جشن گرفتن عید
«و در آن روز چنین خواهد شد که آب‌های زنده از اورشلیم جاری خواهد شد... و چنین خواهد شد که هر کس از تمام ملت‌هایی که علیه اورشلیم آمدند، باقی بماند، سال به سال برای پرستش پادشاه، خداوند سپاهیان، و برای نگاه داشتن عید خیمه‌ها بالا خواهد رفت» (زکریا ۱۴:۸،۱۶).
«حال عید خیمه‌های یهودیان نزدیک بود... در روز آخر، آن روز بزرگ عید، عیسی ایستاد و فریاد زد و گفت: «اگر کسی تشنه است، نزد من بیاید و بنوشد. هر که به من ایمان آورد، همانطور که کتاب مقدس گفته است، از شکم او رودخانه‌های آب زنده جاری خواهد شد» (یوحنا ۷:۲،۳۷).
هنگامی که مسیح برای حکومت بر زمین بازگردد، تنها عید باستانی که خدا از همه ملت‌ها می‌خواهد جشن بگیرند، عید خیمه‌ها است. همانطور که در لاویان ۲۳ و تثنیه ۱۶ آمده است، این یکی از سه عیدی بود که به همه مردان یهودی فرمان داده شده بود که هر سال برای جشن گرفتن به اورشلیم بیایند، و نه با دست‌های خالی (تثنیه ۱۶:۱۶).
تا زمانی که عیسی بر روی زمین راه می‌رفت، این اعیاد به «اعیاد یهودیان» تبدیل شده بودند و از عشق به انسان یا خدا خالی بودند. در روز آخر، «آن روز بزرگ عید» خیمه‌ها بود که عیسی ایستاد و فریاد زد: «اگر کسی تشنه است، نزد من بیاید و بنوشد» (یوحنا ۷:۳۷). مناسب است که در این عید مسیح این پیشنهاد را داد، زیرا او آرزو داشت که عشق خدا «توسط روح‌القدس که به ما داده شده است، در دل‌های ما ریخته شود» (رومیان ۵:۵).
در آینده‌ای نزدیک، او اورشلیم را مرکز برکت برای تمام جهان خواهد ساخت. تا آن زمان، برکت انجیل مسیح از قلب افرادی که به او اعتماد دارند، جاری خواهد شد.
خدا را ستایش کنید، که از او همه برکات جاری است؛ او را ستایش کنید، ای همه مخلوقات در زیر؛ او را در بالا ستایش کنید، ای میزبان آسمانی؛ پدر، پسر و روح‌القدس را ستایش کنید!
