امروز ۳۴۱ نوزاد به والدین اشتباهی داده خواهند شد. در همین ثانیه، ۲۰۰۰ ایمیل به آدرس صحیح تحویل داده خواهند شد. در دقیقه آینده، ۷,۰۰۰,۰۰۰ قلب از تپش باز خواهند ایستاد. معیار ۹۹.۹٪ برای درصد ضربه زدن در بیسبال یا درصد برد در فوتبال فوقالعاده خوب به نظر میرسد.
کتاب مقدس میگوید: «هیچکس عادل نیست، نه، حتی یک نفر هم نه. اگر در راه خدا نیستید، پس در راه خودتان هستید، به این معنی که گمراه شدهاید و در نظر خدا گناهکارید. شما باید بدانید که مسیح گناهان شما را بر دوش کشید.
مجله فیض و حقیقت از خوانندگان میپرسد که تفاوت بین اعمال نیک و اعمال بد چیست. این دو کاملاً از هم جدا هستند، در واقع، از زمین تا آسمان فرق دارند. بیایید از آغاز تاریخ بشریت، در پیدایش ۱، شروع کنیم. انسانها در آنجا به عنوان ویژگی نهایی و اوج آفرینش خداوند معرفی شدهاند.
امپراتوری روم باستان یکی از اولین جوامعی بود که یک سیستم جادهای پیچیده ساخت. بیش از ۵۰,۰۰۰ مایل (۸۰,۰۰۰ کیلومتر) جاده در سراسر امپراتوری کشیده شده بود که بسیاری از آنها صدها سال دوام آوردند. با وجود تمام فناوری پیشرفتهشان، این جادهها در نهایت توسط زمان از بین رفتند یا توسط تمدنهای جدیدتر جایگزین شدند.
مهم نیست آینه کجا قرار داده شود، چشمان بیننده همیشه در مرکز آینه خواهد بود. هنگام نگاه کردن به یک آینه کروی، گریزناپذیر است که دقیقاً در مرکز آن قرار بگیرید. ما انسانها این توانایی را داریم که در هر زمان فقط روی چند شیء تمرکز کنیم.
داوری میان ما نیست که دستش را بر هر دوی ما بگذارد. ما بدبختی وضعیت گناهآلود پیشین خود را میدانیم. آیا جای تعجب است که ما به عنوان گناهکاران از خدا دور بودیم؟ «اگر تو، ای خداوند، گناهان ما را در نظر بگیری، ای خداوند، کیست که بتواند ایستادگی کند؟»
خداوند عیسی مسیح از آسمان به زمین آمد (یوحنا 6:41). او توسط روحالقدس آبستن شد و از مریم، یک باکره، متولد شد (متی 1:18، 20، 23). او طبیعت گناهکار مانند ما نداشت و هرگز گناه نکرد.
طبق کتاب مقدس، هیچ کس به اندازه کافی خوب نیست که بر اساس اعمال نیک به بهشت برود. میگوید: «هیچ کس نیست که نیکی کند، حتی یک نفر هم نیست... زیرا همه گناه کردهاند و از جلال خدا کوتاه آمدهاند.» برخی مردم به اندازه کافی خوب نیستند.
یک کشتی رودخانهای پر از جمعیت در حال حرکت در رودخانه میسیسیپی بود که به چیزی در رودخانه برخورد کرد. مسافران جلیقههای نجات را گرفتند و قایقهای نجات را پر کردند. حتی برخی برای رسیدن به امنیت به آب پریدند. یکی از مردانی که به آب پرید، به محض برخورد با آب مانند سنگ غرق شد.
