اعمال پولس: فیض، شریعت و بردن دیگران به مسیح

پرسش: لطفاً اول قرنتیان ۹: ۲۰-۲۲ را همراه با اعمال رسولان ۲۱: ۲۲-۲۷ و عبرانیان ۱۰: ۹ به وضوح توضیح دهید. آیا پولس دوباره کاری را انجام می‌داد که از او گرفته شده بود و برخلاف فیض بود؟ برای اینکه برخی را به دست آوریم، آیا می‌توانیم کارهای غیرکتاب‌مقدسی یا کارهایی که برخلاف ذهن خداست انجام دهیم؟

پاسخ: ما باید به یاد داشته باشیم که اعمال پولس در اعمال رسولان ۲۱ قبل از نگارش رساله عبرانیان انجام شده بود. در اعمال رسولان می‌بینیم که خدا برای انتقال از یهودیت به مسیحیت وقت می‌گذارد. در اعمال رسولان ۲۱، خدا هنوز از مسیحیان با پیشینه یهودی نخواسته بود که از یهودیت جدا شوند، همانطور که در عبرانیان ۱۳: ۱۳ می‌خوانیم. پولس، در محبت عمیق خود به برادران یهودی خود بر حسب جسم، می‌نویسد که اگر به نحوی می‌توانستند نجات یابند، با کمال میل برای آنها لعنت می‌شد (رومیان ۹: ۱-۳). موسی نیز به همین ترتیب خود را برای قوم خود در خروج ۳۲: ۳۲ تقدیم کرده بود. این کار توسط این دو مرد خدا در محبت به قوم خود، و در فیض برای رسیدن به آنها انجام شد. برای ما آسان است که آنها را به خاطر آنچه ممکن است ناسازگاری در اصول بدانیم محکوم کنیم، اما خدا چنین نمی‌کند. او هرگز هیچ یک از آنها را به خاطر اعمالشان که در محبت به قوم خود انجام داده‌اند محکوم نمی‌کند.

جایگاه ما اطاعت از اراده خداست که در کلام او آشکار شده است. ما با تمام کلام خدا برکت یافته‌ایم و روح‌القدس را داریم تا ما را در درک و کاربرد کتاب مقدس در زندگی‌مان راهنمایی کند. ما نمی‌توانیم نافرمانی را ترویج یا دفاع کنیم. هدف هرگز وسیله را توجیه نخواهد کرد. ما نباید کارهای غیرکتاب‌مقدسی انجام دهیم، به این بهانه که آنها را برای به دست آوردن دیگران انجام می‌دهیم. «اطاعت بهتر از قربانی است،» به شائول در اول سموئیل ۱۵: ۲۲ (NKJV) گفته شد.

اما در عین حال به یاد داشته باشیم که خدا خدای فیض است و ما را تحت شریعت قرار نداده، بلکه تحت فیض به عنوان اصل زندگی‌مان قرار داده است. ما باید مراقب باشیم که برای یکدیگر قوانین وضع نکنیم، همانطور که فریسیان کردند و خداوند عیسی به وضوح آن را محکوم کرد. بیایید در قضاوت خودمان سریع باشیم – نه دیگران.

— یوجین پی. ودر، جونیور.