«سرودی نو برای خداوند بخوانید: ای تمامی زمین، برای خداوند سرود بخوانید... زیرا او می‌آید... تا زمین را داوری کند: او جهان را با عدالت و مردم را با حقیقت خود داوری خواهد کرد.» مزمور ۹۶: ۱، ۱۳
چه روزی! چه دلیلی برای سرود خواندن! دیگر تمامی مردمان زمین با هر باد تعلیم و فریب انسان‌ها به این سو و آن سو کشیده نخواهند شد. خداوند حقیقت خود را برقرار خواهد کرد تا «جهان... جنبش نخواهد خورد» (مزمور ۹۶: ۱۰). آنگاه سرانجام عدالت – عدالتی واقعی، حقیقی و زندگی‌بخش – در این دنیای بی‌عدالتی برقرار خواهد شد، زیرا او با انصاف داوری خواهد کرد.
این «سرود نو» در آسمان آغاز می‌شود (مکاشفه ۱۴: ۳) و از طریق ۱۴۴,۰۰۰ یهودی که از زمین بازخرید شده‌اند، ۱۲,۰۰۰ نفر از هر قبیله اسرائیل، که نام پدر بره بر پیشانی خود دارند، به زمین می‌آید (مکاشفه ۷: ۳؛ ۱۴: ۱).
در این زمان گروه کثیری در آسمان خواهند بود که سرود موسی و بره را می‌خوانند و می‌گویند: «ای خداوند خدای قادر مطلق، کارهای تو بزرگ و شگفت‌انگیز است؛ ای پادشاه مقدسین، راه‌های تو عادلانه و حقیقی است» (مکاشفه ۱۵: ۳).
آیا امروز سرودی نو در قلب شماست؟ آیا این سرود پرستش است؟
سرود کسی را بخوانید که دوباره برخاست عیسی مرد و سپس برخاست؛ بله، او برخاست، او زنده است تا سلطنت کند؛ او تمامی دشمنان خود را شکست خواهد داد هنگامی که دوباره به زمین می‌آید؛ پیروزی و تاج از آن اوست، جلال و شهرت از آن اوست.
پس، سرود کسی را بخوانیم که مرد، سرود کسی را بخوانیم که دوباره برخاست؛ با خون او ما عادل شمرده شدیم، و با او امیدواریم که سلطنت کنیم: بله، ما مشتاق دیدن خداوند خود هستیم، و سهیم شدن در پاداش درخشان او!
