دست بکشید. خود را از صمیم قلب به اراده و خدمت او تسلیم کنید.
از رفتارهای جاهطلبانه، متکبرانه، خودنما، خودخواهانه، مغرورانه، تحقیرآمیز، لجبازانه، خودسرانه، برابریطلبانه و خودتوجیهی پرهیز کنید. و برای داشتن هرچه بیشتر روح فروتنی که مسیح در زمان حضورش بر روی زمین نشان داد، تلاش کنید. انگیزههای فراوان برای چنین روحیهای را در نظر بگیرید.
فروتنی یک ویژگی بسیار ضروری و متمایز کننده در تمام تقوای واقعی است. این همراه هر فیض است و به طور خاص به پاکی احساس مسیحی کمک میکند. این زینت روح است. این منبع برخی از شیرینترین تمرینات تجربه مسیحی است. این مقبولترین قربانی است که میتوانیم به خدا تقدیم کنیم. این موضوع غنیترین وعدههای اوست. این روحیهای است که او با آن بر روی زمین ساکن خواهد شد و در آینده در آسمان با جلال تاجگذاری خواهد کرد. پس، با جدیت به دنبال روح فروتن باشید و با دقت و دعا آن را پرورش دهید، و خدا در اینجا با شما راه خواهد رفت، و پس از گذشت چند روز، او شما را با افتخاراتی که به قوم خود در دست راست مسیح اعطا میشود، خواهد پذیرفت.





