خبر خوش از قبرستان
هر شهر، شهرک و روستا یک قبرستان دارد که یادبودهایی از افراد از هر قشر جامعه را در خود جای داده است، و به ما یادآوری می‌کند که مرگ برای همه ما می‌آید. اگر مسیح در این میان بازنگردد، بدن‌های همه ما در یک قبرستان به پایان می‌رسد. این یک نتیجه طبیعی از «اسارت به فساد» است که ما با بقیه خلقت خدا مشترک هستیم (رومیان ۸:۲۱ NIV). حتی اگر بهترین متخصص پزشکی جهان را داشته باشید، یک روز باید با مرگ روبرو شوید.
یک قبر خالی
اما اساس ایمان مسیحی ما یک قبر خالی است، که با فریاد شادی‌بخش «او برخاسته است!» مشخص شده است (مرقس ۱۶:۶). پس از مصلوب شدن مسیح، او در قبری که از سنگ تراشیده شده بود و با یک سنگ بزرگ مهر و موم شده بود، دفن شد (متی ۲۷:۶۰). روایت لوقا از آنچه در یکشنبه بعدی اتفاق افتاد به شرح زیر است:
در اولین روز هفته، خیلی زود صبح، زنان ادویه‌هایی را که آماده کرده بودند برداشتند و به قبر رفتند. آنها سنگ را از قبر کنار رفته یافتند، اما وقتی وارد شدند، بدن خداوند عیسی را نیافتند. در حالی که آنها در مورد این موضوع تعجب می‌کردند، ناگهان دو مرد با لباس‌هایی که مانند رعد می‌درخشیدند در کنار آنها ایستادند. در ترس خود، زنان با صورت به زمین خم شدند، اما مردان به آنها گفتند: «چرا زنده را در میان مردگان می‌جویید؟ او اینجا نیست؛ او برخاسته است! به یاد آورید چگونه او به شما گفت، در حالی که هنوز با شما در جلیل بود: «پسر انسان باید به دست مردان گناهکار تسلیم شود، مصلوب شود و در روز سوم دوباره برخیزد.» (لوقا ۲۴:۱-۷)
بعداً در همان روز عیسی به دو نفر از پیروان خود پیوست که از اورشلیم به عمواس می‌رفتند (لوقا ۲۴:۱۳-۳۵). آنها از خالی بودن قبر شگفت‌زده شدند؛ آنها عیسی را نشناختند. جالب است که به واکنش آنها پس از شناختن او توجه کنیم. قلب‌هایشان گرم شد وقتی خداوند با آنها صحبت کرد و کتاب مقدس را توضیح داد. آنها تشویق شدند وقتی فهمیدند خدا چه کرده است. سپس برخاستند و بلافاصله به اورشلیم، به فاصله حدود هفت مایل (۱۱ کیلومتر)، بازگشتند تا به همکاران خود بگویند که پاسخ دادند: «راست است! خداوند برخاسته و به شمعون ظاهر شده است» (لوقا ۲۴:۳۴). آنها همچنین روایت کردند که چگونه او با آنها راه رفته، با آنها صحبت کرده و خود را به آنها آشکار کرده بود. بنابراین واکنش آنها به مسیح برخاسته هم درونی و هم بیرونی بود: آنها به جای ناامیدی هیجان‌زده بودند، و خبر خوش را به دوستان خود پخش کردند.
برخلاف بدن‌های دیگر مردم، از جمله داوود پادشاه، بدن مسیح در قبر فاسد نشد (اعمال ۲:۲۵-۳۲؛ ۱۳:۳۶-۳۷). اگرچه مسیح مراسم تشییع جنازه داشت و در قبری دفن شد، سه روز بعد از مردگان برخاست و توسط بیش از ۵۰۰ مرد دیده شد (۱ قرنتیان ۱۵:۶). زنان دیگر نیازی به بازدید از قبر مسیح نداشتند. رستاخیز او پیروزی او بر مرگ را نشان داد و پادشاهی خدا را که زندگی ابدی است، آغاز کرد (۱ قرنتیان ۱۵:۵۰-۵۷). همچنین پیش‌نمایشی از رستاخیز آینده همه ایمانداران است: «در مسیح همه زنده خواهند شد ... کسانی که به او تعلق دارند» (۱ قرنتیان ۱۵:۲۲-۲۳).
ما برخواهیم خاست
فیلم اکشن اخیر آرنولد شوارتزنگر، «روز ششم» دنیای جدیدی را نشان می‌دهد که در آن انسان به قدرت‌های بیوتکنولوژیکی تقریباً خدایی دست یافته است، جایی که فناوری‌های ژنتیکی برای از بین بردن بیماری‌ها استفاده می‌شود، و شبیه‌سازی برای هر موجود زنده‌ای ممکن است. این یک دنیای قابل توجه است که گفته می‌شود در آینده نزدیک می‌آید، که در آن جاودانگی سرانجام در دسترس است. این شبیه به رویای برخی از دانشمندان تحقیقات طول عمر است که دنیایی را تصور می‌کنند که در آن پیری و حتی مرگ اجتناب‌ناپذیر نیست.
اما کتاب مقدس می‌گوید که همه ما خواهیم مرد و هر کسی که مرده است از قبر برخاسته خواهد شد (یوحنا ۵:۲۸-۲۹؛ رومیان ۳:۲۳؛ ۶:۲۳). رستاخیز متضاد مرگ است. در مرگ روح از بدن جدا می‌شود، در حالی که در رستاخیز آنها دوباره متحد می‌شوند. کتاب مقدس بیان می‌کند که مردم در یکی از دو رستاخیز خواهند بود، بر اساس اینکه نام آنها در «کتاب زندگی» باشد یا نه (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵). کسانی که در آن کتاب نیستند توسط خدا در تخت سفید بزرگ داوری می‌شوند و به دریاچه آتش افکنده می‌شوند. کسانی که در «کتاب زندگی» هستند توسط مرگ مسیح نجات یافته‌اند و هنگامی که مسیح بازگردد، دوباره به زندگی برخواهند خاست. سپس آنها «تا ابد با خداوند خواهند بود» (۱ تسالونیکیان ۴:۱۷). این دو سرنوشت با داستان مرد ثروتمند و لازاروس، گدا، نشان داده شده است (لوقا ۱۶:۱۹-۳۱).
یک مکان خواب
لازاروس دیگری که در عهد جدید ذکر شده است، که در بیت‌عنیا زندگی می‌کرد، دو بار در قبرستان دفن شد (یوحنا ۱۱:۱-۴۴). عیسی به خواهرش مارتا گفت:
من رستاخیز و زندگی هستم. هر که به من ایمان آورد، حتی اگر بمیرد، زنده خواهد ماند؛ و هر که زنده باشد و به من ایمان آورد، هرگز نخواهد مرد. (یوحنا ۱۱:۲۵-۲۶)
بنابراین، ایماندارانی که قبلاً مرده‌اند، هنگامی که در ربایش دوباره به زندگی برمی‌خیزند، رستاخیز خواهند کرد: «هر که به من ایمان آورد، حتی اگر بمیرد، زنده خواهد ماند.» از سوی دیگر، ایماندارانی که در بازگشت او زنده هستند، دگرگون خواهند شد و همه وفاداران به بهشت منتقل خواهند شد: «هر که ... به من ایمان آورد، هرگز نخواهد مرد.»
هنگامی که لازاروس مرده بود، مسیح گفت که او خوابیده است (یوحنا ۱۱:۱۱). این استعاره در کتاب مقدس به بدن‌های ایمانداران پس از مرگ اطلاق می‌شود، که نشان می‌دهد چنین مرگی موقتی، آرامش‌بخش و صلح‌آمیز است (۱ قرنتیان ۱۱:۳۰). در واقع، کلمه «قبرستان» از یک کلمه یونانی به معنای «مکان خواب» گرفته شده است.
پس، دفعه بعد که یک قبرستان را دیدید، خبر خوش رستاخیز مسیح را به یاد آورید: او یک «مکان خواب» خالی را ترک کرد، و قبرها فقط «مکان‌های خواب» برای ایمانداران هستند در حالی که منتظر رستاخیز خود هستند.
