مبشر و جامعه‌شناس
مبشران در غیرمنتظره‌ترین مکان‌ها – مانند کتاب جامعه – تشویق می‌یابند. در حالی که دیگران بر سر موضوع اصلی، دیدگاه، نگرش، تمرکز و حتی نویسندگی آن سردرگم هستند، مبشر وقتی می‌خواند تشویق می‌شود:
هر که باد را مشاهده کند، نخواهد کاشت، و هر که ابرها را در نظر گیرد، درو نخواهد کرد. همانطور که راه باد را نمی‌دانی ... همچنین کارهای خدا را که همه چیز را می‌سازد، نمی‌دانی. صبح بذر خود را بکار، و عصر دست خود را بازمدار؛ زیرا نمی‌دانی کدام یک موفق خواهد شد (جامعه 11:4-6 NKJV).
مبشر این آیات را تأییدی بر دستور پولس می‌بیند: «در فصل و خارج از فصل ... کار یک مبشر را انجام دهید» (2 تیموتائوس 4:2،5). او به خوبی خطر انتظار برای شرایط عالی برای کاشت بذر انجیل را می‌داند (متی 13:3-9). سال‌ها پیش، احساس کردم که باید با همسایه‌ای درباره نجات صحبت کنم، اما تردید کردم زیرا شرایط را نامناسب قضاوت کردم. سپس او مرد. هر بار که جامعه را می‌خوانم، عبارت سه بار تکرار شده، «تو نمی‌دانی،» به من یادآوری می‌کند که بیشتر به الهام روح توجه کنم تا به شرایط.
در 31 جنوری 2000 یک پرواز آلاسکا ایر در نزدیکی لس آنجلس در اقیانوس سقوط کرد. در حالی که هواپیما در حال سقوط بود، همسر یک کشیش احساس کرد که باید مژده را به 88 مسافر قبل از مرگشان بگوید. آیا می‌توانید هرج و مرج در آن هواپیما را تصور کنید؟ در حالی که دیگران نگران بقا، ایمنی، چیزهای باقی‌مانده، کارهای ناتمام، حرف‌های ناگفته بودند، این زن به روح پاسخ داد و برای چند دقیقه آخر زندگی خود، به این مسافران درباره نجات‌دهنده‌ای گفت که می‌توانست آینده ابدی آنها را بهشت کند به جای جهنم. چند نفر پاسخ دادند؟ فقط خدا می‌داند.
جامعه چندین جمله معروف تک‌خطی به ما داده است مانند «همه چیز باطل است» و «برای هر چیز فصلی هست.» اما مورد علاقه من «تو نمی‌دانی» شده است. چرا؟ چون من نمی‌دانم! اما خدا می‌داند.
