سوال: آیا می‌توانید توضیح دهید که چگونه می‌توان در این سه حوزه از شر جدا شد: زندگی شخصی، روابط بین فردی (خانواده، دوستان، همکاران) و همچنین در محیط کلیسای محلی؟
پاسخ: سوال شما در مورد جدایی عالی است—و موضوعی بسیار مهم برای بررسی. شما سه حوزه جدایی را مشخص کردید: در زندگی شخصی، روابط بین فردی و کلیسای محلی. بیایید آنها را یکی یکی بررسی کنیم.
جدایی در زندگی شخصی ما
کتاب مقدس به این موضوع اشاره می‌کند تقدیس شخصی. رومیان ۶ به عنوان یک بخش کلیدی در این موضوع عمل می‌کند. این به ما می‌آموزد که تشخیص دهیم با مسیح مرده‌ایم و دیگر نباید خودمان—اعضایمان—را به گناه تقدیم کنیم، بلکه به خدا برای عدالت.
رومیان ۷:۱۳-۲۵ مردی را به ما نشان می‌دهد که با تلاش خود برای دستیابی به تقدیس، در نهایت شکست می‌خورد. اما فصل ۸ قدرت روح‌القدس را آشکار می‌کند که ما را قادر می‌سازد تا یک زندگی تقدیس‌شده و جداگانه داشته باشیم.
پولس رسول این حقیقت را در دوم تیموتائوس ۲ به تیموتائوس ارائه می‌دهد. او با تشویق او شروع می‌کند که «در فیضی که در مسیح عیسی است قوی باش» (۲:۱). این قدرت تنها زمانی حاصل می‌شود که قلب و ذهن ما مشغول مسیح قیام‌کرده باشد. سپس پولس هفت تصویر از آنچه این زندگی به نظر می‌رسد به تیموتائوس می‌دهد: یک شاگرد (آیه ۲)، یک سرباز خوب (آیات ۳-۴)، یک ورزشکار (آیه ۵)، یک کشاورز سخت‌کوش (آیه ۷)، یک کارگر/دانشجو (آیه ۱۵)، یک ظرف (آیات ۲۰-۲۳) و یک خدمتکار (آیات ۲۴-۲۶).
در میان همه اینها، پولس تیموتائوس را شخصاً به چالش می‌کشد تا خود را از هر چیزی که او را آلوده می‌کند، پاک نگه دارد:
«اما در یک خانه بزرگ نه تنها ظروف طلا و نقره، بلکه از چوب و گل نیز وجود دارد، برخی برای افتخار و برخی برای بی‌احترامی. بنابراین، اگر کسی خود را از دومی پاک کند، ظرفی برای افتخار خواهد بود، تقدیس‌شده و برای استاد مفید، برای هر کار نیکو آماده. همچنین از شهوات جوانی فرار کن؛ اما عدالت، ایمان، محبت، صلح را با کسانی که خداوند را از قلبی پاک می‌خوانند، دنبال کن.»
«خانه بزرگ» در اینجا به حوزه گسترده‌تر مسیحیت (مسیحیت ادعایی) اشاره دارد، در مقابل «خانه خدا» که در اول تیموتائوس ۳:۱۵-۱۶ ذکر شده است. پولس به تیموتائوس—و به ما—یادآوری می‌کند که در این خانه بزرگتر ظروف برای افتخار و بی‌احترامی وجود دارد. ما باید خود را از هر چیزی که خداوند را بی‌احترام می‌کند، پاک کنیم تا تقدیس‌شده (برای هدفی جدا شده) و برای او مفید باشیم. این به معنای فرار از شهوات جوانی و دنبال کردن عدالت، ایمان، محبت و صلح با کسانی است که خداوند را از قلبی پاک می‌خوانند.
جدایی در روابط بین فردی
این به طور طبیعی به حوزه دوم جدایی منجر می‌شود: روابط ما با دیگران. اگر اطرافیان ما تمرکز یکسانی برای جلال دادن خداوند نداشته باشند، ممکن است لازم باشد خود را از روابطی که مانع پیگیری ما از او می‌شوند، دور کنیم. همانطور که عبرانیان ۱۲:۱-۲ تشویق می‌کند، ما باید هر وزنه و گناهی را که به راحتی ما را درگیر می‌کند، کنار بگذاریم و با استقامت در مسابقه تعیین شده برای ما بدویم.
تقدیس اختیاری نیست—این اراده خدا برای هر ایماندار است. اول تسالونیکیان ۳:۱۱-۴:۸ و ۵:۲۳ را در نظر بگیرید، که به وضوح این را به عنوان آرزوی خدا برای قوم خود بیان می‌کند.
جدایی در کلیسای محلی
در مورد حوزه سوم نگرانی شما—جدایی در کلیسای محلی—اصول در دوم تیموتائوس همچنان اعمال می‌شود. تقدیس جمعی، یا آنچه اغلب نامیده می‌شود جدایی کلیسایی, باید با هدف جدایی انجام شود به سوی خداوند، نه صرفاً جدایی از دیگران.
این در اول تسالونیکیان ۱:۹ نشان داده شده است، جایی که ایمانداران «از بت‌ها به سوی خدا برگشتند تا خدای زنده و حقیقی را خدمت کنند،» و در عبرانیان ۱۳:۱۳: «پس بیایید به سوی او، بیرون از اردوگاه، ننگ او را تحمل کنیم.» در هر دو آیه، مسیح هدف جدایی ماست. کسی که ما از او جدا می‌شویم به سوی او باید بزرگتر از چیزی باشد که ما از آن جدا می‌شویم ازآن.
جدایی به خاطر خود جدایی—یا به دلیل اختلافات شخصی—کتاب مقدسی نیست. این نوع جدایی منجر به نوعی تفرقه می‌شود که کتاب مقدس در مورد آن هشدار می‌دهد (امثال ۶:۱۹؛ رومیان ۱۶:۱۷؛ اول قرنتیان ۱:۱۰). ما باید اطمینان حاصل کنیم که جدایی ما جسمانی نیست، بلکه روحانی است. همانطور که افسسیان ۴:۳ تشویق می‌کند، ما باید «تلاش کنیم تا وحدت روح را در پیوند صلح حفظ کنیم.» خود خداوند عیسی برای این وحدت در یوحنا ۱۷:۱۱، ۲۱-۲۳ دعا کرد.
جدایی برای حفظ قدوسیت و جلال خداوند ضروری است. با این حال، تفرقه جسمانی بدون شک قلب او را غمگین می‌کند. به همین دلیل پولس می‌نویسد:
«روح‌القدس خدا را غمگین نکنید، که با او برای روز رستگاری مهر شده‌اید. هر تلخی، خشم، عصبانیت، فریاد و بدگویی را از خود دور کنید، با هر بدخواهی. و با یکدیگر مهربان باشید، دلسوز، یکدیگر را ببخشید، همانطور که خدا در مسیح شما را بخشید. بنابراین، مانند فرزندان عزیز، از خدا تقلید کنید» (افسسیان ۴:۳۰-۵:۱).
سوال شما جنبه‌های زیادی دارد، اما این یک نقطه شروع را فراهم می‌کند. اگر مایلید موضوع را عمیق‌تر بررسی کنید، خوشحال خواهیم شد که گفتگو را ادامه دهیم.
