سوال:
در مورد قربانی مسیح، تفاوت بین کفاره و آمرزش چیست؟ این چه تفاوتی برای مسیحیان ایجاد می‌کند؟
پاسخ:
«آمرزش» کلمه‌ای است که در نسخه مجاز کینگ جیمز کتاب مقدس (KJV) استفاده نشده است. این کلمه سه بار در ترجمه بسیار دقیق J. N. Darby جدید استفاده شده است. معنای آن تا حدودی گسترده‌تر از «کفاره» است و به این واقعیت اشاره دارد که موضوعی حل و فصل شده، کفاره داده شده یا آمرزیده شده است. به این معنی است که موضوع حل شده، رسیدگی شده، تمام شده است. و دیگر هرگز مطرح نخواهد شد. این کلمه بر قطعیت نتیجه کار مسیح در رابطه با آمرزش کامل گناهان ما تأکید می‌کند، به طوری که هرگز دوباره علیه ما مطرح نخواهد شد.
کفاره دادن به کسی در معنای صرفاً انسانی، راضی کردن کسی است که مورد توهین قرار گرفته است. قطعاً خدای قدوس به حق از گناه ما رنجیده است. در عهد عتیق، یعقوب، پس از شنیدن اینکه برادرش عیسو – که بیست سال پیش می‌خواست او را بکشد – با چهارصد مرد برای ملاقات او می‌آید، تصمیم گرفت برادرش را با هدیه‌ای کفاره دهد.
من او را با هدیه‌ای که پیش از من می‌رود، کفاره خواهم داد [آرام خواهم کرد، NKJV]، و پس از آن روی او را خواهم دید: شاید او مرا بپذیرد (پیدایش ۳۲:۲۰ JND).
اما کفاره، همانطور که در عهد جدید استفاده شده است، مسئله آرام کردن خدای خشمگین نیست. خدا «ما را دوست داشت و پسر خود را فرستاد تا کفاره گناهان ما باشد» (اول یوحنا ۴:۱۰ NKJV). ما نمی‌توانستیم کاری برای خشنود کردن او یا کسب لطف او انجام دهیم. و اول یوحنا ۲:۲ به خداوند عیسی به عنوان «کفاره گناهان ما، و نه فقط گناهان ما بلکه گناهان تمام جهان» اشاره می‌کند. کار او در مردن بر صلیب جلجتا نه تنها خدا را خشنود کرده بلکه او را نیز جلال داده است. ما اکنون «در محبوب پذیرفته شده‌ایم» (افسسیان ۱:۶). نتایج کار مسیح آنقدر بزرگ است که در روزی که می‌آید، جهان با خدا رابطه برقرار خواهد کرد.
والتر اسکات، نویسنده دو جلد کتاب راهنمای کتاب مقدس بیان کرده است: «کفاره برای خدا و فقط برای اوست، اگرچه به طور حیاتی به ما مربوط می‌شود. این پاسخ مبارک عیسی است که در مرگ و در برابر خدا، خواسته‌های مقدس و عادلانه تخت یهوه را برآورده می‌کند. خدا بی‌نهایت جلال یافته است و حکومت اخلاقی او به طرز باشکوهی در خونریزی عیسی تأیید شده است.»
کفاره ارتباط نزدیکی دارد با اصطلاح «کفاره» در عهد عتیق. همانطور که یک بز در روز بزرگ کفاره قربانی می‌شد و خون آن بر روی تخت رحمت در قدس‌الاقداس خیمه عبادت پاشیده می‌شد، خون مسیح نیز تمام آنچه را که برای نزدیک شدن ما به خدا لازم بود، انجام داده است. تفاوت بزرگی بین آنچه در روز کفاره انجام می‌شد و آنچه مسیح انجام داده است، وجود دارد. قربانی آن زمان باید سال به سال تکرار می‌شد، در حالی که کار خداوند عیسی همه چیز را یک بار برای همیشه حل و فصل کرده است. او نه تنها کفاره ما در برابر خداست، بلکه کار او نیز گناهان ما را آمرزیده است. آنها اکنون یک بار برای همیشه از بین رفته‌اند!
یک مسیحی در لحظه‌ای که مسیح را به عنوان نجات‌دهنده و خداوند خود می‌پذیرد، از این چیزها بهره‌مند می‌شود. نجات او صرفاً بر اساس کاری است که مسیح انجام داده است. کار مسیح کامل و کاملاً کافی است. درک و دانش یک مسیحی از این چیزها چیزی به کار مسیح اضافه نمی‌کند. اما قدردانی او از نجات خود و از ارزش کار خداوند عیسی به شدت افزایش می‌یابد، زیرا او بیشتر در مورد جنبه‌های زیبای بسیاری که در آن دخیل است، می‌آموزد.
باشد که ما به دنبال آخرین کلمات ثبت شده رسول پطرس باشیم که به ما می‌گوید «در فیض و معرفت خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح رشد کنید. جلال از اکنون و تا ابد از آن او باد. آمین» (دوم پطرس ۳:۱۸).
