پیام عید پاک
شگفتی‌های مسیحیت
«سنگ را از سر قبر غلتانیده یافتند، اما ... جسد خداوند عیسی را نیافتند ... ناگهان دو مرد با لباس‌هایی که مانند برق می‌درخشید ... به آنها گفتند: «چرا زنده را در میان مردگان می‌جویید؟ او اینجا نیست؛ او برخاسته است!» لوقا ۲۴:۲-۶ (NIV)
آیا می‌توانید هفت عجایب جهان را نام ببرید و هدف هر یک را بگویید؟
- اهرام مصر، مقبره‌هایی برای احترام به فراعنهٔ بزرگ.
- باغ‌های معلق بابل، ساخته شده توسط نبوکدنصر برای احترام به همسرش.
- مجسمهٔ المپیا برای احترام به زئوس، خدای برتر اساطیر یونان.
- مجسمهٔ افسس برای احترام به دیانا، الههٔ باروری اساطیر یونان.
- مقبره برای احترام به پادشاه ماوسولوس، که نامش به معنای «آرامگاه» است.
- کلوسوس رودس، یک مجسمهٔ عظیم برای احترام به آپولون، خدای خورشید.
- فاروس، یک فانوس دریایی در اسکندریه، ساخته شده برای احترام به بطلمیوس دوم.
- برخی افراد می‌توانند این عجایب را نام ببرند، اما تقریباً هیچ کس نمی‌تواند کسانی را که برای احترام به آنها ساخته شده‌اند، شناسایی کند. این در مورد دو عجایب مسیحیت، صلیب و قبر، صدق نمی‌کند.
در حالی که صلیب برای به مرگ سپردن پادشاه یهودیان استفاده شد (لوقا ۲۳:۳۸)، همه مسیحیان آن را به عنوان مکانی به یاد می‌آورند که مسیح با خون خود بهای گناهان ما را پرداخت (افسسیان ۱:۷)، و بدین ترتیب آمرزش و حیات ابدی را برای همه کسانی که ایمان می‌آورند به دست آورد. در حالی که قرار بود قبر جسد مردهٔ عیسی را در خود جای دهد، همه مسیحیان آن را به عنوان مکانی به یاد می‌آورند که مسیح از مردگان برخاست و پیروزی خود را بر گناه و مرگ به انجام رساند (۱ قرنتیان ۱۵:۵۵).
دو شگفتی مسیحیت باعث می‌شود ما نجات‌دهنده‌ای را به یاد آوریم که از آنها برای به دست آوردن یک زندگی جدید و ابدی با خود برای ما استفاده کرد. برای مسیحی، اهمیت هرگز بر خود شگفتی‌ها قرار نمی‌گیرد، بلکه همیشه بر نجات‌دهندهٔ شگفت‌انگیزی است که درباره‌اش گفته شد: «او اینجا نیست؛ او برخاسته است!»
