برخی تاریخچه
کتاب اعمال رسولان ابتدا بر خدمت پطرس و سپس بر پولس و سفرهای تبلیغی او تمرکز دارد؛ چند فصل نحوه همکاری هر دو رسول را توصیف میکند (2 پطرس 3:15-16 را در نظر بگیرید). در پایان سفر سوم پولس، او به اورشلیم بازگشت. در آنجا، رومیان او را برای امنیتش دستگیر کردند و سپس او را به قیصریه فرستادند تا در برابر فرماندار حاضر شود (اعمال 22-23). پولس در بازداشت نگه داشته شد، اما مردم میتوانستند آزادانه از او بازدید کنند در حالی که او پرونده خود را به مقامات رومی ارائه میداد. پس از یک جلسه نهایی در حضور پادشاه اگریپا، تصمیم گرفته شد که پولس به روم فرستاده شود زیرا او درخواست کرده بود که پروندهاش توسط امپراتور تصمیمگیری شود (اعمال 26). سفری دشوار و خطرناک در پی داشت، اما پولس و همراهانش سرانجام به روم رسیدند (اعمال 27-28). رسول توسط مقامات بازجویی شد و به مدت دو سال به عنوان زندانی نگه داشته شد، پس از آن او را آزاد کردند زیرا هیچ اتهامکنندهای حاضر نشد (28:14-31). در تمام این مدت، پولس در نبردهای روحانی جدی درگیر بود، زیرا او به مقدسین در سراسر جهان اهمیت میداد.
اکنون توجه خود را به مسائل مربوط به کلیسا، یا جماعت، در کولسی، شهری در مرکز ترکیه امروزی اما در آن زمان بخشی از امپراتوری روم، معطوف میکنیم. حدود 15 سال پیش، رسول در شهر بندری افسس کار میکرد (18:19-21، 19:1-20:1، همچنین آیات 16-38). او حدود دو و نیم سال در آنجا ماند و علاوه بر بسیاری دیگر، با چند نفر از کولسی که برای گوش دادن به او آمده بودند، ملاقات کرد. آنها انجیل فیض خدا را پذیرفتند – آیا شما پذیرفتهاید؟ یکی از این ایمانداران جدید، اپافراس، شاگردی متعهد به خداوند عیسی شد و انجیل را به جامعه خود آورد. در نتیجه، بسیاری از مردم در کولسی خبر خوش فیض خدا را پذیرفتند و شروع به رشد در فیض و معرفت خداوند عیسی مسیح کردند (2 پطرس 3:18).
در روم، پولس توانست خدمت خود را بدون هیچ مانعی انجام دهد، حتی با وجود اینکه به عنوان زندانی نگه داشته شده بود (اعمال 28:30-31، که با آنچه چند سال بعد اتفاق افتاد، طبق 2 تیموتائوس، بسیار متفاوت بود). اپافراس از کولسی به روم آمد و مدتی با رسول ماند. جالب اینجاست که در همین زمان اونیسیموس از ارباب خود، فیلیمون، پول دزدید و از کولسی به روم فرار کرد. ما دقیقاً نمیدانیم چگونه، اما این برده فراری در طول زندانی شدن رسول در روم با پولس ملاقات کرد (به فیلیمون مراجعه کنید). به فیض خدا، این جوان نیز با خداوند ملاقات کرد (فیلیمون 10). اونیسیموس مدتی در روم به رسول خدمت کرد، همانطور که چند نفر دیگر، از جمله تیموتائوس (آیه 23؛ کولسیان 1:1).
مسائلی که اپافراس به پولس و همکارانش در مورد امور کولسی گزارش داد، برای همه آنها بسیار نگرانکننده بود، حتی با وجود اینکه مسیحیان جدید در آنجا به طور کلی خوب عمل میکردند (2:7). با این حال، دشمن سعی کرده بود آنها را در مسائل اساسی از طریق فلسفه و فریب باطل گمراه کند. قصد شیطان این بود که ایمانداران را از رشد در فیض و معرفت مسیح و از لذت بردن از برکات فوقالعادهای که از طریق خدمت پولس دریافت کرده بودند، بازدارد (1:25-29، 2:1-7).
شخص پسر همیشه مورد حمله دشمن است
برنامه شیطان برای جلوگیری از کار خدا امروز بسیار شبیه به آنچه تقریباً 2000 سال پیش بود. با این حال، خدا همیشه پیروز است. «پس همانطور که مسیح، عیسی خداوند را پذیرفتهاید، در او راه بروید، در او ریشهدار و بنا شده، و در ایمان استوار باشید، همانطور که تعلیم یافتهاید، و در آن با شکرگزاری فراوان باشید» (آیات 6-7). ایمانداران کولسی هدیهای شگفتانگیز، یک شخص، مسح شده خدا – مسیح، را دریافت کرده بودند. امروز، با دریافت او از طریق ایمان و کار روح خدا، ما مسیح را «با جلال و عزت تاجگذاری شده» میشناسیم و میبینیم (عبرانیان 2:9).
ما نمیتوانیم ارزش این هدیه شگفتانگیز را که دریافت کردهایم و برای همیشه خواهیم داشت، بیش از حد تخمین بزنیم. نام او «عیسی» به این معنی است که او همیشه خدا و انسان است و خواهد بود (متی 1:18-25، 2:1-11) – یک راز غیرقابل درک. در واقع، کمال الوهیت، به معنای پدر، پسر و روحالقدس، در او به صورت جسمانی ساکن است (کولسیان 2:9). او برای همیشه خالق و نجاتدهنده بزرگ ماست، که تمام جلال و عزت به او تعلق دارد (مکاشفه 4-5). ما با هیبت و پرستش در برابر او تعظیم میکنیم، در مورد این اسرار مقدس و آشکار شده تأمل میکنیم و اکنون و برای همیشه در پرستش پاسخ میدهیم.
حقیقت شگفتانگیز شخص پسر که پدر در او ساکن است (یوحنا 17:21) در قدرت روحالقدس همیشه وجود داشته و همیشه وجود خواهد داشت. این پس از تعمید عیسی توسط یحیی تعمیددهنده، زمانی که آسمانها گشوده شد و روحالقدس فرود آمد و بر خداوند عیسی ماند، به طور عمومی آشکار شد (متی 3:16-17؛ یوحنا 1:32-34).
پولس رسول به ایمانداران جدید در کولسی، و به ما امروز، دستور داد که «در او راه بروید» (کولسیان 2:6). با اعمال این حقیقت بر خود، درمییابیم که این به معنای یک امتیاز بزرگ و همچنین یک چالش بزرگ برای زندگی در مشارکت با خداوند عیسی همانطور که او اکنون است، با جلال و عزت تاجگذاری شده، است. وابسته به او، همیشه متکی بر او، باشد که در هر کاری که میکنیم و میگوییم، به دنبال خشنود کردن او باشیم. «در او راه رفتن» به معنای یک تمرین عمیق برای ادامه زندگی در حضور او، زیر نظر او، و انجام همه چیز در قدرت روحالقدس است. جالب است که خنوخ، هفتمین از آدم، با خدا راه میرفت و او را در روزهایی که بسیار دشوار بود، درست قبل از طوفان، خشنود میکرد (عبرانیان 11:5-6). «در او راه رفتن» به این معنی است که ما باید چشمان خود را بر خداوند عیسی مسیح ثابت کنیم، و او را تا زمانی که دوباره میآید، دنبال کنیم. تنها در آن صورت ممکن است «شایسته خداوند راه برویم» در حالی که منتظر بازگشت قریبالوقوع او هستیم (کولسیان 1:10).
روند «ریشهدار شدن و بنا شدن» (2:7) هر روز ادامه مییابد، همانطور که این در مورد درختی که کنار نهرهای آب کاشته شده است (مزمور 1)، و زیر نظر استاد پرورش مییابد، صادق است. کتاب مقدس ایمانداران را با درختی مقایسه میکند که ریشههای خود را عمیقتر میکند، در حالی که چیزی در ما اتفاق میافتد که ما «در او» راه میرویم. این روند رشد در طبیعت، مشارکت مداوم ما با مسیح در آسمان و مراقبت دائمی روحالقدس را نشان میدهد، که از کلام خدا برای کمک به ما در ادامه رشد استفاده میکند.
در عین حال، در حالی که خداوند عیسی در آسمان درگیر آن روند رشد است، او همچنین استاد سازنده است، ما را در او بنا میکند تا ما را در ایمان مقدس خود استوار سازد. این مطابق با آنچه ما آموختهایم و همچنان خواهیم آموخت. رسول این فرآیندها را با کاشت و ساخت و ساز مقایسه میکند (1 قرنتیان 3 را بخوانید)، که ما را قادر میسازد تا رشد کنیم و شکرگزاری خود را ابراز کنیم، «با شکرگزاری لبریز شویم» (کولسیان 2:7 NASB95). رشد مداوم به پرستش مداوم منجر میشود و با آن همراه است. خداوند را ستایش کنید!
دستورالعملهای اضافی
«مواظب باشید که کسی شما را از طریق فلسفه و فریب باطل، طبق تعلیمات انسانها، طبق عناصر جهان، و نه طبق مسیح، به عنوان طعمهای نبرد. زیرا در او تمام کمال الوهیت به صورت جسمانی ساکن است؛ و شما در او کامل هستید، که سرور هر سلطنت و قدرتی است، که در او نیز با ختنه غیردستی، در کنار گذاشتن بدن جسم، در ختنه مسیح، ختنه شدهاید؛ با او در تعمید دفن شدهاید، که در آن نیز با او از طریق ایمان به کار خدا که او را از میان مردگان برخیزانید، برخیزانده شدهاید» (آیات 8-12 JND). این دستورالعملها دقیق و برای هر مسیحی در هر موقعیتی مرتبط هستند. آیا ما از کمال برکاتی که دریافت کردهایم و برای همیشه از آنها لذت خواهیم برد، قدردانی میکنیم؟ این برکات به شدت با موقعیت ما «در مسیح» مرتبط هستند، که در تمام ابدیت هرگز تغییر نخواهد کرد. ما ممکن است تغییر کنیم و میزان لذت ما از این برکات ممکن است تغییر کند، اما هیچ چیز نمیتواند ما را از مسیح، محبوب ما، جدا کند (رومیان 8:29-39 را بخوانید)!
مردم در کولسی به دنبال اسرار بودند. بنابراین، ایماندارانی که خداوند را شناخته بودند، در معرض خطر فریب خوردن از تلاشهای دشمن برای مشغول کردن آنها با تقلیدها بودند. در عوض، رسول به آنها آموخت که با اسرار واقعی خدا، که توسط او به ایمانداران آشکار شده است، مشغول باشند، و با مسیح همانطور که او اکنون در آسمان است، درگیر باشند. در او تمام گنجینههای حکمت و معرفت است. با تشویق دستورالعملهای پولس، آنها «در محبت با هم متحد شده، و به سوی تمام غنای اطمینان کامل فهم، به معرفت کامل راز خدا» (کولسیان 2:2) بودند.
اساس مسائلی که رسول به ایمانداران در کولسی تعلیم داده بود، «در مسیح» است. پولس به آنها نشان داده بود که چگونه آنها و این حقایق گرانبها با آن مرد منحصر به فرد و جلال یافته در آسمان، در یک رابطه خاص با او از طریق روحالقدس، مرتبط هستند. این برای ما امروز صادق است و برای همیشه چنین خواهد بود زیرا قطعیت و لذت این برکات به طور صمیمی با مسیح در دست راست خدا مرتبط است. برکات روحانی که ما میتوانیم از آنها لذت ببریم، همه با خداوند مبارک ما مرتبط هستند، که ما را به پرستش واقعی هدایت میکند، همانطور که چندین رساله به وضوح تعلیم میدهند، مانند افسسیان 1-3. این برکات آسمانی، روحانی و ابدی، سهم کنونی ما هستند و برای همیشه خواهند بود، در یک فرآیند مداوم که از طریق ایمان و کار روحالقدس در حال انجام است.
متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح، که ما را با هر برکت روحانی در آسمانها در مسیح برکت داده است (افسسیان 1:3).
شخص پسر
«خدا و انسان در یک شخص» بیانیهای است که یک واقعیت مبارک را نشان میدهد که ما هرگز قادر به درک کامل آن نخواهیم بود. تنها پدر پسر را به طور کامل میشناسد، و آرزوی او این است که او را تا آنجا که ما میتوانیم درک کنیم، به ما بشناساند (متی 11:27).
پدر، پسر و روحالقدس سه شخص الهی متمایز هستند اما یک خدا. این حقیقت واقعیت دیگری را نشان میدهد که کاملاً فراتر از درک ماست.
بزرگ است راز خداپرستی: او که در جسم آشکار شد، در روح تبرئه شد، توسط فرشتگان دیده شد، در میان ملتها اعلام شد، در جهان به او ایمان آورده شد، در جلال بالا برده شد (1 تیموتائوس 3:15-16 NASB95).
ما با هیبت در برابر خدا و پدر ما و خداوند عیسی مسیح میایستیم، و اکنون و برای همیشه در پرستش و ستایش تعظیم میکنیم.
هنگام بحث در مورد ویژگیهای اشخاص الهی، به نوعی در زمین مقدس هستیم و باید درک کنیم که تنها میتوانیم با هیبت بایستیم، و به این مسائل با احترام نگاه کنیم، همانطور که اسرائیل از دور به تابوت خدا نگاه میکرد (به یوشع 3-4؛ 1 سموئیل 4-6 مراجعه کنید). با این حال، در مسیحیت ما بسیار به خدای خود نزدیک شدهایم، که ما را به عنوان پسران برای خود پذیرفته است (افسسیان 1:4-5). علاوه بر این، خدای ما اکنون و برای همیشه از قلبها و زندگیهای ما، که به او تقدیس شدهاند، پاسخی میخواهد.
نقل قول در ابتدای این مقاله، «زیرا در او تمام کمال الوهیت به صورت جسمانی ساکن است» (کولسیان 2:9 JND)، به این معنی است که خدای سهگانه، که نامرئی است و در نور غیرقابل دسترس ساکن است، خود را در مسیح به صورت جسمانی آشکار کرد، بنابراین خود را مرئی ساخت (لوقا 1-2؛ 1 تیموتائوس 3:16). این برای ابدیت صادق است! به عبارت دیگر، آنچه در ارتباط با تجسم، زمانی که خدای سهگانه خود را در جسم آشکار کرد (یوحنا 1:14)، اتفاق افتاد، پیامدهایی دارد که برای همیشه باقی خواهد ماند. امروز ما میتوانیم او را به عنوان بره با هفت شاخ و هفت چشم، با قدرت و معرفت کامل ببینیم (مکاشفه 5). او همچنین خدای خالق بزرگ است (مکاشفه 4)، که خود را در مرد مبارک ناصره آشکار کرده است، که آسمانها بر او گشوده شد و روحالقدس بر او ساکن شد (لوقا 1-4). در طول دوره فیض، این خدای تمام فیض از طریق روحالقدس در ایمانداران ساکن است (رومیان 8؛ افسسیان 1).
هنگامی که زمان خدا فرا رسد، او به طور عمومی امور را به دست خود خواهد گرفت تا داوری را اجرا کند و در عدالت از طریق خداوند عیسی مسیح، برای جلال خدا، سلطنت کند. او چقدر بزرگ است! به عنوان ایمانداران، ما بسیار مفتخریم که او را به عنوان نجاتدهنده خود بشناسیم، به او خدمت کنیم و او را پرستش کنیم، اکنون و برای همیشه.






