روت
«اما روت گفت: «مرا مجبور نکن که تو را ترک کنم، یا از دنبال کردن تو بازگردم؛ زیرا هر جا که تو بروی، من نیز خواهم رفت؛ و هر جا که تو اقامت کنی، من نیز اقامت خواهم کرد؛ قوم تو قوم من خواهند بود، و خدای تو، خدای من.»» —روت 1:16 NKJV
نام روت ممکن است به معنای «راضی» یا «زیبایی» باشد – هر دو مناسب به نظر می‌رسند. این کتابی تازه و دلنشین است که درباره رویدادهای زمان داوران نوشته شده است، مانند یک جواهر درخشان و روشن که در پس‌زمینه‌ای تاریک قرار گرفته است. نائومی، که با شوهر و دو پسرش اسرائیل (مکان خدا برای آنها) را ترک کرد، سرانجام در موآب از شوهر و هر دو پسرش محروم می‌شود. او تصویری از ملت اسرائیل است که از سرزمین خود بیرون است، ویران و بی‌امید.
عروس او روت یک جنتیل، یک موآبی بود، که به این ترتیب از ورود به جماعت اسرائیل برای ده نسل محروم بود (تثنیه 23:3). با این حال، روت نمادی از یهودیان است، که آنها نیز در همان جایگاه پست جنتیل‌ها قرار داشتند و به عنوان قوم خدا اعلام نشده بودند (هوشع 1:8-9). اما در او، ما ایمانی تازه، گرانبها و فروتن را می‌بینیم که به خدای اسرائیل بیدار شده است. اگر در نائومی وضعیت ویران و بی‌امید اسرائیل دیده می‌شود، در روت ایمان تازه باقیمانده خداپرست اسرائیل یافت می‌شود.
بوعز (به معنای «در او قدرت است»)، مردی ثروتمند و قدرتمند، نمادی از خداوند عیسی است. او، به فیض، روت را به گونه‌ای تشویق می‌کند که سرانجام، چون او یک «فدیه‌دهنده خویشاوند» است، با ازدواج با او به خوشی به جامعه اسرائیل آورده می‌شود. و نائومی نیز در شادی و برکت نتایج این رابطه شریک می‌شود.
این ستون از کتاب گرفته شده است: کتاب مقدس، 66 کتاب آن به اختصار. این کتاب از ناشر در دسترس است: کتابخانه ایمانداران آمریکا.
