«اسحاق دوباره چاه‌های آبی را که در زمان پدرش ابراهیم کنده بودند، حفر کرد، زیرا فلسطینیان پس از مرگ ابراهیم آنها را مسدود کرده بودند.» پیدایش ۲۶:۱۸ NKJV
دوباره کندن را شروع کنید!
تمام تمدن‌های بزرگ تاریخ در اطراف یک منبع خوب آب توسعه یافتند، زیرا آب برای حفظ حیات کاملاً ضروری است. ما می‌توانیم حدود شش هفته بدون غذا زندگی کنیم، اما فقط حدود شش روز بدون آب. جایی که اسحاق این چاه‌ها را دوباره حفر کرد، آب کمیاب بود و مسدود کردن آنها یک عمل دشمنانه بود.
در کتاب مقدس، آب اغلب با کار روح‌القدس و کلام خدا در زندگی یک ایماندار مرتبط است. «هر که از آبی که من به او می‌دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد. اما آبی که من به او می‌دهم، در او چشمه‌ای از آب خواهد شد که تا حیات جاودانی می‌جوشد» (یوحنا ۴:۱۴).
همانطور که چاه‌های آب برای حفظ حیات فیزیکی ضروری هستند، حقایق کلام خدا که توسط روح به ما آشکار شده‌اند نیز برای حفظ حیات روحانی ضروری هستند. اگر آنها را ننوشیم، از نظر روحانی می‌میریم. به همین دلیل مسیحیان باید حقیقت را در کلام دوباره حفر کنند. ما نمی‌توانیم به چاه‌کنی نسل‌های قبلی تکیه کنیم، زیرا دشمن همیشه چاه‌های حقیقت را با تعالیم دروغین – مانند جهان‌گرایی، نجات با اعمال و انکار تثلیث – مسدود می‌کند.
هر یک از ما باید حقیقت را دوباره حفر کنیم، نه فقط برای اینکه خودمان بتوانیم آب حیات‌بخش را بنوشیم، بلکه برای اینکه چاهی از «آب زنده» شویم (یوحنا ۷:۳۸). اسحاق می‌دانست که چاه‌های ابراهیم برای حفظ حیات چقدر مهم بودند، به همین دلیل آنها را دوباره حفر کرد. فلسطینیان نیز می‌دانستند – به همین دلیل آنها را مسدود کردند. ما باید این چاه‌ها را برای خودمان دوباره حفر کنیم تا بتوانیم تشنگی خود را برای حقیقت برطرف کنیم و سپس آب زنده را آزادانه با دیگران به اشتراک بگذاریم.
